Splendidula - Het idee om de release show in een kerk te doen is ontstaan als ‘afscheids ritueel’, in navolging van de thema’s van de plaat

We volgen de Belgische formatie Splendidula al vanaf het prille begin, en hebben hen zien evolueren door de jaren heen. De laatste jaren  - van 2022 tot nu – heeft de band heel wat woelige waters doorzwommen. Een understatement als je het ons vraagt. Ze hebben de stormen doorstaan, en profileren zich nu binnen de sferische Black/Doom Metal. Luister maar naar het recente album ‘Absentia’. Een plaat waar de bijzondere stem van zangeres Kristien Cools nog meer op de voorgrond treedt.
Ook live is dit het geval. We zagen hen optreden op het festival Sterk IJzer in Asgaard (Gentbrugge). Lees gerust: ‘’Belangvol waren de vocals van Kristien Cools, beklijvend, zalvend als schreeuwend. De muzikanten vullen haar perfect aan. Wat een emotioneel beladen sound en set. Huiver met beelden over verdriet en de dood.”
Op 18 april staat een cd voorstelling op de agenda, in een kerk, ‘Het Marca’ in Maarkedal https://www.facebook.com/events/2109035293187944//  en dit samen met enkele toonaangevende artiesten die hun emotioneel beladen pad eveneens volgen.
We hadden een fijne babbel met Kristien en Joachim, over het zware emotionele pad dat de band heeft bewandeld, en hoe ze hier ongeschonden zijn uitgekomen. Verder keken we ook naar toekomstplannen en vroegen ons af of doelen en ambities nog dezelfde zijn gebleven?

Ons laatste interview was zeven jaar geleden! Na al die jaren graag een overzicht
terugblik Splendidula - De muziek nog creatiever maken
Sinds 2022 is het met de band bergaf gegaan. Vooral bij het overlijden van onze bassist Peter Chromiak. Dat heeft een grote impact gehad op de verdere groei van de band in de jaren daarop volgende, het waren dus niet de meest memorabele jaren die we nu hebben meegemaakt..

Moest dit allemaal niet zijn gebeurd, en alles vlotter zijn verlopen, zou je als band nu verder gestaan hebben denk je zelf?
Dat is een beetje dubbel, vermoedelijk hadden we sneller muziek uitgebracht dan nu het geval was. We hebben nu ook veel tijd verloren om nieuwe bandleden te zoeken enzo. Langs de andere kant zijn de visuele beelden die we nu live gebruiken alleen maar mogelijk omdat we op click track spelen. Iets wat de vroegere bandleden niet echt zagen zitten. In dat opzicht kunnen we nu meer het heft in eigen handen nemen en ons eigen ding ermee doen, dat had anders wellicht niet het geval geweest omdat de andere bandleden dat niet zo zagen zitten. Het zou dus gewoon anders geweest zijn. Had het beter geweest? Of hadden we verder gestaan? Daar kunnen we ons niet over uitspreken.

Het is indrukwekkend, want jullie hebben eigenlijk inderdaad – zelfs letterlijk als ik het zo mag zeggen -  de dood overwonnen. Hoe overleef je  zo’n dingen die jullie hebben meegemaakt als band?
Het was heel hard om enkel met zijn twee over te blijven, maar er waren al reeds een aantal nummers klaar voor het album ‘Absentia’. Dit zou opgedragen worden aan een vriend die overleed in 2021. Op dat moment wisten we nog niet dat ook het overlijden van onze bassist Peter en onze dierbare kat Gimli zouden volgen. Onze motivatie om toch te blijven doorzetten was vooral om het nieuwe album op te dragen aan de overledenen. We hebben ook nieuwe nummers gemaakt op basis van een aantal losse riffs die Peter ooit schreef, zodat deze niet zomaar verloren zouden gaan.

Ondertussen gaat het de band wel voor de wind, vorige zomer een optreden op Alcatraz – een mijlpaal – overal goede recensies, en ook nu die nieuwe plaat. Voelt dit aan als een overwinning? Of hoe moeten we dat zien?
Doordat we er meer ons eigen ding mee konden doen, hebben we er ook veel meer van onszelf in gestopt in die nieuwe plaat en muziek. We zijn allebei meer fan van atmosferische Black Metal. Die invloeden hebben we er dus meer ingestopt, wat vroeger niet altijd mogelijk was. De vraag was, gaat het publiek daarin meegaan? En blijkbaar zijn we daar dus in geslaagd.

