Bonobo brak in 2010 door bij een breder publiek met de fantastische plaat ‘Black Sands’.  Vorig jaar bevestigden ze met ‘The North Borders’ en het mag dan ook niet verwonderen dat het Koninklijk Circus weken van tevoren uitverkocht geraakte. Simon Green en de zijnen tilden de loungy en jazzy elektronica  live naar een nog  hoger niveau, en wisten het publiek van start tot finish bij de les te houden.

Openen deden de aapjes met “Cirrus”, wellicht het meest dansbare nummer uit hun repertoire. Het eerste echte hoogtepunt van de set was echter het tweeluik “Towers” en “Stay The Same”, waarin de groep haar livepotentieel ten volle benutte. Door het trio blazers kregen de songs het nodige reliëf mee en zangeres  Szjerdene toonde aan dat ze over een hemelse strot beschikt. Haar krachtige, soulvolle en tegelijkertijd breekbare zang ging een perfecte symbiose aan met de warme, jazzy instrumentatie. Dapper ook dat band het aandurfde om af te wijken van de albumversies. “Towers” kreeg zo een uptempo einde mee en bij “Kiara” zorgden de blazers voor een onweerstaanbare groove.
Het tempo ging maar niet naar omlaag en de groep zinderde doorheen haar set.  “First Fires” zorgde halverwege gelukkig wel voor een rustpuntje.  Het nummer,  op album met de vocalen van Grey Reverend, werd zeer stripped-down gebracht  en werd voor de gelegenheid gezongen door Szjerdene.  Ook het exotisch klinkende “We Could Forever” was een voltreffer. Nooit gedacht dat een nummer met een fluitsolo zo stoer en sexy kon klinken. 
Tegen het einde van de set, na het swingende “El Toro”,  kregen de drummer en de saxofonist hun moment de gloire. Beide kregen ze de ruimte om gedurende enkele minuten te soleren, terwijl de rest van de band even het podium verliet. Daarna zetten de twee een geniaal een-tweetje op, waarna de complete band terugkwam om nog enkele nummers te spelen. Het duo “Pieces” en “The Keeper”, weer met de zwoele vocalen van Szjerdene, vormde het prachtige sluitstuk van de avond.

Als je de band al een verwijt kan maken, dan is het dat haar muziek soms wat braafjes klinkt. Maar de zaligmakende melodieën van Bonobo zijn zo hemels, dat je dat gebrek aan spanning er zonder klagen bijneemt. Live durfde de groep al eens wat meer experimenteren en dat pakte gelukkig fantastisch uit.  De sensuele magie die in de lucht hing, bracht het publiek in een aangename trance, ergens tussen melancholie en extase in. De zomer mag van ons part al beginnen.

Organisatie: Live Nation