Death Grips – een apart gek gezelschap uit Californië rond Stefaan ‘MC Ride’ Burnett, die de hiphop volledig uit zijn draai brengt . Death Grips ademt de friste van een Public Enemy, Dälek, Bad Brains en 24-7 Spyz . Inderdaad , hardcore , punk , drum’n’bass , breakcore , dubstep en verknipte elektronica worden hier letterlijk door de hiphopmolen gedraaid . Dol – en doorgedraaid dus . Net als het vorig materiaal voelt men een hier een constante dreiging en spanning door de harde, felle , donkere beats of wordt er openheid , zalving naar een geestes verruimende trip geboden …
Hier hebben we eigenlijk twee platen samen, die de afzonderlijke titels ‘Jenny death’ en ‘Niggas on the moon’ meekregen. Tachtig minuten klinkt het hectisch, neurotisch, hyperkinetisch , slepend door de tempowisselingen, de verrassende wendingen en de   ontregelde sounds . Het vergt een duidelijke inspanning om de plaat te beluisteren; er worden dan ook maar liefst achttien songs op ons afgevuurd .
Kortom, een bezwerend , explosief, meedogenloos geluid , uniek en apart …