Wat Alcatraz betreft; heeft het optreden meer deuren geopend voor jullie? Of zouden er gerust wat meer mogen zijn?
Joachim: dat is moeilijk in te schatten. Heel direct wellicht niet. Maar indirect zeker en vast, omdat je plots heel veel mensen lokt door daar te staan of hebben gestaan. Ondanks het vroege uur, stond die tent helemaal vol. We merken ook dat mensen ons over die show nog steeds aanspreken, we zullen dus zeker wat zieltjes gewonnen hebben door daar te spelen. Op langere termijn gaat dit dus zeker nog meer deuren openen.
Kristien: Nu merken we dus wel dat we inderdaad  meer publiek aantrekken, naar concert promotors toe is het voorlopig nog een ander verhaal… op dat vlak zitten we wat in de tussenfase, ofwel zijn we net niet groot genoeg ofwel denkt men ‘die hebben op alcatraz gestaan, die zullen te duur zijn’. Met de timing van de nieuwe plaat zullen we dit jaar niet echt de vruchten daarvan plukken. Alles is al vol geboekt, hopelijk volgend jaar wel.

Wat ik persoonlijk positief vind is o.a. die uiteenlopende stemmen, ik meende dat in het verleden niet altijd te hebben herkend bij jou Kristien; is me iets ontgaan of is er iets veranderd aan je vocale capaciteiten?
Kristien: ik heb sowieso lessen gevolgd om de screams aan te leren. Doordat we, ik en Joachim, samen de muziek hebben geschreven, zitten er misschien meer zanglijnen van mij in en iets minder invloed van de gitarist bijvoorbeeld.
Joachim: het publiek  was ook vragende partij om de stem van Kristien meer naar de voorgrond te laten komen, vooral live kregen we daar opmerkingen over dat haar stem er niet altijd bovenuit kwam. £
Kristien: live hebben we aan de geluidsman wel gevraagd om ervoor te zorgen, net door die vraag van fans, de stem er wat meer bovenuit te zetten. Maar in het algemeen is het aangenaam dat je de stem van de zanger of zangeres kunt horen uiteraard..

‘Absentia’ is meer dan ooit een plaat gedrenkt in veel emoties, was dit de moeilijkste plaat om te maken denk je zelf?
Kristien : Zeker wat teksten schrijven betreft was dit een moeilijke plaat ja, omdat het allemaal heel persoonlijk is. Ik moest ook opletten dat ik binnen de teksten familie van overleden vrienden niet kwets ofzo. Ik heb daarom gekozen om vanuit mijn eigen buikgevoel die teksten te schrijven.

In de lyrics gaat het over loslaten en proberen vasthouden, en over spijt, woede en onmacht. Iets waar ik sinds het overlijden van mijn vader in juni 2023 de laatste tijd heel veel ervaring mee heb, was het een uitlaatklep? Of wou je bewust er ook andere mensen een beetje mee helpen (mij hielp het in elk geval deels )…
We hebben ondervonden dat mensen die in een depressieve of moeilijke tijd zitten, op één of andere manier een troost vinden in die teksten; dat is heel mooi meegenomen uiteraard. De moed vinden om te blijven doorgaan, ook al zijn het niet de meest vrolijke teksten. En hen het gevoel geven dat ze er niet alleen voor staan. Het heeft ook in veel reviews gestaan dat er ondanks dat het een duister album is, er ook een soort lichtpuntje te merken is. Dat was wellicht niet direct onze bedoeling, maar doordat het zo persoonlijk is, kwam dat dus wel zo over.. Dat is fijn om te horen. Zelf ben ik nog zoekende naar dat lichtpuntje.

Een ander pluspunt is de Nederlandse teksten, dat is risicovol in zekere zin, maar in deze tijden eigenlijk niet meer zo erg en overal aanvaard, zelfs AmenRa doet het; hoe zijn jullie op dat idee gekomen? Goed idee moet ik zeggen…
Kristien: Dat is gewoon een natuurlijke beslissing geweest van ‘hier moet ik Engels zingen, hier in de moedertaal’. Ik ga gewoon op het gevoel af, ik merk nu bij de nieuwe nummers die meer in de atmosferische Black Metal richting liggen, dat het meer neigt naar het Nederlands. Het past er gewoon bij.
Joachim: Door in de eigen taal te zingen kun je er ook meer persoonlijke gevoelens in steken, omdat je die taal gewoonweg begrijpt. In het Engels is dat niet altijd zo. In eigen taal komt het vaak veel harder binnen gewoonweg. Je voelt je er meer bij betrokken. Als het in eigen taal is… laat het ons zo zeggen.

