De charismatische dichter-acteur Ramsey Nasr en de al even charismatische rockmuzikant Mauro Pawlowski vonden de vriendschap door gelijklopende passies, zowel in de literatuur als in de muziek. Hoewel deze Geletterde Mensenproductie al lang op stapel stond werd ze keer op keer uitgesteld doordat de carrière van beide veelzijdige artiesten intussen een hoge vlucht nam. Nasr werd stadsdichter van Antwerpen en had het druk met 'Wild Card: Tanzania' en het daaruit voortgesproten boek 'Homo Safaricus'. Mauro Pawlowski reanimeerde dEUS met 2 platen in evenveel jaar en illustreerde op De Nachten nog maar eens - in 6 verschillende gedaantes - zijn enorme veelzijdigheid.

Het podium had alles van een repetitieruimte/salon waarin beide heren verschillende gedaantes en rollen (van zichzelf) aannamen om het risico te ontlopen in een hokje te worden geduwd. Woordenaar Ramsey Nasr dramde over het podium als zijn zich aan het verval van de wereld ergerende hoofdpersonage Kapitein Zeiksnor (uit: & De Twee Culturen), kroop in de huid van zijn held/Russisch componist en pianist Dmitri Sjostakovitsj en toonde zich ook een begenadigd klassieke zanger die een sterk mondje Duits uitkraamt (blijkbaar gebaseerd op Dichterliebe van Schumann).
Mauro speelde met de schrik/plicht/kans zijn warrige ‘het maakt niet uit’ zelve te zijn, las gedichten en zelfgeschreven ironie en probeerde (!) zijn voorliefde voor abstract componist Morton Feldman uit te leggen. Een sterk gespeelde ruzie (waarin Nasr op indrukwekkende wijze een tsunami aan klassieke componisten over het publiek stortte) voerde richting de pauze.
Na de pauze een minder door chaotische gekte doorspekt geheel maar wel meer tijd en ruimte voor een gevoeliger stuk van pure klasse. Na de muzikale opener van Mauro citeerde Nasr uitgebreid uit eigen werk (‘Wintersonate uit Onhandig Bloesemend’). Mauro nam nog een noise-zijsprongetje, las nog wat gedichten voor en nam ook nog, zoals we hem kennen, solo op gitaar en met zijn kenmerkende breekbare stem de tijd voor een paar nummers.

Geletterde mensen was geen voorstelling als een andere reguliere literaire theatervoorstelling. Muziek speelde een wel heel belangrijke rol. Beide heren blonken uit (ironisch en/of zo bedoeld) waar ze goed in zijn: Mauro als muzikant (denken we aan ‘Sincerley Average’ als opener na de pauze) en Nasr met onophoudelijke woordenstroommonologen die het publiek naar adem deden happen. Deze voorstelling was tegelijkertijd overweldigend, chaotisch, emotievol, kwetsbaar en zat bovenal knap in mekaar!

Na deze tournee zitten beide heren niet stil: Nasr werkt verder aan zijn roman Het Mazensysteem en dingt naar de functie van ‘Dichter Des Vaderlands’ in Nederland. Mauro op zijn beurt heeft ook weer plannen: u leest er alles van op www.mauroworld.net

Organisatie: Vooruit, Gent