Eind 2011 recenseerden we de debuutep van de vier Antwerpenaren van F.O.D.  We herinneren ons een degelijk plaatje van een band die sterk  geïnspireerd was door grote voorbeelden als Lagwagon en Bad Religion.  De eerste betrachting van het viertal was duidelijk om zoveel mogelijk optredens te scoren. We zijn anderhalf jaar later  en F.O.D. is terug met een zeer opmerkelijk eerste full album.  Het is zo klaar als een klontje dat men een reuzenstap voorwaarts gezet heeft! 
De muziek van de heren is een heel  stuk gediversifieerder en we horen een punkband met een eigen geluid en een eigen smoel.  De invloeden van de genoemde punkgrootheden zijn er nog wel maar veel minder manifest en eenduidig...
De  16 tracks  zijn stuk voor stuk puntig, energiek en verduiveld catchy.   De muzikanten zijn perfect op mekaar ingespeeld en er is een hoofdrol voor de vocalen van Stijn Dewaele en Hans Roofthooft!  F.O.D  kent bovendien de kunst om op de juiste momenten enkele achtergrondkoortjes in te voegen waardoor je als luisteraar lekker  meezingt. 
Ook de mensen achter de knopjes hebben prima gewerkt want de band klikt veel krachtiger dan ten tijde  van de debuutep. 
Dit plaatje luistert lekker weg van begin tot eind maar kent enkele opmerkelijke hoogtepunten:  zo blazen openers “Racket Rating” en “20 Second Song’” je gegarandeerd van je sokken.  Het melodieuze “Joke” heeft veel weg van een band als Flatcat maar doet de  haren op je armen rechtop staan.  Ook titeltrack “Ontario” is een song die je bijblijft en dan is er nog de single “Carry On”. 
Met de juiste ondersteuning en wat meeval moet deze meezinger in staat zijn de lijst van de Afrekening te halen!  Indien we bij Musiczine punten zouden geven aan nieuwe platen, dan scoorde dit viertal een dikke 9 op 10!