Begin het jaar traden ze nog op als support act van Alt-J en toen hadden we erop gewed dat dit Brits bandje rond de bevallige gitariste Ellie Roswell niet in de vergeethoek zou geraken en dus kon doorbreken . Het kwartet werd in de UK als één van de beloftes onthaald , en terecht want hier gaan rauwheid en subtiliteit samen in een rits venijnige, verbeten,  gevoelig rockende songs , die hangen tussen indie , wave en shoegaze.
Wolf Alice zit mee in de lift van Courtney Barnett , Torres (Mackenzie Scott), Blood Red Shoes (Laura-Mary Carter) en gaan hand in hand met ouderdomsdekens Polly Harvey, Dolores O’Riordan (Cranberries) , Harriet Wheeler (remember The Sundays) , en Elisabeth Frazer (remember Cocteau Twins) .
Ze waren al een tijdje bezig , hadden een paar EP’s uit , deden intussen redelijk wat podiumervaring op en nu is het ‘boenke erop’ met hun debuut ‘My love is cool’ met die prachtsingle “Bros”.
 
Een strakke set speelden ze van een klein uur die eerst wat op gang moest komen , ondanks de  start met het snedig frisse “Your loves whore” en het dromerige “Freazy”. Vanaf het derde nummer, de single “Bros”, zat het snor . Wolf Alice tintelt , sprankelt en klinkt aanstekelijk, scherp , als innemend, emotievol. Heel wat variaties dus en een snerpende gitaar zorgt voor vuurwerk . En Ellie , die  kan zingen en schreeuwen . Alles wordt goed gedoseerd, mooi samengebald, en durft te exploderen.
De gezonde dosis spanning en stress speelden ze letterlijk van zich af. Het extraverte “You’re a germ” volgde samen met het schokkende “Lisbon” . We voelden het … van een  akoestische toonzetting ging het naar grunge en shoewave door de effects , ze speelden in uitersten en durfden los te barsten. Die Wolf Alice gaat met lef te werk en zijn ambitieus spannend. 
In een meer mistig decor en stroboscoops wonnen en overtuigden ze het publiek; de ingehouden  spanning en de explosies van “Silk”, “Storms”, “90 mile beach” intrigeerden . “Swallowtail” , met bijkomende zang van de drummer , was één van de enige songs die wat weg zweefde.
Een grootse finale kregen we met de uptempo rockers “Fluffy” en “Moaning Lisa smile”; het sfeervolle ”Blush” deed ons even op adem komen om dan tot slot weggeblazen te worden door de snedige kraker “Giant peach”, omwonden van heel wat fuzz en noise …  

Kortom , een ijzersterke set dus van een beloftevol kwartet!

Organisatie: Botanique, Brussel