Transport Aerian – Samen met de reeks live shows, is de visuele kant één van de redenen waarom ik besloot om ‘Dark blue’ - Anniversary edition te maken. De composities nemen hierin een centrale en belangrijke plaats in

Ik leerde je kennen via Last.Fm en besprak haast al je releases,  ook ‘Dark Blue’ in 2015. Hoe is het intussen?
Hamlet: Het is ironisch hoe trends veranderen, nietwaar? Destijds was het aantal luisteraars op Last.fm zelfs een geldig criterium om op Wikipedia te worden vermeld, en nu weet niemand meer wat Last.fm is! Tot nu toe gaat alles goed, ik ben blij dat ik weer met je kan praten!

Je bent met vele projecten bezig, hoe vallen die allemaal te combineren?
Hamlet: Voorlopig is Transport Aerian’s Darkblue, met de bijhorende audiovisuele liveperformances, het enige muzikale project waar ik me op focus. De tijd dat ik met meerdere bands tegelijk kon spelen ligt achter me – deels door het grotere aantal optredens, maar ook omdat ik momenteel bezig ben met enkele andere kunst- en academische projecten die niets met muziek te maken hebben – en ze houden mij enorm bezig.
Toch klopt het dat ik vaak verschillende projecten combineer. Dat heeft denk ik vooral te maken met het feit dat dit voor mij geen verplichting is, maar een manier van leven. Alles wat ik doe, doe ik met plezier. Als dat niet zo zou zijn, zou ik mijn activiteiten vervangen door iets anders – dat geldt ook voor commerciële projecten.

Een overzicht van hoogte- en dieptepunten?
Hamlet: Ik vind vooral de dieptepunten een heel interessante materie. Over hoogtepunten praat iedereen graag. Maar op een  bepaald niveau van artiesten, namelijk de bands die het hoofd wat boven water kunnen houden, maar waar van de echte ‘hyperspace’ succes nog geen sprake – de middenklasse van muzikanten dus – blijken in competitie te zijn om luider dan hun peers te roepen hoe goed en positief alles is, terwijl feitelijk iedereen zich in dezelfde moeras bevind en bovenop de klein drempel van invloed is er een echte bloedbad uitstaat tussen veel artiesten en organisaties. Daarover wordt nooit publiek gesproken, en persoonlijk na 5 jaar van optredens en ratrace – die moet ik toch toegeven redelijk goed is gewest – had ik uiteindelijk een zware burn-out, en het was een van de redenen waarom Transport Aerian half jaar lang niet actief is geweest.

Dit interview gaat over de tiende verjaardag van ‘Dark Blue’; kun je even uitleggen waar het precies om gaat? Je werkte samen met bijzondere artiesten …
Hamlet: Wel, Darkblue bestaat dit jaar 10 jaar, en dat wilden we niet zomaar voorbij laten gaan. En ik had een idee om daarmee iets nieuws mee te doen, dat verder gaat dan alleen de muziek. Daarom werken we samen met de Griekse kunstenaar Fiobos Gkoubras, die in Antwerpen woont. Het  plan was om het verhaal van Darkblue te visualiseren, en niet zomaar, maar als grafische improvisaties. Daarom hebben wij een aantal maanden geleden een project opgestart: een maand – een nummer. Fiobos leest eerst de teksten  zonder naar muziek te luisteren, dan mag hij een tekening maken tijdens zijn eigen luistersessie en heeft allen maar de tijd van de lied. 3-4 minuten dus. Dan komt hij een week later terug en mag meer interpretaties maken, maar alles met beperkte tijd. Wij filmden  deze improvisaties en publiceren ze op de blog op onze website: https://transportaerian.net/darkblue/
Tijdens de komende shows gaat hij tekenen live op podium, samen met ons als centrale stuk van de performance, terwijl hij de muziek en teksten op zijn eigen manier interpreteert. Zo krijgen de nummers meteen een visuele laag erbij. Het mooie is dat hij daarmee de thema’s van het album telkens opnieuw onderzoekt en de emoties en intensiteit van de muziek op een heel andere manier zichtbaar maakt. Ook zijn wij nu met een digiboek  bezig, waar de muziek via QR codes beschikbaar zal  zijn.

Muzikaal verandert er niet zo heel veel, nee? Waar liggen de verschillen tussen deze release tav ‘Dark Blue’ van tien jaar terug
Hamlet: wat album zelf betreft, is er absoluut niets veranderd. Het is een heruitgave van Darkblue van 2015. Wat wel absoluut nieuw is, is dat ten eerste was Darkblue in hun originele release enkel in VS uitgegeven, en deze  verjaardag versie zal ook in EU beschikbaar zijn. Ten tweede – en het meest belangrijke component is …

Hoe belangrijk is de visuele omkadering; wat ga je er mee doen?
Hamlet: Het is essentieel. Samen met de reeks live shows, waar de composities een belangrijke tot een centrale plaats op het podium innemen, is de visuele kant één van de redenen waarom ik besloot om Darkblue Anniversary ‘edition’ te maken

Het is opnieuw een filmische plaat, poëtisch weemoedig. Is het de bedoeling iets te doen met visuele effecten zoals bij Film en TV series?
Hamlet:  Geen plannen daarvoor. Een kunststuk is alleen maar mogelijk als het praktisch houdbaar is. Ik zie niet hoe ik deze project in Belgische (of zeg maar, Vlaamse) context van films en TV zou kunnen plaatsen.

