Het belooft een aparte avond te worden. Praga Khan klimt opnieuw naar boven, is toe aan z’n zilveren jubileum en komt in 2013 aandraven met nieuw werk, ‘Soulsplitter’.

Praga Khan - Muzikale ervaringen om u tegen te zeggen: een ‘back to basic’ sound van frisse, bezwerende en krachtige electropop en grensverleggende theatertours van spitsvondige technologie en interactief spektakel onder het ‘everybody is an artist’ - princiep. Maurice Engelen , een man, die zichzelf steeds probeerde  uit te vinden.
Engelen en Co - Ze zetten in met “Jeniffer” en de bom barst. Helaas is de explosie van korte duur. Bijna onmiddellijk melden microfoonproblemen zich aan. Het kleinood wordt snel en vakkundig gewisseld maar zorgt toch voor een versie van “Love” met veel minder tekst dan anders. Swat, een technisch euvel wordt makkelijk vergeven. De set gaat verder, helaas met hoogtes en laagtes. Engelen komt maar niet helemaal los en dat weerspiegelt zich op het publiek. Het valt net iets te veel op dat Praga Khan net uit zijn winterslaap is. De drums (of de delen ervan die live gespeeld worden) zijn vaak volledig naast de kwestie en de gitaar is hier en daar té vals om door de vingers te zien.
Bij 3 opeenvolgende nummers uit de nieuwe plaat is er wat verwarring in het publiek, maar laten we dat wijten aan het feit dat de plaat nog gloednieuw is.
Dat Engelen een icoon is, en dat wat hij gedaan heeft voor de muziek onomkeerbaar is, staat buiten kijf. Dat bewijst het laatste deel van hun set, waarin we mogen genieten van een Maurice Engelen die eindelijk zijn draai vindt en hits van weleer speelt zoals “Picture this” , “Lonely”, “Isolation”, “Phantasia” en “Breakfast in Vegas”.

De machine die Praga Khan vroeger was, lijkt tijd nodig te hebben om weer op te starten en voelt voorlopig nog aan als ‘Praga Khan Light’. De obligatoire wulpse danseressen waren er, zij het in een ietwat gecensureerde versie en de gretig gebruikte videobeelden verdienen wel eens een update.
Praga Khan liet weten dat ze ook de zomerfestivals volledig zien zitten. We kijken er naar uit en hopen dat het beest tegen dan volledig ontwaakt is en we de energie van weleer weer keihard in ons gezicht gesmeten krijgen.
De afsluiters van het optreden, “I sit on acid” en “Power of the Flower”, geeft ons een glimp uit het verleden en hopelijk een voorsmaakje van een Praga Khan dat ons weer spontaan doet bewegen van bij de eerste noot.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/praga-khan-17-01-2013/

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel