De Genkse Americana band Dumont brengt een gloednieuwe schijf op de markt. Dumont, herrezen uit de as van The Swish bestaat uit: Johan Dengis (Zang, Gitaar), Dirk Ulenaers (Gitaar), Michel Wouters (Drums) en Albert Claesen (Bas). Gastmuzikanten: Davy Jansen ( Mad About Moutains): steel pedal guitar en Pino Guarraci: piano.
De band bracht reeds op 19 januari een eerste single uit, en werkte daarvoor samen met songwriter Elliot Murphy.  De legendarische singer-songwriter Elliot Murphy, één van de grote muzikale helden van de Dumont, was bijzonder enthousiast over de muziek en werkte maar al te graag mee aan de plaat die op 21 april in  Het Debuut in Westerlo  werd voorgesteld. ‘Stay A While’ is dan ook een bijzonder aanstekelijk tot warmhartige EP geworden, die niet alleen aan de ribben blijft kleven. Dumont heeft zijn nieuwe adem gevonden, klaar om de wereld compleet te veroveren.
Het meest opvallende, de jarenlange ervaring binnen de muziekwereld resulteert niet in een routineklus. Al vanaf die eerste song “100 Years” loeit de spontaniteit uit de boxen, en laat je niet meer los tot het einde. We houden van bands die ervaring combineren met een overvloed aan spelplezier. Dat is niet alleen tijdens concerten zo, als een band zo een EP of album aflevert d, at aanvoelt alsof het jonge wolven zijn in het vak, die nog alles moeten bewijzen?  Dan gaan we nogal gauw overslag. Dumont blijft ook tijdens de tweede song “Big Bear Street” die ingeslagen wegen verder bewandelen.
De titelsong “Stay A While” doet je verlangen naar lange zomermaanden gezeten rond het kampvuur, met een frisse deugddoende bries in de haren en je geliefde aan je zij. Een pakkende song, die nog meer impact krijgt dankzij de medewerking van Elliot Myrphy. Hoewel zijn medewerking aan die EP een meerwaarde kan genoemd worden is dit pareltje van een Americana schijf echter vooral de verdienste van die bijzonder getalenteerde top muzikanten die Albert Claesen, Dirk Ulenaers en Michel Wouters toch zijn. Deze tovenaars met klanken, krijgen uiteraard voldoende ondersteuning van sprankelende piano huzarenstukken. Met dank aan Pino Guarraci, of Dave Jansen zijn verdovende inbreng. Maar het is vooral die bijzonder warme en heldere stem van Johan Dengis die je kippenvel bezorgt of een krop in de keel.
Afsluiter “Star Living Now” is niet een gewone kers op de taart. De registers worden hier compleet open gegooid in een wervelende en nog maar eens enorm aanstekelijke finale die we met geen woorden kunnen omschrijven. Het bewijst nog maar eens dat als je muzikanten, die muziek beleven in plaats van gewoon bespelen, samenbrengt iets onbeschrijfelijk en magisch moois kan ontstaat; wat ervoor zorgt dat de haren op de armen rechtop komen te staan van puur innerlijk genot.
Dumont verstaat die unieke kunst om emoties aan te spreken, toegankelijk te klinken en de aanhoorder aan te zetten de songs van begin tot einde stevig mee te brullen. Op menig festival deze zomer zorgen ze voor wervelende Americana feestjes van eenzaam hoog niveau.
Kortom. ‘Stay A While’ is een EP om te koesteren , net omdat de songs je hart verwarmen en je aanzetten tot dansen in de huiskamer, ook na zes luisterbeurten.
Dumont staat op vrijdag 22 juni op Genk On Stage, en speelt daar een thuismatch. Na het beluisteren van deze sprankelende EP , zij ze een aanrader van formaat, want pas 'live' komen die songs nog beter tot hun recht.
Meer informatie: http://www.genkonstage.be/nl/uurschema/8

Tracklist: 100 Years - Big Bear Street - Stay A While - Start Living Now

Walhalla Records is een afsplitsing van Starman Records. Op dit label vind je obscure Belgische wave. Van synth wave tot cold wave. Zo zijn er de gekende Underground Wave compilaties waar ook deze artiest op voorkomt. Schicksal is het alter ego van Rudi Huybrechts die sedert 1982 probeert body beat in sterke songs te verpakken. ‘365 Days’ is een soort van compilatie album dat zowel heel oud als recenter werk bevat. Samengesteld door Huybrechts samen met Lieven De Ridder.

Aan wat moet je je verwachten als je deze schijf oplegt? Electro en body beat dat klinkt zoals we die kennen van het begin van de jaren 80. Rudimentair en embryonaal maar wel altijd zoekend naar een geschikte songformat en naar nieuwe geluiden. Denk aan bands zoals Zolex, A Split Second, Psyche of een voorloper van Front 242, Kraftwerk etc...

Ergens in dit braakland bevindt de muziek van Schicksal zich. Meestal vrij dansbaar en vooral boeiend vanwege zijn diversiteit ofschoon het album op zich wel consistent blijft klinken. Je hoort niet meteen welke de oudste en de recentste songs zijn op ‘365 Days’. Verder zit er fijne flow en ritmiek in de muziek waardoor de aandacht niet meteen dreigt te verslappen.

‘365 Days’ is een fijne plaat voor liefhebbers van minimal, electro en aanverwante genres. Ook mensen die de jaren 80 willen (laten) herbeleven zullen hiervan smullen.