Gary Numan – Groots en Vernieuwend door gewoon zichzelf te zijn
Gary Numan
Depot
Leuven
2017-10-19
Didier Becu

Nostalgie verkoopt, al is het maar de gedachte aan wat vroeger kon en wat tegenwoordig niet, ook al moet je daar niet te veel van geloven.
Het optreden van Gary Numan was dan ook al weken lang hopeloos uitverkocht. Het publiek van Het Depot bestond vooral uit oudere muziekfans die waarschijnlijk voor de spiegel hun best doen om de opkomende grijze lokken alsnog te kunnen verbergen. Gelukkig voor ons (niet die grijze lokken), hebben we bij de passage van het new wave-icoon geen enkele keer het woord gedateerd gepreveld.
Integendeel, ook al is zijn muziek zoiets als cultureel erfgoed geworden, bleek gisteren in Leuven hoe verfrissend zijn stijl nog wel is.

Wel prevelden we de woorden ‘volslagen irrelevant’ toen daar Jayce Lewis op de scène stond. Een popster uit Wales die ooit in één adem met de Backstreet Boys werd genoemd, maar sinds hij de steun van Numan zelve kreeg, tegenwoordig denkt dat hij de nieuwe Trent Reznor is. Je mag Nine Inch Nails best kopiëren, doe het op zijn minst wel goed. Dit maar om te zeggen dat slechte songs slechte songs blijven, ook al probeer je er cool uit te zien. Al geeuwend (en dat vond wellicht ook het overgrote deel van Het Depot) werd het uitkijken naar de neerdaling van het opperhoofd van de ‘Numan-oids’.

De meningen over zijn nieuwste ‘Savage, Songs From A Broken World’ zijn verdeeld. Zijn opus die handelt over de opwarming van de aarde is voor de ene fan één van zijn beste van de afgelopen jaren, anderen vinden dan weer dat ‘Splinter (From A Broken Mind)’ een betere opvolger verdiende. Smaken weet je wel… Feit is wel dat de nieuwe plaat van Numan er één is die je moet absorberen, één luisterbeurt volstaat niet. Een luisterbeurt volstaat nooit bij goede platen…
Numan kwam op het podium zoals hij er ook op de hoes van zijn nieuwe uitziet: in een zandbruin plunje, bijna lijkend op Mad Max-strijder. “Ghost Nation” was de eerste song. Meteen een teken dat alles goed zat, en het was heerlijk om te zien dat deze 59-jarige niet de zoveelste ‘has been’ was. Numan heeft nog iets te vertellen, maakt anno 2017 nog platen en brengt die ook op een podium. Iets waar heel wat andere 80’s-sterren iets van kunnen opsteken…
Niet teren op het verleden, je mag er wel van houden zoals “Metal” die als tweede song volgde. Gezichten straalden, al was het maar het idee dat ze hiermee wisten dat het geen set zou worden die volledig uit het nieuwe album zou komen.
De helft van de nieuwe plaat werd gespeeld inclusief indrukwekkende visuals en een onweerstaanbaar charisma. Net zoals op de cd mocht ook zijn 11-jarige dochter Persia wat komen meezingen op “My Name Is Ruin”, de sterkste song onder de nieuwe nummers.
Numan, vriendelijk, maar ijskoud als een ‘Numan-oid’ dient te zijn, was prachtig om naar te kijken. De vlees geworden robot die sinds hij in 1978 Tubeway Army oprichtte een immens leger van fans achter zich kreeg, verveelde geen minuut.
Het is en blijft moeilijk om te kiezen uit de indrukwekkende catalogus. Zelf hadden we liever pakweg “Berserker” gehoord dan de meebruller “Are Friends Electric?”, maar zo’n opmerking zal Het Depot worst wezen, want het dak ging er af tijdens de “woo-how-wows”. Of wat dacht je?
Onze persoonlijke hoogtepunten waren “My Name Is Ruin”, “When The World Comes Apart”, “Down In The Park” en het moment waarop de hele Leuvense zaal een krop in de keel kreeg: “A Prayer For The Unborn”.

Gary Numan was groots in Leuven. Een bewijs dat je nog vernieuwend kan zijn door gewoon jezelf te zijn…

Met dank aan Luminousdash.com http://www.luminousdash.com

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/gary-numan-19-10-2017/
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/jayce-lewis-19-10-2017/

Organisatie: Depot, Leuven