ZZ Top – They still got the blues, maar … het wordt tijd dat de fakkel wordt doorgegeven

Donderdag ll was zo’n dag dat we met toch wat twijfels naar Vorst Nationaal trokken … Dé legendarische rock-blues band uit Houston , ZZ TOP, kwam spelen. Die mannen zijn al 57 jaar bezig en de vraag was toch wel, na de dood van Dusty Hill, of er sleet is op het trio.

Maar eerst even het voorprogramma. Het was er nu wel eens eentje die de moeite was, Laura Cox.
De Frans-Engelse rockgitariste stond met haar kwartet een half uur volle gas te geven op het podium. Potige rock’n’roll die in het begin wat rommelig overkwam, maar naarmate hun set vorderde, bewezen ze hun klasse. Drie prima muzikanten ondersteunden Laura bij de zang en haar krachtige, dynamische gitaarspel. Het publiek kon dit zeker smaken. Op 23 november komt ze als hoofdact naar het Koninklijk Circus. Een must-see!

Om 21u was het dan aan de oudjes van ZZ TOP. We wisten al langer dat Dusty Hill was vervangen door zijn gitaartechnicus Elwood Francis maar dat drummer Frank Beard wegens ziekte ook moest worden vervangen (door Michael Monahan) was voor ons toch wel een domper op de feestvreugde. En dat was te merken aan het toch wel wat makke concert.
De opkomst was nog met veel bombarie, Elwood had een basgitaar mee met wel zeventien snaren, ze zetten in met het spetterende “Got me under pressure” en de zo gekende synchrone moves deden veel moois verwachten.
Helaas is Gibbons niet meer zo goed bij stem. Regelmatig krakend en nauwelijks hoorbaar. Gelukkig is er op zijn gitaarspel nog weinig of geen sleet. Wat wel stoorde was de soms oorverdovende, ongepaste erg zware basstunes van Elwood in de nummers. We zijn zoekende naar de meerwaarde hier.
Het was dan pas bij hun grote hits “Gimme all your loving” , “Legs” waar de zo bekende wol-beklede gitaren werden gebruikt en “Sharped dressed man” dat de matig gevulde arena uit de bol ging.
Na een dik uur wou het trio al afscheid nemen maar er werd toch volop om meer geschreeuwd en dat kregen we o.a. met songs “Brown Sugar” en het helaas ingekorte “La Grange”.
Jammer maar de eindconclusie is toch: ‘de mot’ zit erin bij deze oude giganten, ‘they still got the blues’, het wordt hoog tijd om de eer aan zichzelf te houden en de fakkel over te laten …

Playlist: Got me under pressure;  I thank you;  Waitin’ for the bus;  Jesus just left Chicago;  Gimme all your lovin’;  Pearl Necklace;  I’m bad, I’m nationwide;  I gotsta get paid;  My head’s in Mississippi; Brown paper back;  Cheap Sunglasses;  Just gat paid;  Sharped dressed man; Legs; Brown sugar;  Tube snake boogie;  Thunderbird;  La Grange

Organisatie: Gracia Live