Tephrosis is een one-man band die zich focust op instrumentale muziek. Die muziek is een mengeling van post rock en post metal met een progressieve inslag. Kenji Olivier is de naam achter dit project en hij is afkomstig uit het West - Vlaamse Ieper. ‘Clouded Minds’  beschrijft aan de hand van vijf tracks de dag van een jongen die zich een weg weet te banen uit zijn depressie.
Wanneer ik zo de openingstrack “Clouded Minds” beluister lijkt het mij dat deze jongen onder andere goed naar acts zoals Pelican, Sólstafir, Cynic of Naïve heeft geluisterd. Dit vanwege de opbouw, de ritmesectie en de metal invloeden. Ook vanwege de warmte en de dikte van het geluid. Dat deze solist hierbij hetzelfde niveau haalt , is dan weer wat overdreven maar je hoort hier de veelzijdigheid die hij ons te bieden heeft. Het is vooral een gitaargerichte EP maar er wordt ook gebruik maakt van synths en pianosounds om de songs te kleuren. Zoals op “Downfall” waar rustig gestart wordt met een piano-gerichte intro om daarna de metal klinkende gitaren boven te halen. “Downfall” is een goede opgebouwde track dat de volle vijf minuten weet te boeien. Ook “Dream Walker” start op deze manier en is een korte, iets ingetogener song. Ze bloeit voorzichtig open als een bloem. “Beyond Darkness” bezit een donker sfeertje met hier en daar wat lichtpuntjes. De drumpartijen doorheen de EP zitten goed in elkaar en hebben die progmetal-touch meegekregen. We eindigen de EP met “Visions of Hope” dat staat voor de hoop op een betere toekomst en genezing. Het geheel doet mij heel vaag wat denken, qua gitaren en ritmiek, aan de jonge Metallica.
Een pluimpje voor deze kerel die alles alleen in elkaar heeft gestoken, want eigenlijk klinkt dit allemaal goed. Het is instrumentale en cinematografische muziek waar veel gevoel in zit. En zonder woorden weet hij ons toch iets te vertellen en ons te raken.