Op dinsdag 9 december zakte ik af naar AB club in Brussel , klaar om te genieten van een klein en intiem concert.  Songhoy Blues stond op het programma, een band waar ik op voorhand nooit eerder van had gehoord, maar onbekend wilt daarom niet zeggen onbemind. Om toch een idee te hebben van wat mij te wachten stond begon ik enkele nummers van hen te luisteren. Snel werd het mij al duidelijk, het was een band naar mijn hart. De zomerse sound, de vrolijke deuntjes, het bracht al snel de zomer in huis tijdens deze koude winterse dagen. Kortom, heerlijk!

De inspiratie van hun nummers is niet moeilijk te achterhalen en vind je terug in hun roots. De band is afkomstig van Mali, een land in Afrika ten Zuiden van de Sahara. Geen eenvoudig land om uit te breken in de muziek industrie, en zelfs niet om muziek te mogen maken. Door de burgeroorlog die heerst in het Noorden van het land is er in het Noorden van Mali een verbod op alcohol, sigaretten en ook muziek.
Noodgedwongen begeeft de band zich in het Zuiden van Mali, Timboektoe om toch hun muziek de wereld in te brengen. Ondertussen is naar zeggen van de band het verbod op muziek, sigaretten en alcohol ook weer opgeheven. Wel konden ze bevestigen dat het niet evident is om in hun land door te breken in de muziekindustrie, daarom zijn ze erg enthousiast dat ze nu deze tour doorheen Europa kunnen verwezenlijken.

Omstreeks 20.30 begon ik muziekkriebels te voelen, de band zou starten rond dit uur gezien er geen voorprogramma was. De zaal was ondertussen moeizaam halfvol gelopen, daar zou uiteindelijk ook het aantal muziekliefhebbers stoppen. 5 minuten later stonden ze daar dan, de gitarist, bassist en drummer begonnen reeds te spelen en enkele seconden later kwam ook de zanger op. Een vrolijk viertal dat er meteen invloog met een nummer waarbij je de Afrikaanse roots meteen kon voelen en herkennen. Het publiek moest duidelijk nog opgewarmd worden en in de sfeer komen, maar dit lieten ze niet aan hun hart komen. De warme stem van de zanger en de melodieën zou iedereen toch snel in de zomer-sferen moeten brengen. Tussen de nummers zat een goede afwisseling van opzwepende tempo’s tot nummers waar je op kon meedeinen. Maar 1 ding was zeker, stilstaan was voor mij geen optie! Hoewel de ritmes niet altijd even gemakkelijk waren om te volgen of om op te dansen weigerden mijn voeten om stil te staan. Heerlijk.
Aan het begin van het optreden leek de band wat verlegen, maar al snel zag je de zanger meer loskomen. Steeds gepaard met een brede glimlach begeleidde hij ons  van nummer naar nummer met leuke anekdotes en verhalen over hun thuisland gelinkt aan hun muziek. Zo vertelde hij dat hij ons ging meenemen naar de woestijn, heeft hij een nummer opgedragen aan zijn moeder (“des madames”) en was er onder andere ook een nummer dat hij opdroeg aan alle vrouwen aanwezig.
Een echt leidraad in hun spelen was niet aanwezig, zo sprongen ze heen en weer door hun setlist, en bracht dit af en toe het nodige overleg op het podium met zich mee. Voor mij geen storende factor, want er volgde steeds snel genoeg een nieuw nummer!
Zoals er spontaniteit aanwezig was in het wijzigen van de setlist, zat deze ook in hun nummers. De gitarist speelde meerdere solo’s waarbij hij zijn gitaarkunsten de vrije loop kon laten gaan. Je kon hem duidelijk zien genieten van zijn performance en wij genoten volop mee!

Ondanks dat het publiek in het begin moeilijk los kwam, kregen ze er op het einde niet genoeg van. Het was een zeer gevarieerd publiek, van de uitbundige dansers tot de stille genieters. Naar hun zeggen een publiek zoals ze in Mali ook kennen. Dit was voor hun een klein beetje thuiskomen. Na een show van 1U30 bleef het publiek applaudisseren en roepen om een bisnummer – ze waren duidelijk opgewarmd-, na enkele minuten wachten, werden de verwachtingen van het publiek toch ingelost met een laatste nummer “Soubour”.
Voor wie hen ook graag eens wilt beluisteren moet ik je helaas nog doorverwijzen naar Youtube. Hun CD wordt pas gereleased  in febuari 2015, nog even wachten dus!

Setlist: Sekon oumazou, Ai tchere bele nick, Petit metier horei, Demain demain jolie, Destin, Wo mei, Zan ka, Wauaa idon, Karou, Matga ir ganda, Al hassidi tarei; Bis: Mali, Apollo, Soubour

Neem gerust een kijkje naar de pics

http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/songhoy-boys-10-12-2014/
Organisatie: Ancienne Belgique , Brussel