Anderhalf uur hield Ghostpoet, het alterego van de Londense Obaro Ejinive, ons in zijn greep. Onze jonge zwarte poëet met levensgrote bril balanceert behendig tussen mellow hiphop, elektronica, dubstep, trippop en sing/songwriting . In een nogal donker decor dat werd gecreëerd , zorgde het kwartet voor een beklijvend setje en avondje; niet zomaar wat ‘hipeletronica’ maar een boeiende reeks aantrekkelijke,  aanstekelijke als duistere, melancholische nummers , die hier door een goed op elkaar afgestemd kwartet gespeeld werden !

Als leadfiguur loodste hij ons doorheen een broeierige, spannende, adembenemende set . Tja, zelfs eerder een bedwelmende , hypnotiserende trip van sfeervolle , creatieve en experimentele nummers , bepaald door z’n getormenteerde , gepassioneerde , mompelende lyrische rap en zegzang , die door een apparaat bij zich nog wat effects meekregen.
Er werd gretig geput uit de twee cd’s die totnutoe zijn verschenen , ‘Peanut butter blues & melancholy jam’ en ‘Some say I so I say light’. Een goed opgebouwde set hoorden we met sterke songs als “Gaaasp” , “Cold win”,  “Plastic bag brain”, “Survive it” en “Run run run”, die elan hadden door de subtiel toegevoegde geluidjes van keys en die ‘neverending’ zegzang. Ook de slepende , gruizige tunes van “Meltdown” en “Sloth troth” intrigeerden. De invloed van Gangstarr, Roots Manuva , Bobby Sichran en MC 900 ft Jesus is onmiskenbaar.
Ook de dame aan de keys die soms dienst deed als zangeres met de vocale dialogen overtuigde . Hier kwam  Tricky met Martina Topley-Bird om de hoek kijken .
Kijk, het toont de speelsheid en de veelzijdigheid aan waarmee Ghostpoet switch in stijl . “Comateuse” ,“Dim sun” en “Us against whatever” , met opnieuw die samenzang , waren dansbare outfreaks en besloten een zalige avond.

Ghostpoet is muzikaal toch iets apart en unieks binnen het genre, die het moet hebben van het Woord; onnavolgbare rhymes zijn in een boeiend muzikaal web geweven en alles viel mooi op z’n plaats!

Ook de support Hiatus Kaiyote verraste aangenaam. Het is een Australisch gezelschap rond de bevallige Nai Palm. Een warme, slepende, bezwerende sound van jazzy trippop hoorden we van deze band . De dame benadert ergens de Joodse traditie in haar kledij en muzikaal kreeg de sound diepgang en sterkte door de diepe basstunes , de kleurrijke synths , de percussieve ritmes en haar heldere, indringende, zwoele vocals. Een fijne ontdekking!

Organisatie: Vk* , Sint-Jans Molenbeek