The Sheila Divine - Een meer dan geslaagde passage
The Sheila Divine
Kreun
Kortrijk
2018-05-11
Wim Guillemyn

The Sheila Divine maakten voornamelijk rond de millenniumwissel furore in Boston, Buffalo en België (ook wel de drie b’s genoemd) . Met singels zoals “Hum” en “Criminal” stonden ze enkele keren in de Afrekening. Ze speelden ook op Rock Ternat en Marktrock Leuven. Typerend is de stem van zanger Aaron Perrino met passages waarin hij gebruik maakt van zijn falset stem en momenten waarbij hij de longen uit zijn lijf schreeuwt. Daartussen zijn warme rockstem. Eerst kregen we een pareltje uit eigen land: The Spectors.

The Spectors zijn het voorprogramma tijdens de Belgische gigs van The Sheila Divine. The Spectors hebben een heel fijn album uit ‘Ooh Aah Aah’ . http://www.musiczine.net/nl/nl/cdreviews/the-spectors/ooh-aah-aah/ We waren dan ook benieuwd hoe dit allemaal live ging klinken. Er werd geopend met “Labyrinth of Faces”. Het duurde een song of twee voordat iedereen op het podium en in de zaal los kwam maar vanaf ging het lekker. Fijne melodieuze songs zorgden voor sfeer. Op een gegeven moment ging bassiste en zangeres Marieke Hutsebaut tussen het publiek performen om met enige hulp terug het op het podium te belanden. Verder stak ze haar bewondering voor The Velvet Underground niet onder stoelen of banken door een cover van hen te spelen en een nummer naar Nico te noemen. Een fijne opwarmer voor de hoofdact.

The Sheila Divine begon eerder rustig aan hun set maar bouwden die mooi op. Na een aantal songs kwam een eerste momentje met “Automatic Buffalo”. Daarna ging het in stijgende lijn. Het tempo werd wat opgevoerd en de meer bekendere songs kwamen aan bod. De stem van Aaron Perrino was nog steeds meer dan genietbaar na al die jaren. De mannen waren heel down to earth en zonder kapsones. Het publiek reageerde laaiend en zong voluit mee op songs zoals “Hum” (waar een frase van Joy Division’s “Dance To The Radio” in werd verwerkt), “I’m A Believer” of “Awful Age”. Heerlijke rocksongs met gedoseerde uithalen in. Het meeste kwam dan ook uit ‘New Parade’ van 1999. Maar ook latere songs zoals “The Hand” of “Long Way Go” misstonden niet in de set. De luid aangevraagde bisronde werd afgesloten met het obligate “Criminal” dat de zaal helemaal deed ontploffen. Een heerlijke vibe hing in de zaal en er werd luidkeels gescandeerd voor nog meer. Dat was niet meteen de bedoeling denk ik maar uiteindelijk kwamen ze, duidelijk tevreden met het enthousiasme, en gaven ze een heel fijne versie van Echo & The Bunymen’s “Killing Moon” weg.

Een meer dan geslaagde passage in De Kreun.

Organisatie: Wilde Westen, Kortrijk