Het duo Ed Simons en Tom Rowlands heeft een heel trouwe aanhang in België. Nadat ze eerder dit jaar te gast waren op het Werchter festival, was het na acht jaar ruim tijd geworden om nog eens een concertzaal aan te doen. Als schimmen stonden ze achter hun immense elektronica-apparatuur, waarbij gebrilde Tom de ene beat na de andere toverde en Ed  af en toe het publiek opzweepte. Een volgepakt Lotto Arena onderging ongedwongen hun talrijke visuals en trancegerichte, pompende beats.

Net als op de wei van Werchter kwam bij deze ‘Chemische Broeders’ al snel hun superhit “Galvenize”. De toon was meteen gezet voor een broeierig hete avond. Songs als “Do It Again” en “Hey boy hey girl” volgden in een ‘mishmash’ elektronicagefreak met songs van hun nieuwe zesde plaat ‘We are the night’. ‘Chemical formule’: vaste waarden en stevig nieuw werk.  Hun visuals en hun uitzonderlijke geluid van clubdance, technotrance, electro en breakbeats, kan me echt niet van de indruk ontdoen dat Kraftwerk fungeert als de voornaamste inspiratiebron.
Wat de Chemical Brothers keer na keer voor elkaar krijgen is uniek. Ze haalden de nummers stevig door elkaar en slaagden en verve ze naadloos in elkaar te laten overgaan, wat live een extra dimensie bood: “Out of control”, “Star guitar”, “Saturate”, “Believe” en “We are the night”. Een schitterende finale bezorgden ze met “The golden path”, “Chemical beats”, “Leave home”, “Block rockin’ beats”, “Der spiegel” (wat een fijne melodica tussendoor!) en het mooi uitdeinende “The sunshine underground” uit ‘Surrender’. Deze prestatie bekoorde daadwerkelijk iedereen en bewees terecht hun noteringen in de hitparade.

Hun videopresentatie was indrukwekkend en de sound en de beats werkten aanstekelijk in op de dansspieren en waanden ons eventjes in ‘the brave new chemicworld’. Petje af voor The Chemical Brothers.

Organisatie: Live Nation