De avond viel abrupt op donderdag 16 december. Donkere, sombere wolken kwamen vanuit het noorden binnengewaaid en overschaduwden ons kleine landje. Een verkeersverbod voor het rijden van vrachtwagens tussen Brussel en Luik was sinds de late namiddag van kracht. Sneeuwbuien teisterden het zuiden van het land en dreigen ook Vlaanderen te voorzien van een wit, kil wintertapijt. Een doemscenario drong zich op. En uitgerekend op diezelfde avond stond de Amerikaanse doomlegende Saint Vitus geprogrammeerd in de Brusselse Vk*. Toeval of niet?

Heelhuids en zonder kleerscheuren aangekomen konden we juist op tijd de set van supportact The Graviators meepikken. Het was duidelijk dat het grootste deel van het publiek nog vastzat in de verkeersellende die koning winter veroorzaakte. Niet getreurd echter… na een ietwat trage start, begon er na enkele nummers deining te ontstaan in het klein groepje toeschouwers. Het viertal uit Zweden heeft zich duidelijk laten inspireren door de jaren zeventig. Hoewel het te makkelijk is een grote inspirator te noemen maakt The Graviators het wel heel moeilijk door een nummer “Back To The Sabbath” te noemen. Dit was, samen met het knallende uptempo nummer ‘Saturnus 84’, meteen het hoogtepunt van hun set. Niet slecht.

Ondertussen was de opkomst al iets groter en kwam het publiek druppelsgewijze binnenstromen voor de hoofdact van de avond: het legendarische Saint Vitus (genoemd naar het Black Sabbath nummer “St. Vitus dance”). De peetvaders van de doommetal staan namelijk al van in 1979 op de planken. En dit was er donderdag aan te zien: één voor één perfect op elkaar ingespeelde rasmuzikanten! Enkel gitarist Dave Chandler en bassist Mark Adams zijn de originele leden van de band, die de meerdere bezettingswijzigingen en een split hadden getrotseerd. Henry Vasquez vervangt namelijk al een tijdje de ongeneeslijk zieke en op 25 november laatstleden overleden drummer van het eerste uur Armando Acosta. Wino Weinrich verving in de loop van de jaren al enkele malen vocalist Scott Reagers, die bij de originele bezetting zong.
Dave Chandler nam voor de start van het optreden het woord en richtte zich tot het publiek met de melding dat het volledige concert en de volledige tour werd opgedragen aan de onlangs overleden drummer. Wat volgde was een aaneenschakeling van klassiekers die met de intensiteit van de begindagen het publiek werden ingestuurd! Chandler beet zich letterlijk stuk op zijn gitaar, die met een overload aan distortion, geniale riffs de zaal instuurde. Hij kon het namelijk niet laten om nu en dan zijn (hopelijk originele) tanden te flossen met de snaren van zijn gitaar. Wino leek, aan zijn priemende blik te zien, wel bezeten. Met zijn bezwerende stem wist hij keer voor keer het publiek voor zich te winnen. Teksten werden integraal meegezongen door een publiek dat geen seconde stil kon blijven staan bij al dit doommetalgeweld. Mede omdat de ritmesectietandem Vasquez-Adams dit geheel voortreffelijk ondersteunde. Vasquez drumde alsof hij op een te warme stoel zat en de opzwepende bas van Adams was de drijvende kracht achter deze oerband!
De vier levende legendes stonden als een stel jonge wolven de pannen van het dak te spelen.
Aparte hoogtepunten waren er niet daar het concert over de volledige lijn één hoogtepunt was!
De ene klassieker “Look behind you”, volgde de andere op, bvb. meezinger en lijflied “Saint Vitus” uit hun debuutalbum. Andere pareltjes waren: “I bleed black”, “Living backwards”, “Dying inside” en “Clear window pane”. En zo kunnen we nog een tijdje doorgaan.
Tot tweemaal toe werden ze teruggehaald door een razend enthousiast publiek! Orgelpunt van deze indrukwekkende set was het magistrale “Born too late”, waarbij Chandler zich met zijn gitaar tussen de kolkende eerste rijen waagde om daar zijn gitaarkunsten nog eens tentoon te spreiden. Daarna hield Saint Vitus het voor bekeken en konden we met een warm hart en een verheven ziel terug de kille Brusselse nacht in.

Armando Acosta (May he rest in peace!) mag trots zijn. Zijn bloedbroeders konden hem geen mooier eerbetoon geven dan met dit prachtig concert dat je tot in het diepste van je ziel raakte.
Dat ze nog vele jaren mogen meedraaien in de doomscene en we kunnen niet wachten om ze live terug aan het werk te zien. Please come back soon!

Organisatie: Vk*, Sint-HJans Molenbeek (ism Heartbreaktunes)