Apocalyptica ft Franky Perez: creatieve cello en stem werken …
Tracer - Apocalyptica
Ancienne Belgique
Brussel
2015-10-24
Steven De Pillecyn

De AB is altijd een beetje thuiskomen voor mij, buiten de  bezoekfrequentie hier gedurende jaren doet de zaal ook aan als een groot uitgevallen muziekkamer.  Naast de legendarisch bekende geluidskwaliteit in deze muziektempel is het belevingsgevoel groot en de interactie tussen podium en publiek wordt een evidentie wat hier al vaak voor magische momenten heeft gezorgd. Het is goed toeven in de AB …

… Dit alles had Tracer, die als voorprogramma aantraden, goed begrepen. Ik neem aan dat voor Tracer dit formaat van zalen hun natuurlijke habitat is en dat kon je merken. Recht-toe-recht-aan garagerock op z´n Australisch met een mentaliteit van ‘we hebben niets te verliezen’ en ik denk dat Tracer zijn schare fans met een stevig contingent heeft uitgebreid afgelopen zaterdag. Vaak boeien voorprogramma´s me niet zo maar Tracer had wel mijn aandacht - de CD ‘Water for Thirsty dogs’ heeft een stipnotering op de iPod gekregen.

Toen was het tijd voor de hoofdbrok en omdat Apocalyptica al een tijdje niet meer in België was waren de verwachtingen hoog gespannen bij mij en wel om 2 redenen : 1) ik ben al jarenlang een trouwe fan van hun creaties en interpretaties 2) hoe zou die ‘Shadowmaker’ nu live klinken?
Vooral tegenover deze laatste vraag stond ik ietwat sceptisch want na de aankoop en beluisteren van de CD bij release , werkte de combinatie tussen de creatieve cellopartijen en de stem van Franky Perez niet voor mij ; de CD verdween dan ook in de kast zonder afvallig te worden.
Wat op de CD niet werkte voor mij, werkte op het podium afgelopen zaterdag wel.
Toegegeven: ik word niet betoverd door de stem van Franky Perez, zijn solocarrière verder volgen zie ik mezelf niet doen en een begenadigd zanger kan ik hem niet noemen, maar we kregen wel een aantal heel mooie momenten afgelopen zaterdag die uit ‘Shadowmaker’ kwamen.
Tussendoor kregen we waar we Apocalyptica van leerden kennen, eigenwijze covers van Metallica en Sepultura, maar ook waarvoor ik ze al jaren apprecieer: hun eigen creaties. We werden getrakteerd op “Grace”, “Not strong enough”, “Bittersweet”, “Hope II” en zelfs “Harmageddon”, wat live al een tijdje onder het stof lag.
Een ‘Shadowmaker’-nummer dat indruk heeft gelaten was “Riot Lights”. Dit nummer toont voor de zoveelste maal de genialiteit van Eicca Toppinen als componist/songwriter want dit nummer valt helemaal uit de toon bij alles wat we al van Apocalyptica kennen.
“Riot Lights” zal net niet het Anthem van Tomorrowland worden, maar als titeltrack van bijvoorbeeld de nieuwe Matrix-film zou dit absoluut niet misstaan.
Mede door de knappe maar eenvoudige graphics wordt dit moment als exceptioneel concertmoment in mijn geheugen opgenomen.
Time flies ... en je kon merken dat het zowel bij het publiek als op het podium met volle goesting was , maar de eindronde werd ingezet : vaste waarden als “Refuse/Resist” van Sepultura en “Seek and Destroy” van Metallica werden enthousiast gespeeld vooraan en meegezongen in de zaal. Om dan met hun klassieker te eindigen : “The hall of the Mountain King” van Edvard Grieg.

Het verhaal is sowieso Scandinavisch erfgoed en de legende gaat dat dit verplichte kost was tijdens hun klassieke scholing en bij het live-brengen van dit nummer voel je dan ook de haat-liefde verhouding die ze met dit werk hebben - heerlijk.
Bisnummers werden “I don´t care” en “Dead Mens Eyes” wat ook hun afsluiter op de CD ‘Shadowmaker’ is en mijn advies is om dit nummer vooral tot het einde beluisteren ...

Organisatie: Ancienne Belgique , Brussel