Het was wachten op die nieuwe langspeler van Radiohead … We kregen enkel de mededeling dat het album af was én binnenkort uitkomt . Met de komende wereldtournee op komst , voelden we dat ie er zat aan te komen . . En dan was ie er ! Radiohead is door de jaren grillig als voorspelbaar voor zijn publiek .
Radiohead is een band al decennia aan de top en keer op keer prikkelen ze  met hun volstrekt unieke popelektronisch geluid , krautrock , pop en een dosis experimenteerdrift .
Opnieuw zit de plaat vernuftig in elkaar en hebben we met “Burn the witch” een pracht van een openingstrack , die bezwerend , onheilspellend , gejaagd klinkt onder die breed uitwaaierende vocals van Thom Yorke .
‘A moon shaped pool’ is een evenwichtsoefening tussen diepere elektronische lagen, hallucinante effects  en de eenvoudige , sfeervolle popsong.
Na die zinderende opener zijn “Daydreaming” ; “True love waits” (pianoloops) en “Decks dark” (lekker gitaarmotiefje ) net die pakkende ballads, gevoelsmatige, triest stemmige liedjes. “The numbers” overtuigt  met z’n intrigerende repetitieve opbouw en orkestratie; krautrock wordt getriggerd door “Tinker tailor soldier sailor … “ .
Er is ook die typische Radiohead sferische popelektronica , die ons in een droommodus  onderdompelen . Schoonheid , puurheid en creativiteit zijn nauwlettend met elkaar verbonden.
Een meeslepend, gevoelig fris album hebben we. Radiohead slaagt er nog steeds in een prachtige songs te schrijven, die klasse, romantiek en elegantie onderstrepen .