Wallace Vanborn - The Night all hell broke loose
Wallace Vanborn
Depot
Leuven
2013-04-17
Wouter Verplancke

Breng Ian Clement, Sylvester Vanborm en Dries Hoof samen in een ruimte en ze worden Wallace Vanborn, een genadeloze beukende rock machine. Deze keer kwamen ze de boel slopen in het Depot, de foyer was hun strijd toneel.

De zaal was tot de nok gevuld met een overwegend mannelijk publiek, bruisend van testosteron, klaar voor één van de hardste Belgische bands. “White River” werd stevig ingezet, de zaal werd bij de haren gesleurd en niet meer losgelaten voor het komende uur. Hoewel het nummer op de cd behoorlijk rustig is, was het er in het Depot meteen ‘boenk’ op. Na het eerste nummer schreeuwde de zaal voor luider en harder, spijtig dat ons Joke Schauwvliege vorig jaar afkwam met wat regels.
“We are what we hide” sleurde ons mee in een stroomversnelling, de ritmische stukken aangevuld met de rauwe stem van Clement deed het mannelijk testosteron bokken en headbangen tot het zweet doorheen de zaal parelde. “Marching sideways”, gekenmerkt door de hoge zanglijnen, werd goed ontvangen en uitbundig meegezongen.
Zelden zo’n ambiance en sfeer geweten die zo z’n favoriete band ontving en een band die zo van katoen gaf als deze avond.
Tijdens de strakke drumtrack kwam de zaal volledig los en werd hier en daar een poging gedaan tot het placeren van een moshpit. De enige pauze die ons gegund werd, was tijdens de gitaarwissel. Na een pauze van een goeie minuut vloog de band er weer in, dit maal kregen we “Cougars”, hun laatste single. Onmiddellijk gevolgd door “Atom Juggler” een nummer van hun eerste plaat. Dit vormde een belangrijk keerpunt tijdens de show, en vanaf nu werd het publiek ook getrakteerd op de oudere songs.  Tussenin ergens, “Jealousy” (een voorlopige titel) , een nieuw nummer; het eerder melodische nummer kon al rekenen op hier en daar sporadische headbang; Ian zag dat het goed was.
“Cowboy Panda’s Revenge” was een knaller en sloot het geweldige concert af; een laatste keer alles geven zowel op als vóór het podium. Het zweet liep letterlijk van de muren.

Ik durf eerlijk bekennen dat in al die jaren in het Depot het nog nooit zo hard gerockt heeft als met Wallace Vanborn. Elke fan , waaronder mezelf, kijkt uit naar hun volgend Depot optreden!

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/wallace-vanborn-17-04-2013/

Organisatie: Depot, Leuven