Of Monsters and Men uit IJsland kwam een goede drie jaar terug sterk voor de dag met de aanstekelijke frisse , zomerse single “Little talks”, een vrolijk liedje dat zich in je hoofd nestelde . Samen met “Mountain sound” waren dit de nummers die hun popfolkend debuut bepaalden , ergens te situeren tussen The Lumineers en het oude Mumford & Sons. Net als hun debuut hebben we hier terug een lichtvoetig, sfeervol , broeierig , fris album, met heel wat instrumentatie , waarbij de songs met finesse zijn uitgewerkt , zonder echt overdadig te klinken . “Crystal”, “Hunger”, “Wolves without teeth” en “Empire” onderscheiden zich het sterkst. De kaart van de zangeres (Nana Bryndis Hilmarsdottir) wordt meer getrokken tav deze van Ragnar Porhallsson.
Dit combo blijft algemeen wel goed met een rits ritmisch, prettig in het gehoor liggende songs, die een melancholische, dromerige ondertoon hebben en sfeervol , onderhouden zijn , maar minder speels, zwierig.
Een sound waar je op je gemak bij voelt en die een zekere ‘feelgood’ uitstraalt … Goede plaat, op safe, zonder echte verrassingen en niks nieuws onder de zon .