Je gaat ook op tournee rondom deze release, had ik ergens gelezen? Vertel gerust
Hamlet: wij hebben nu inderdaad een reeks van optredens in België en Frankrijk, nu zijn wij ook met paar datums bezig in Nederland. Ik durf een reeks optredens geen tournee noemen, maar het is inderdaad een goede antraal shows in de kleinere, meer intieme en “luisterende publiek” georiënteerde clubs en kunstcentra. De dates zijn te vinden op onze website! De allereerste show komt naar Antwerpse Peperfabriek op 19 Oktober!

Welk publiek hoop je met de plaat te bereiken?
Hamlet: Een publiek dat luistert! Hoewel de live versie van Darkblue behoorlijk heavy is en goed past bij de optredens waarvoor we Skywound hebben ingezet, geniet ik toch veel meer van de zalen waar de interactie en het oogcontact met het publiek direct zijn. En we zijn hier om iets te brengen dat moet worden verteerd, niet echt materiaal om op te headbangen of, zoals het recentelijk een trend is, iets om naar te staren, je weet wel welke soort shows ik bedoel.

Je zit al vele jaren in de muziekwereld, maar een grote doorbraak is er nooit echt gekomen. Heb je er een verklaring voor?
Hamlet: Ik ben betrokken bij veel andere professionele activiteiten die ik enorm graag doe, en een plotselinge doorbraak in de muziek zou veel van mijn plannen in de war sturen. Ik ben altijd bezig geweest met muziek en ik was altijd redelijk zichtbaar, vooral in de progressieve rock-underground – denk maar aan onze feature in Prog magazine over Skywound of deze Darkblue, die in 2015 in de top 100 van progressieve albums van het jaar stond, maar voor mij was het altijd een kwestie van een evenwicht vinden tussen wat ik wil doen en wat eigenlijk tegen mijn plannen zou ingaan als we het bekeken vanuit het perspectief van tijdsinvestering-outcome balance. Ik zou zeker een groter publiek dan nu verwelkomen, en vooruitgang is noodzakelijk, maar ik heb nooit echt gedroomd van roem in de (Belgische) muzieksector – in tegenstelling tot het idee van “iets doen dat de ontwikkeling van de kunst ten goede komt”, maar dat zijn twee verschillende dingen. En hier komt het terug naar “alles wat ik doe, doe ik met plezier passage”. Het leven van een fulltime artiest is gewoonweg niet houdbaar en niet verenigbaar met mijn levensstijl.
Het grootste probleem van de hedendaagse muziekwereld is dat het aanbod de vraag vele malen overstijgt. Vanuit een marketingperspectief heeft het haast geen zin meer om muziek te maken of muzikant te zijn. Ik ken veel muzikanten waarvan je zou denken dat ze hun doorbraak al hebben gehad, maar achter de schermen werken ze zich kapot om rond te komen. Neem bijvoorbeeld enkele grotere metalbands waar leden vertrokken uit frustratie over de financiële kant van het verhaal – en dat gaat dus over de grote namen! Je kunt je wel voorstellen wat artiesten uit het middensegment allemaal moeten doorstaan. Ik ben van mening dat je er alleen volledig voor moet gaan als je bereid bent dat offer te brengen. Bovendien, zoals in elke andere carrière, hangt een doorbraak af van talloze factoren die op het juiste moment moeten samenvallen – vaak gestuurd door een paar grillige zakelijke beslissingen.  Realistisch gezien is muzikant zijn een van de meest nutteloze dingen die iemand zichzelf kan opleggen. Helaas heb ik nog een paar dingen die ik graag wil publiceren, dus ik denk dat ik ermee door ga.

Naast de her-release van ‘Dark Blue’, wat zijn de verdere plannen ?
Hamlet: Mijn plan is om het Darkblue-project met een reeks optredens en presentaties op tour te houden tot de zomer van 2026. Daarna wil ik een nieuw hoofdstuk beginnen. Ik werk al enkele jaren aan een nieuwe plaat en, zoals bij al mijn projecten, zal die weer radicaal anders zijn – zowel qua klank en concept als in alles wat eromheen komt kijken. Ik mik voorlopig op de periode van laat 2026-2027, maar veel details kan ik daar nu nog niet over prijsgeven.

Ik heb al enkele interviews met jou gehad; zijn je doelen bereikt, of <at wil je nog nastreven?
Hamlet: Mijn oude literatuurleraar vertelde me ooit dat je in een creatief proces een solide plan nodig hebt en je daar ook aan moet houden. Dat is wat ik doe. Ik houd het realistisch. Ik maak muziek, en zodra het een product is geworden, zorg ik ervoor dat het zichtbaar is voor de mensen die het mooi zouden kunnen vinden. That’s just about it.

Het lijkt me een mooie anekdote om het gesprek af te sluiten; veel succes in alles wat je doet, uiteraard blijven we je op de voet verder volgen…