Icarus Night: Ecila – Raime – Het maximale uit het minimale

Het Icarus team brengt ons vanavond ism Democrazy een uniek concept;  twee elektronische projecten beleven in de zachte zetels van de Studio Skoop.

Ecila is de artiestennaam van Sveta Shljachova, zoals de naam doet vermoeden uit Rusland afkomstig maar reeds jaren in België gevestigd. Ze stelt vanavond haar debuutalbum ‘The Sofa Managements’ voor waar ze dubby elektronica combineert met ambient scapes. Dit album is de tweede release op Icarus Records/Vynilla Vinyl en verschijnt in beperkte oplage van 200 exemplaren. Inkeri Harri staat in voor de visuals waar donkere beelden van gebouwen, texturen en rode cirkels geprojecteerd worden doorheen een soort zwarte volle maan. De samenhang tussen de verschillende noisesamples is echter vaak ver te zoeken. Eerder dan ervaringsgerichte muziek is Ecila experimenteel te noemen, en leunt het geheel dichter aan bij het concept van een geluidsinstallatie. Het is alsof je wandelt in een guur sprookjesbos, waar plots het licht uitgaat, en het decor verandert waardoor je je opnieuw verdwaald voelt.
Ecila creëert de sfeer van een vreemde elektro dubstepplaneet waar op subtiel niveau Oosterse invloeden te horen zijn, gecombineerd met natuurelementen, korte episodes uit een operette en rauwe klanken die meer industrieel van aard zijn.

Raime (zie pics homepag) is het duoproject van Joe Andrews en Tom Halstead uit Londen en debuteren met ‘Quarter Turns a Living Line’ onder het label Blackest Ever Black. Hun debuutalbum verenigt elementen van goth electro  met 80’s industrial en doom. De visuals die worden geprojecteerd focussen op beweging, al dan niet in slow motion, en wekken door deze eenvoud een beklijvende trance op.
Dakus Films maakte op drie dagen tijd deze visuals waar het hoofdpersonage danser Romeu Runa  beweegt tussen vuur en water. Scapes die tegelijkertijd gewelddadig en apocalyptisch aanvoelen. Waar de nadruk ligt op het creëren van de intensiteit van schoonheid en geweld via klank.
Raime haalt het maximale uit het minimale. De indringende zware drones in perfect contrast met de beweging van electrobeats brengen je in een soort meditatieve hypnose. Langzaam wordt je in de muziek gezogen, en grijpt het geheel je naar de keel als een donker en ongrijpbaar iets. Hier vinden we wel samenhang terug, alsook een opwekken van energie die voordien onzichtbaar  en onvoelbaar was. Wat buiten was komt naar binnen, en ook deze grens vervaagt langzaam waardoor je gefascineerd voor je uit zit te staren en alles één wordt. Op en top klasse!

We hopen stiekem dat dit concept in de toekomst wordt herhaald. Dergelijke muzikale projecten passen namelijk perfect binnen de intieme sfeer van een cinemazaal. Hoe kleiner de ruimte, hoe weidser de klank. Hoe stiller het rond je is, hoe voller het vanbinnen leeft. Een welgemeende merci aan Icarus, Democrazy en Studio Skoop!

Organisatie, Icarus ism Democrazy, Gent