Al met de vorige cd komt van de uit Glasgow afkomstige Twilight Sad rond Andy Macfarlane  pop en finesse door . Het zijn broeierige, intens meeslepende , dromerige songs met een donker randje , waarvan de in feedback gehulde gitaarmuren beheerst blijven . Vooral de eerste nummers van de cd vallen in die categorie . De shoegaze en de ontregelde sounds  zijn dus teruggedrongen . De dramatiek blijft aanwezig.
Verderop klinkt men nog sfeervoller en ingetogener . Op zich klinkt The Twilight Sad niet echt verrassend meer , maar het blijft alvast boeiend.