The Black Heart Procession – So(m)bere pracht
The Black Heart Procession + Sam Coomes
Handelsbeurs
Gent
2017-03-16
Simon Van Extergem

Sam Coomes mag ons opwarmen. Voor mij een nobele onbekende. Blijkbaar maakt hij deel uit van het duo Quasi. Maar ook dat doet bij mij geen belletje rinkelen. De man maakt gebruik van een keyboard, drumcomputer en een knoert van een stemvervormer om zijn muziek ten berde te brengen. De muziek heeft iets circusachtig. Maar dan circus muziek op een keyboard uit de jaren 80. Ook termen als Sega of Mario springen mij te binnen. Zijn stem doet mede/ondanks de stemvervormer denken aan Sparklehorse en Daniel Johnston. Dus niet de beste zangers, maar wel een mooi stemkleur.

The Black Heart Procession komt deze avond integraal hun debuutalbum (toepasselijk ‘One’ geheten) spelen. 4 jaar na de split worden de koppen nog eens bij elkaar gestoken om dit pareltje uit de muziekgeschiedenis voor ons te brengen. Waarvoor alvast een grote dank-u-wel. Pall Jenkins en Tobias Nathaniel worden bijgestaan door 2 Serviërs: Tobias op accordeon/Hammond en Boris op drums/viool.
De toon wordt van bij de start gezet, door de donkere tonen van de piano en het onheilspellende gehuil van zaag. Al snel blijkt dat de kracht van hun bijna 20 jaar oude debuut nog steeds zeer sterk is. De muziek klinkt nog altijd modern. Het klinkt onheilspellend, donker, triest, krachtig, prachtig, dreigend, sterk, zwak,…
Het optreden straalt een prachtige soberheid uit: geen spectaculaire lichtshow, het publiek niet aanspreken tussen de nummers, sobere kledij in donkere kleuren. Niet de band staat in de schijnwerpers, maar wel de muziek. Zo hoort het te zijn. De plaat wordt van begin tot einde gespeeld.
En als extraatje krijgen we nog 3 bisnummers. Hier is er wel ruimte om het publiek te danken en uit te leggen waarom ze nu op tour zijn gegaan. Het laatste bis nummer “Borders” is een nieuw nummer. Het kaderen laat ik aan u over. Maar ver moet je het niet zoeken. Een heel goed nummer trouwens. Na 1 uur en 20 minuten zit het er jammer genoeg alweer op.

The Black Heart Processiib maakt muziek waar je niet bepaald vrolijk van wordt. Toch verlaat ik de magnifieke zaal met een smile op de lippen na het horen van zoveel  ‘oor’ verblindende schoonheid.

Pics homepag Caroline De Meyer - Indiestyle.be

Organisatie: Democrazy, Gent