Er schuilt een drama achter dit gortige metal-album. Tijdens de opnames is zanger/bassist Jonathan Athon omgekomen bij een verkeersongeluk. Even leek het alsof alles voorbij was maar de overige bandleden stonden erop dit werk af te maken. Gelukkig maar, het is een krachtig eerbetoon geworden.
Black Tusk is er voor wie zijn metal graag rauw en hardvochtig lust. Zoek het in de richting van uw favoriete doom- en sludgemetal-groepen en trek er nog een vette streep hardcore onder. Dit is harder dan Kylesa, brutaler dan Baroness en vuiler dan Mastodon. De herrie is verpakt in 11 songs die er in amper 35 minuten met een sloophamer worden doorgejaagd. Tonnen agressie gaan er uit van hardcore kopstoten als “Punkout” en “Desolation In Endless Times” en er heerst een brute kracht over “Bleed On Your Knees” en “Damned In The Ground”. Als er dan nog een tandje moet bijgestoken worden doet Black Tusk dat met “Born Of Strife”, een gemene brok trash-metal die naar Slayer neigt.
Dit is gure straight forward metal van het betere soort. Niet voor gevoelige oren, maar die van ons zijn wel wat gewoon.