Het heeft dus niets te maken met het feit dat in Nederlands zingen in deze tijden heel goed in de markt ligt, kijk naar de pop muziek bijvoorbeeld..
Nee, totaal niet, op het vorige album hadden we ook al Nederlandse teksten. Het is zeker niet omdat het nu ‘hot is’ om in eigen taal te zingen dat we dit doen. Integendeel. Of dat nu ja dan nee populair is maakt ons weinig uit. Door Black Metal daaraan toe te voegen maken we het ons niet gemakkelijker, het is niet per se – vooral in eigen land – het meest populaire genre, zeker niet met de mix dat we nu doen. Maar we willen, na al die jaren dat we in de band zitten, gewoon ons ding doen en daar horen teksten in het Nederlands brengen als we aanvoelen dat het erbij hoort, gewoon ook bij.

Ik heb al wat recensies gelezen, ik doe een interview in de plaats ?, maar hoe waren de algemene reacties tot nu toe?
We merken wel, wat reviews betreft.  Daar waar er vroeger wel eens een negatieve tussen zat , zijn die nu allemaal opvallend positief. Ook bij Rock Tribune hebben we 9/10 gekregen. En een lang interview erbovenop, wellicht – om terug te komen op Alcatraz – heeft daar spelen er wel voor gezorgd dat we in Rock Tribune zijn terecht gekomen. We kregen ook al positieve reacties van fans, hoewel de verzendingen wat vertraging oplopen nu helaas. We hebben al heel wat platen verkocht nu al.. dus nee , we mogen zeker niet klagen over de reacties in het algemeen integendeel zelfs.

Ik zag jullie onlangs in de Asgaard voor Sterk IJzer VI festival, indrukwekkend, nog intenser. Kan het nog intenser of is de grens bereikt wat dat betreft?
Eerlijk, de nieuwe nummers die we nu aan het schrijven zijn, zijn zelfs nog intenser. We hebben bijna een nieuw album klaar, maar het is gewoon op een andere manier. We zijn nog steeds niet echt uitgeschreven over de thema’s van deze plaat. Op de nieuwe plaat zal de focus meer liggen op de  ‘ de woede’ die deze emoties uitlokken. Met nog meer black metal invloeden daarin. We proberen die originele mix er nog in te plaatsen, het is nog wat zoeken. Maar ja, het kan nog intenser..  we gaan trouwens op onze release show al een nummer spelen van dat aankomende album.

Jullie stellen de plaat voor op een wel heel bijzondere locatie en een heel speciale avond: https://shop.stamhoofd.be/splendidula-thylight// . Hoe zijn jullie op dat idee gekomen, vertel er wat meer over?
De ticketverkoop verloopt goed, al hadden we een beetje gehoopt nog een beetje verder te staan op een week voor dat optreden. Het is allemaal DIY dus het is een beetje de manier van doen.. dat veel mensen op het laatste moment hun ticket aankopen. We wilden er iets speciaal van maken, het thema waar de plaat over gaat past perfect bij de locatie ‘ een kerk’. Het is een soort afscheid ritueel voor ons ook, omdat we bij sommige van die overlijdens nooit echt afscheid hebben kunnen nemen. Zoals tijdens COVID waar dat gewoon niet kon en mocht, en de begrafenis van Peter was in beperkte kring. Het idee om het daar te doen is dus ook ontstaan als ‘afscheid ritueel dat we nog niet hebben kunnen doen’ in navolging van waar de plaat echt over gaat..  Die release show, samen met andere bands, is een soort eredienst dus aan onze overleden vrienden.

Wat zijn de verwachtingen in de naloop daarvan? Meer deuren open gaan of zo? Wat hoop je ermee te bereiken met die nieuwe plaat en release show ?
Kristien: Het valt op dat we een zeer internationaal publiek aantrekken voor deze show, die ons de eerste keer gaan zien. Zelfs vanuit Noorwegen, Italië, UK... We krijgen vaak vanuit het buitenland meer positieve reacties dan vanuit het binnenland.
Joachim: vorig jaar hebben we in Londen gespeeld, op een festival dat voornamelijk op Black Metal gericht is. Maar we hebben daar enorm veel positieve reacties gekregen. Dat heeft er ons ook toe aangezet om één release show in eigen land te doen, en voor de rest ons op dat buitenland te focussen omdat we inderdaad het gevoel krijgen dat we vandaaruit veel feedback krijgen.
Kristien: wat we op dat vlak van Alcatraz hadden gehoopt, krijgen we inderdaad meer respons van ons optreden in Londen, dat valt inderdaad wel op.. daarom zien we ook uit naar dat meer internationaal publiek op onze release show, en of daar ook zoveel respons gaat uit voortvloeien.

