Om de opening van het nieuwe Depot in Leuven te vieren, werd Selah Sue teruggehaald van haar Amerikaanse tour. De keuze voor de Leuvense zangeres leek vrij vanzelfsprekend, want Sanne Putseys heeft een speciale band met Het Depot. Ze werd hier immers vijf jaar geleden ontdekt door Milow tijdens één van de Open Mic-avonden. Dus werd haar maar direct gevraagd om drie avonden na elkaar, 16, 17 en 18 november, op te treden. Door groot succes werd daar nog een vierde concert aan toegevoegd op 20 november.

Na anderhalf jaar verbouwingswerken ziet het oude cinemapand tegenover het station er goed uit. De veranderingen zijn niet wereldschokkend, maar enkele zaken zoals de toegang zijn wel duidelijk verbeterd. De concertzaal heeft nu een maximumcapaciteit van 850 personen, maar ondanks dat het optreden uitverkocht was, voelde je je toch niet onvrijwillig tegen je buren gedrukt.

Toen Billie Kawende de avond opende met enkel haar krachtige stem en keyboard, dacht iedereen dat Selah Sue een Amerikaans talent met haar mee terug had gebracht. Groot was de verbazing toen ze ons na het tweede nummer in het Nederlands toesprak. Met haar mix van r&b en soul wist Billie K het publiek te intrigeren. Een stem als een klok, zeggen ze dan.

Maar Selah Sue had niet één, maar twee voorprogramma's meegebracht. Niels Delvaux, aka Delvis, en zijn band bedolven ons onder hun funky soulful sounds. Dansschoenen werden aangetrokken. Delvis wist duidelijk dat een voorprogramma dient om het publiek op te warmen en slaagde er merkbaar in om de temperatuur op te voeren in de zaal.

En dan waarvoor we gekomen waren. Selah Sue. Opener was het breekbare "Summertime". Terwijl ze met de ogen ten hemel geslagen "I just know, but I can't change" zong, leek het wel alsof ze het publiek tot een gemeenschappelijke bezinning leidde. Daarna vertrouwde ze ons toe hoe blij ze was om terug te zijn. Terug op de plaats waar alles vijf jaar geleden begon met haar onzekere zelf die twee nummertjes te horen bracht in het oude Depot. Dat het al de vierde keer was dat ze dat zei, deed niets af aan haar oprechtheid. Met het volgende nummer speelde ze verder in de fragiele emoties van het nu al adorerende publiek. Voor haar mama, zei ze. "Mommy" werd méér dan de originele vrij sobere versie dankzij de toevoeging van piano op keyboard.

Daarna werden we in een heel andere sfeer gedompeld. De haast intergalactische lasergeluiden waren een teken dat er ons iets groots te wachten stond. "Just because I do" werd verder gestuwd door sterkere gitaren dan we van Selah Sue gewend zijn en met "Black Part Love" ging ze dan helemaal los. En met haar het publiek. De schreeuw "you'd better go insane" werd bijna letterlijk genomen als de kleine gestalte het hele podium vulde met haar bezwerende dans. Op zo'n moment kan je er niet aan twijfelen hoeveel plezier ze beleeft aan muziek maken. Hierna kregen we heel even de ruimte om boven water te komen en naar adem te happen tijdens de instrumentenwissel. Een pauze die we zeker konden gebruiken, want vanaf de eerste noten van "This World" moest er weer voluit voor gegaan worden. Genietbaar tussendoor, maar niet uitzonderlijk in de live-uitvoering waren "Fyah", "Break", "On the run" en "Soulbreak".
Als je een cover speelt, moet je het goed doen. En Selah Sue deed het goed met haar loopstation-versie van Tweets "Oops, Oh My", volgens haar het beste r&b-lied aller tijden. Als het publiek het daarvoor nog niet warm had, dan had het het daarna toch zeker wel. Daarna volgde het overbekende "Fade Away" met zijn bluesy, nostalgische sfeer. Dat het tegenwoordig grijsgedraaid wordt op de radio, kon het enthousiasme van het publiek niet temperen. Delvis diende als waardige vervanger van Cee Lo Green in "Please".
In plaats van de publiekssuggestie "I eat your bananas raw" werd toch gekozen voor het langverwachte "Raggamuffin". Hierna werd de energie op maximumniveau gehouden met "Peace of Mind", "Crazy Vibes" en als laatste het hoogtepunt "Crazy Sufferin Style". Een speciale vermelding van de uitzonderlijke muzikanten die Selah Sue vergezelden is hier zeker wel op zijn plaats, want alleen had ze nooit voor zo'n buitengewone muziekervaring kunnen zorgen.
Selah Sue had al een aanzienlijke setlist afgewerkt, maar toch werd het publiek nog op twee bisnummers getrakteerd. Ze liet ons nog een laatste dansje doen op "Zanna" en zorgde daarna met "All I need from you" voor een grandioze cooldown, zoals het hoort na elke inspanning.

Selah Sue gaf ons alles wat ze had. En wij aanvaardden gretig.

Setlist Selah Sue: Summertime, Mommy, Just because I do, Black Part Love/Lauryn, This World, Fyah, Break, On the run, Oops, Oh My (Tweet cover), Soulbreak, Fade Away, Please (Feat Delvis), Raggamuffin, Peace of Mind, Crazy Vibes, Crazy Sufferin Style
Bis: Zanna, All I need from you

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/selah-sue-20-11-2012/
http://www.musiczine.net/nl/fotos/delvis-20-11-2012/
http://www.musiczine.net/nl/fotos/billie-kawende-20-11-2012/

Organisatie: Depot, Leuven