Zou het heiligschennis zijn om Jessie Ware een soul diva te noemen? Zou het? Misschien wel, maar we gaan het toch doen. Want je kan er niet omheen, ze heeft er alle trekken van. Gepaste 'attitude' op het podium? Check. Sensuele moves? Check. Volle, krachtige stem? Check, check en nog eens check. Om maar te zeggen: Jessie Ware, we waren er weg van.

Jessie Ware kwam in 2012 op met de schitterende (en ondertussen vermoedelijk alom bekende) single “Wildest Moments”. Het was een beetje een prelude, maar ook een beetje niet. Want de tekst ("we could be the greatest, we could be the greatest") beloofde grootse dingen en de fantastische stem die zo fonkelde in dat nummer beloofde nog meer dan dat. Ze was dan ook goed op weg om ‘the greatest’ te worden, met een prestigieuze Mercury Prize nominatie op zak en lovende fans en recensenten overal ter wereld.
En toen werd het een beetje stil. Niet ongewoon, uiteraard, want Jessie was druk bezig met het touren en de festivals afschuimen in zowel 2012 als 2013. Maar toch bleef het rustig. Al te meer tijd om een nieuw album te schrijven? Wat de reden ook was, het heeft gewerkt want de Jessie die donderdag avond in de AB op podium verscheen blaakte van zelfvertrouwen en had er duidelijk plezier in. Twee dingen die keer op keer voor een uitstekend concert zorgen, en dat was deze keer ook niet anders.

Het voorprogramma werd verzorgd door Tout Va Bien, een kind van De Nieuwe Lichting van Studio Brussel in 2013. Met de rustige piano en bedaarde vocals was het een goede keuze, al leek de AB er jammer genoeg weinig in geïnteresseerd.

De set van Jessie Ware ging rustig van start met “Running”, overigens haar eerste single, en treinde daarna vol overtuiging verder op een ritme dat verassend veel overeenkomsten had met soul! Goede beats, teksten die je bijblijven maar vooral een loepzuivere, krachtige stem. Er zijn vele soorten stemmen in de muziekwereld; ze verschillen in timbre, ze verschillen in toon, ze verschillen in intensiteit. Jessie Ware's stem steekt er bovenuit. Het is verbazingwekkend hoe ze foutloos van zacht naar helder springt. Het ene moment in falsetto en het andere moment zo fel dat het bijna ondenkbaar is dat ze haar niet tot buiten kunnen horen.

Ook het contact met her publiek was goed. Jessie was zich duidelijk aan het amuseren, dat merkte je in hoe ze zong en hoe ze over het podium danste, maar ze sloeg ook regelmatig een praatje met het publiek en verontschuldigde zich zelfs op een gegeven moment aan een fan op de eerste rij na een misverstand met een smartphone cover. Ze bedankte België ook een paar keer voor de steun door de jaren heen. Dat hoor je natuurlijk wel vaker tijdens concerten maar toch, kunnen we zeggen dat het deze keer oprecht gemeend was? Ik vermoed van wel.
En laten we niet vergeten: de muziek uiteraard. Ook die was er vol op, al leek het publiek naar het einde een beetje slomer, wat rustiger en minder enthousiast. Misschien ligt het aan de songkeuze, want die bracht toch een klein dipje in tempo. Wie weet, en al bij al viel het toch wel mee want toen het slotmoment eraan kwam met “Wildest Moment” en het schitterende “Say You Love Me”, was alle sloomheid vergeten.

Geen encores bij een Jessie Ware concert, maar laat het niet gezegd dat dit het concert slechter maakt. Dat we ze maar snel nog eens kunnen zien. Deze zomer misschien?

Setlist:  Running - Champagne Kisses – Cruel - 110% - Tough Love - Keep On Lying - You & I (Forever) - Sweet Talk - Kind Of... Sometimes... Maybe - The Way We Are – Pieces - No to Love / I Want You (Marvin Gaye cover) - Sweetest Song - Taking in Water - Want Your Feeling - Wildest Moments - Say You Love Me

Organisatie: Live Nation