Jullie zitten natuurlijk ook een beetje in een niche genre, die op de koop toe – zoals je aangaf – in België al niet zo populair is. Indien je een Engelse of Amerikaanse band zou zijn, zou je nu verder staan denk je zelf?
Soms hebben we het gevoel dat er iets scheelt met België (haha). In UK zitten ze na die Brexit ook wel een beetje vast, het maakt het moeilijker voor live optredens. Amerika is dan weer zo groot dat je al moeite moet doen om daar op te vallen. Naar online populariteit toe maakt het misschien niet zoveel uit van welk land je band afkomstig is. Maar vooral naar optredens toe is het moeilijk omdat er in België niet zoveel festivals zijn binnen het genre. Ik denk dat dit in Duitsland wel wat meer leeft, maar als elke band binnen ons genre naar daar trekt wordt het natuurlijk ook moeilijk om opgemerkt te worden.

In ons laatste interview in 2019, toen ik vroeg naar ambities en doelstelling zei je ‘’We hopen dus in de komende jaren te blijven groeien en hopen dat ons publiek daar ook in meegaat, zodat we ook op grotere podia kunnen staan.’’. Is dat doel min of meer bereikt? Of heb je dat wat moeten bijstellen?
Met optreden op Alcatraz is dat doel min of meer bereikt. We hopen uiteraard verder te kunnen groeien, dat het gewoonweg wat gemakkelijker gaat worden om ons doel te bereiken. Dat we ons meer kunnen focussen om muziek maken, i.p.v. optredens regelen. Dat alles wat meer vanzelfsprekender wordt is nu eerder het doel. We zijn zeer actief op sociale media en zo. Ons eens op de muziek kunnen focussen..  dat vooral ja. 

Als je alles zelf doet, en niets uit handen geeft, is het vaak moeilijker om die grote podia te geraken, het is beetje afwegen ‘wat wil ik wel, wat wil ik niet’. Welke toegevingen zouden jullie wel doen om op toch die grote podia te bereiken dan?
We zitten nu bij een heel goede platenfirma, die samenwerking met Argonauta Records is wel zeer goed. Een ideale wisselwerking, we begrijpen elkaar. Iemand die ons wat promotie bezorgt, zoals nu Mike De Coene, is ook altijd mooi meegenomen. Dus ja, wat ‘toegevingen doen ‘ daar naartoe dan? Zeker. We staan wel een beetje wantrouwig tegenover een samenwerking met een boeker, uit ervaring als organisator merken we dat die communicatie niet altijd vlot verloopt. We zouden het erg vinden om daardoor kansen te missen of dat mensen een verkeerd beeld krijgen over onze band. Je zal zo wel sneller op grotere podia geraken, maar ten koste van wat? Er zijn bands die toch op die grotere podia staan ondanks die DIY mentaliteit, het kan dus wel.. We moeten gewoon wat meer naambekendheid krijgen binnen de scene, en dat gaat als je het zo doet wat trager.. maar we geloven erin.

Indien al die moeilijkheden er niet zijn geweest, hadden jullie verder gestaan? Daar hadden we het al even over, maar vooral, zijn er dingen die je nu anders zou aanpakken?
Kristien:  De motivatie om die screams aan te leren, is gekomen na die jammerlijke overlijdens. Het kan zijn moest dat allemaal niet gebeurd zijn, dat ik die weg niet had gevolgd? Het genre zou ook in de richting gebleven zijn, andere leden waren minder into Atmosferische Black Metal. Het had een minder grote verandering geweest, maar het had ook wat hetzelfde gebleven. Er zou zeker wat minder evolutie gezeten hebben in onze muziek dan nu het geval is.

Om af te sluiten: Is 2026 eindelijk het jaar van de grote doorbraak?
Sommige zeggen van wel, het is voor ons wat koffiedik kijken hoe de reacties dus verder zijn na die release show en zo. we hebben ons ding gedaan , alles wordt heel goed ontvangen tot nu toe. We hebben geen glazen bol, dus het is afwachten. Maar voorlopig gaat het zeker de goede richting uit.

Bedankt voor deze fijne babbel, we zien jullie uiteraard in ‘ Het Marca’ in Maarkedal