Did you forget to take your METZ?
Blackup + Metz
Ancienne Belgique (AB Club)
Brussel

De gure weersomstandigheden nopen onze teerbeminde hoofdredacteur om dit concert aan zijn neus te laten voorbij gaan. Hij zit volledig vast tijdens de autorit. Dan maar opteren voor plan B: mezelf. Gelukkig had ik de wagen thuis gelaten, of toch aan het station, en gekozen voor het openbaar vervoer. Zo kon een helse avondspits in Brussel vermeden worden. Veel mensen lieten het fileleed niet aan hun hart komen en de AB-club was dan ook aangenaam vol gelopen. Zelf het bordje sold-out mocht boven gehaald worden en dat op een maandag avond.

Jammer genoeg zorgde dit weer er wel voor dat ik enkel het laatste nummer van de Blackup heb kunnen aanhoren. Veel te weinig dus om een genuanceerde review te schrijven. Hier zal ik dan ook aan verzaken. De kans is groot dat een rematch er wel nog zal inzitten, want deze jongens zijn van Gent. En dat is niet echt de andere kant van de wereld. Het leeuwendeel van de leden van deze band hebben hun strepen reeds verdiend bij o.m. Fifty Foot Combo, The Andrew Surfers & The Feather. Groentjes zijn het dus niet. Ze plakken zichzelf het label post-punk en punk-rock op en hebben al menig nationale en internationale podia onveilig gemaakt. Tot een volgende keer.

Na het kortste intermezzo in jaren (in 15 minuten was de bandwissel al achter de rug) was het tijd voor de hoofdbrok van de avond: METZ. Deze Canadese snaken zijn al jaren aan de weg aan het timmeren. Al dat getimmer resulteerde slechts tot 1 album, dat dan ook nog maar eens 29 minuten duurt. De plaat werd wel uitgebracht onder de magistrale vleugels van de oerlabel Sub Pop. En meer dan 29 minuten hebben deze jongens niet nodig om lovende kritieken te krijgen. Ook hun cover van “Pig” van Sparklehorse (gratis te beluisteren op hun bandcamp-pagina) mag er wezen. Meer dan genoeg redenen om Metz eens live te gaan bekijken.
Dat het luid ging gaan mag geen verrassing wezen. En al bij de eerste noten wordt deze verwachting al ingelost: loeiharde gitaren en drums, soms heeft een mens niet meer nodig. Metz klinkt vuil, rommelig, hard, luid,… De nummers zijn geen parels vol liederlijke gezangen en opbouwende composities. Alles is strak, kort, snel, simpel en vet. Een pletwals die over je heen davert en alles mee sleurt op zijn pad, trommelvliezen eerst.
De jongens van Metz tonen zich erg gedreven en gemotiveerd, ook al zijn het de laatste dagen van hun 2 maanden durende Europese tour. Ze spreiden een enthousiasme ten toon dat mij zeer hard doet denken aan de Belgische band The K. Maakt niet uit wie, wat of waar, altijd alles geven.
Met hun noise-grunge doen ze de vroege jaren 90 opnieuw herleven, wat voor oudere jongeren als ik toch nog steeds een/de muzikale topperiode was. Dit echter zonder klakkeloos hun grote voorbeelden te kopiëren. In een tijd waar meerstemmigheid en melodie de leidraad zijn voor alles wat hip en alternatief is, kiest Metz voor de ouderwetse aanpak: dreunende riffs en bonkende drums, zonder franje, zonder nuance, zonder compromis.
Het stomende feestje is na amper 40 minuten voorbij. Toch laten ze me achter met een voldaan gevoel. Een agressieve en stevige show moet soms niet langer duren.

Zij die er niet bij waren hebben misschien wel de laatste kans verkeken om deze band in een kleine zaal te zien. De band heeft het zeker in zich om naar grotere hoogten door te stijgen. Alhoewel ik sterk betwijfel of ze ooit echt commerciële muziek zullen produceren.
Ja Sire, er zijn nog Belgen die een tocht van 4 uur ondernemen door weer en wind, voor een optreden van 40 minuten. En met alle plezier.

(Pics homepag Bart Vander Sanden /Indiestyle.be http://www.indiestyle.be ) 

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel