Om zijn 25ste verjaardag als soloartiest te vieren, hield reggaeheld Alborosie dinsdag halt in Brussel. Feesten doe je niet alleen, moet Alborosie gedacht hebben want als voorprogramma mocht rijzende ster Marcus Gad van jetje geven. 

Toen ik de AB betrad, rondde Marcus Gad  juist zijn set af. De sympathieke  zanger uit Nieuw-Caledonië had er duidelijk geen moeite mee gehad een gezellig gevulde zaal op te warmen. Rondom mij was een heterogene groep mensen met een voorliefde voor reggaemuziek innig aan het dansen op de met liefde doorspekte eindtonen.

Omstreeks negen uur, toen de muziektempel al aardig naar patchoeli en hennep begon te ruiken, zette Alborosies band de intro in. Altijd leuk wanneer drums en gitaarriffs effectief live gespeeld worden en geen deel uitmaken van een computerloop. Na de intro die niet veel langer moest duren, betraden de drie backing vocals de bühne alvorens de ster van de avond zijn opwachting maakte. Met een bos dreadlocks als scheepstouwen zo dik, verwelkomde Alborosie de joelende menigte om onmiddellijk “Poser” in te zetten. Een catchy keuze als opener, mét een boodschap: het lied stelt namelijk aanstellerij in doen en laten aan de kaak. Het leek wel alsof Alborosie hier een statement wou maken. Hoewel hij Italiaanse i.p.v. Jamaicaanse roots heeft, wil hij aantonen dat hij daarom niet minder rastafari is. “Living Dread” dat daarop volgde, onderstreepte mooi die gedachte.
Dat we bij Alborosie geen ellenlange diepgaande bindteksten moeten verwachten, werd  al snel duidelijk. Een enkele keer kregen we de – voor de hand liggende – oproep mee dat we peace and love moesten verspreiden, maar verder volgden de hits elkaar vlotjes op. Even over de helft werden  de spots gericht op de backing vocals om op interactieve wijze het publiek te entertainen met een eigentijdse versie van het legendarische “Jamaica Ska”. Een leuk intermezzo dat in tegenstelling tot bij veel andere optredens, niet geforceerd en obligatoir overkwam.
Een aangename verrassing volgde toen de begintonen van Metallica’s “The Unforgiven” klonken. Hoewel ik altijd sceptisch sta tegenover covers (omdat ik ze vaak creatief plagiaat vind) moet ik zeggen dat deze me wel uitermate kon bekoren. Alborosie probeerde namelijk niet het origineel te evenaren (wat uiteraard onmogelijk is) maar gaf er een unieke reggaetoets aan.
Naar het einde toe steeg een tsunami van enthousiasme op toen Alborosie “Kingston Town” inzette samen met Jo Mersa Marley, zoon van Stephan Marley en dus kleinzoon van, jawel, Bob Marley. The Italian Reggae Ambassador genoot zichtbaar van het meezingende en dansende publiek.
Alborosie bracht voor zijn verjaardagstournee een serieuze muzikale verjaardagspiñata mee naar de Ancienne Belgique gevuld met heerlijke hits, reggaeritme en een gelaten sfeer. Het moge duidelijk zijn dat niet enkel de marihuanadampen in de zaal dit feestje naar hogere sferen tilden.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/ancienne-belgique-brussel/alborosie-02-04-2019 
Organisatie: Skinfama ism Ancienne Belgique, Brussel