Drie jaar terug werd Marina Diamandis al meteen gebombardeerd als één van de opkomende talenten in het rijtje van de dames van Duffy, Adele, Ellie Goulding, Little Boots, La Roux, Bat For Lashes  en Florence Welsch.
De jonge half Welshe/half Griekse debutante schoot de hoogte in met het debuut ‘The family jewels’, frisse, zwierige hitparade en balladpop, voorzien van een stevige scheut elektronica, bombast, galm en kitsch, die een mate van theatraliteit en dramatiek uitstraalden.
De opvolger helt  meer over naar de bubblegum ‘boys’ pop  , met een donker gotiek randje. Inderdaad ze zijn minder luchtig en hebben onderhuids de dramatiek van een Evanescence , Enya, Florence Welch en Lana Del Rey , maar verliezen de onschuldig- en aanstekelijkheid niet van een Katy Perry.
Het album is een concept van personages uit de film, muziek , theater en literatuur . Ze steekt allerhande karakters in de songs .
Een pak songs vinden we op die tweede cd, een handvol goede springen eruit  als “Bubblegum bitch”, “Primadonna”, “Homewrecker” , “Teen idle” en “Fear & loathing” . Er zijn nog een paar interessante nummers te noteren, maar middenin valt de plaat echt in elkaar, en komt ze met weinig boeiend materiaal voor de dag!
‘Electra heart’ onderscheidt zich onvoldoende en is nu net niet overdonderend .