Clawfinger – (Spring) Levend in 2026

Terwijl op diezelfde avond het Canadese rock ’n roll trio Danko Jones het mooie weer maakte in de Gentse Ha Concerts, trokken wij naar Sint-Niklaas voor een toch wel legendarisch Zweeds groepje dat al 36 jaar bezig is, Clawfinger met name
Dit ‘rapcore’ vijftal beleefde zijn hoogtepunten begin jaren negentig met aanstootgevende, maatschappijkritische nummers als “Nigger”, “The Truth” en “Do what I say”.
Dat ze nog (spring) levend zijn , mochten we aan de lijve ervare, ondervinden en ernaast is een nieuw album uit  ‘Before we all die’ , wat ze uitgebreid kwamen voorstellen in de Casino.

Het Zwitsers kwartet Sickret opende de avond. Ze deden héél hard drie kwartier hun best, en de reeds aardig vol gelopen zaal kon het wel appreciëren , maar voor ons viel dit toch te licht uit. De zanger, schreeuwer van dienst , deed een beetje te veel zijn best om Fred Durst te zijn. Helaas een groepje van dertien in een dozijn.

De hoofdact Clawfinger daarentegen begon met een kanonstart door meteen hun titeltrack  “Before we all die” van de nieuwe plaat te spelen. Briesend, brullend, strak en oorverdovend hard, wat hoort bij het genre. Frontman Zack Tell , meestal razend kijkend, heeft nog altijd zijn zware dominerende, blaffende rapstem, verder zijn er de zware bassen van de met de lange grijze haren en baard getooide André Skaug, die nog steeds kan headbangen als een jong veulen, de metalriffs krijgen we van Bard Torstensen, het betere drumwerk is van Henka Johansson en Jocke Skog zorgt voor de broodnodige synths.
Het was na een uur en drie kwartier heel duidelijk dat hier een geoliede groep stond. Ze denderden met een rotvaart door hun beenharde repertoire. De uitverkochte zaal, vooral bevolkt door in het zwart gekleed grijzend kennerspubliek, smulde met volle teugen. En als er dan nummers tussen zitten als “Going down (like Titanic)” en speciaal eentje voor een oranje president “Scum”, dan is het genieten en lachen terzelfder tijd. 
Niet enkel het muziekgedeelte boeide enorm, ook de humoristische tussenkomsten van zanger en toetsenist werden ten zeerste gesmaakt. En toen de bassist zich behoorlijk boos maakte op een aantal rokers in de zaal, kreeg deze terecht een warm applaus !
Je kon echt voelen dat de groep naar een hoogtepunt werkte. We kregen het dan ook in de bis met “The Truth” en “Do what I say”. Helaas geen “Nigger”, het nummer waar ze mee uit de bloemkolen kwamen.

Deze avond bewezen ze na meer dan drie decennia dat ze nog altijd relevant voor de festivalpodia! Ze bliezen alle spinnenwebben en het stof uit de hoeken van de zaal. Dampend en zwetend, enkelen wat mankend, verliet een zeer tevreden publiek de feestzone. 

Setlist : Before we all die ; Recipe for hate ; You call yourself a teacher ; Pin me down ; Two sides ; Hold your head up ; Kill the dream ; Big brother ; Ball & Chain ; Out to get me ; Nothing going on ; Hypocrite ; Going down (like  Titanic) ; Rosegrove ; Warfair ; Scum ; Tomorrow ; Undone ; The Price we pay ; Biggest & The Best ; The Truth ; Do what I say

Neem gerust een kijkje naar de pics
Clawfinger
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/10401-clawfinger-28-10-2026?Itemid=0
Sickret
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/10400-sickret-28-10-2026?Itemid=0

Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas