Yungblud, heeft deze Britse sensatie zelfs nog een introductie nodig? Een halfjaar geleden kwam debuutalbum ‘21st Century Liablity’ op de markt en sindsdien stijgt zijn populariteit even snel als de decibels in de AB. Het succesrecept? Onuitputbaar enthousiasme, geladen songteksten en geen angst om eens tegen de schenen van de maatschappij te stampen. Enkele jaren terug leek Twenty One Pilots de deur open te zetten voor dit genre maar Yungblud oversteeg gisterenavond probleemloos de hype.

Dat voorprogramma Carlie Hanson haar strepen ook al verdiend heeft was te merken aan de, toen al, overvolle zaal. Met “Only One” scoorde ze een serieuze internet-hit en aan het publiek te horen is Hanson zeker geen one-hit wonder gebleven. Nummers als “Toxins” en “Numb” klinken live net iets steviger en dit is wat van deze girl next door zo een leuke opwarmer maakt. Bij het schreeuwende-tiener-publiek is Carlie Hanson (en vooral haar shirtloze drummer) al een absolute heldin maar wij twijfelen er niet aan dat ze binnenkort ook de ultratops van deze wereld omver zal blazen.

Gewapend met oordopjes, dachten we onze trommelvliezen wel genoeg bescherming te bieden. Bij de eerste tonen van “21st Century Liability” werd echter meteen duidelijk dat we het publiek onderschat hadden. Met oorverdovend enthousiasme werd het drietal van Yungblud onthaald en genieten hiervan deden ze duidelijk. Niet enkel het publiek had er zin in maar ook Dominic sprong heen en weer alsof zijn leven ervan af hing.
Wanneer grootste hit “I Love You, Will You Marry Me” vervolgens als tweede nummer in de set gespeeld wordt, weet je dat het energiepeil niet snel zal dalen. Hoewel wij al uitgeput werden als we de band nog maar aan het werk zagen, hielden deze drie jongens de hele set lang het tempo hoog. Dominic coördineerde gigantische moshpits, kuste zijn gitarist en droeg “King Charles” op aan Donald Trump.
Meermaals werd de liefde verklaard aan het publiek en deze was duidelijk wederzijds. Hoewel “Loner” slechts één dag voor dit optreden uitgebracht werd, kon quasi heel de zaal de hit in wording a capella meezingen. Yungblud reageerde oprecht verrast maar kon niet voorspellen dat de, vrij jonge, fanbase nog een verrassing klaar had staan. Voor de show werden papieren hartjes uitgedeeld die plots, ondersteund door honderden lichtjes, bovengetoverd werden tijdens “Kill Somebody”. Dominic kreeg het even moeilijk maar zette dit al snel om in motivatie om nog harder en nog energieker rond te gaan springen.
Al het enthousiasme bracht evenwel met zich mee dat de zang niet altijd even proper klonk maar door de oprechtheid en de wederzijdse liefde tussen band en publiek kunnen we dit enkel maar een reden vinden om de backing track te vergeven. We moeten ook eerlijk toegeven dat foutjes bijna onmogelijk op te merken waren. Of dit kwam doordat er foutloos gespeeld werd of door het continue geschreeuw, laten we graag in het midden.
Afsluiten deden de Britten met een hoog punkgehalte en “Tin Pan Boy” gevolgd door een encore die fungeerde als overwinningsronde. De laatste tonen van “Machine Gun (F**k The NRA)” weerklonken en de drummer kreeg, rockstergewijs, bijna een gitaar tegen zijn hoofd gesmeten.

Een moderne rockster is het minste wat we Yungblud kunnen noemen. De jongeman bewees gisteren dat hij een publiek kan entertainen als niemand anders en daarnaast nog eens een soort poprock maakt van de bovenste plank. Yungblud is een blijvertje en dus kijken we er al enorm naar uit om hem deze zomer aan het werk te zien op Rock Werchter.

Neem gerust een kijkje naar de pics
Yungblud : http://www.musiczine.net/nl/foto-s/view-album/219
Carlie Hanson : http://www.musiczine.net/nl/foto-s/view-album/218

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel (ism Liveurope)