Na hun debuut in 2014 krijgen we nu een vervolg op ‘Dageraad’. ‘Het Laatste Licht’ bevat één song van een goeie veertig minuten. Vooraleer u afhaakt of in slaap valt… De track is best genietbaar en afwisselend genoeg om te blijven boeien. Een etiket op hun muziek plakken is niet eenvoudig. Het is een mengeling van drone, ambient en postrock. Maar dan vergeet ik ongetwijfeld nog wat genres te vermelden.
‘Het Laatste Licht’ is dus één track maar je kan die in feite ook in stukken beluisteren. Zo ongeveer elke zeven minuten valt de track grotendeels stil om dan terug op te bouwen en subtiel andere elementen in de track te steken.
Daarnaast is de song in twee grote delen op te delen. De eerste helft is rustiger en met minder instrumentaria opgebouwd terwijl in de tweede helft traditionele instrumenten zoals drums etc ook boven gehaald worden. Het doel is natuurlijk dat je het als één song beluistert.
Wat valt op? Intensiteit, een geluidsmuur van drones, een mooie opbouw met de nodige variatie dat langzaam naar een climax toe werkt. In tegenstelling tot AmenRa, dat een beetje op een gelijkaardige manier te werk gaat, is hier zo goed als geen zang aanwezig. Maar we missen het niet echt.
In het tweede deel komen, enigszins naar de achtergrond gemixt, wat vocals in de vorm van geschreeuw voorbij. Het is een onderdeel in het toewerken naar de climax. Verwacht geen grote ontploffingen en uitbarstingen wanneer die climax eraan komt. Integendeel, op een eigen en subtiele wijze krijgen we de climax in de vorm van een soort van kalmerende ontlading.
We kunnen zeggen dat hier op een originele manier omgegaan wordt met vorm en inhoud.
Charnia heeft een heel fijne album/track afgeleverd. Dit is muziek dat misschien wel enkel geschikt is voor een select publiek maar als je er open voor staat ontdek je een rijke muzikale trip.