Coudron (zang), Combes (gitaar, bas), Vandromme (gitaar) en Vandewalle (drums) vormen samen Carneia. De muziek van deze heren ligt ergens tussen Tool en postmetal over bands als Soen en Wheels. Maar vooral heeft deze klasseband ons al meerdere malen bewezen over een eigen smoel te beschikken. Dat de band graag voortdurend buiten de lijntjes kleurt, bewezen ze eerder met de EP 'Symmetry Of Mind', maar ook op menig podia wist Carneia ons met verstomming te slaan.
Nu is er dus een nieuwe plaat, 'Voices of the void', waarop de band bewijst niet te houden van gemakkelijke brokjes vlees. Eerder bieden ze u een stevig menu aan, met allerlei spijzen en dranken die eerder op de maag blijven liggen. Waardoor je de dag daarna de adrenaline nog voelt kloppen in je hoofd.
Het gaspedaal wordt direct stevig ingedrukt bij “The Making Of The Universe” en dan zijn we vertrokken voor een verschroeiend hete en rauwe trip over hobbelige wegen. Instrumentaal kun je stellen dat de ene mokerslag volgt op de ander donderslag bij heldere hemel. Vocaal? Nu ja, Jan Courdon is op het podium een beest - dat is als compliment bedoeld. Hij steekt enorm veel uiteenlopende emoties in zijn vaak schreeuwerige stem. We vroegen ons meermaals af hoe hij het volhoudt. Hij slaat, voortgestuwd door zijn kompanen, eveneens op deze pracht schijf wild om zich heen. Al waanzinnig geworden gaat de band op eerder vernoemd elan door op “Blood And Candy”, ”Black Coffee” - ja wij drinken onze koffie ook liefst pikzwart-, “The Hangman” en “Shadow Man”. Er lijkt maar geen einde te komen aan die aardverschuivingen die de band doet ontstaan in ons hoofd. De band schippert bovendien, heel bewust wederom, tussen toegankelijk en rauw. En zet je daardoor voortdurend op het verkeerde been. Waardoor dat stuk vlees niet zo gemakkelijk verteerbaar is, maar eens verorberd smaakt het wel degelijk naar meer. En plots is daar een zeer intieme song als “Anthem For The Wasted”. Nog steeds heel dreigend grijpt de band je hier bij het nekvel en bezorgt je een waar kippenvelmoment waardoor je even op adem kunt komen, maar nog steeds de hete adem van waanzin in je nek voelt blazen. Afsluiter “Epilogue” is dan weer een experimenteel meesterwerk, waarbij registers worden opengegooid, binnen een chaotische omkadering. Waardoor je totaal van de kaart, in de hoek van de kamer achterblijft.
In navolging van eerder vernoemde EP en eerste langspeler 'All Tongues Of Babel', dat in 2013 op de markt werd gebracht, is 'Voices Of The Void' een nieuwe mijlpaal van een band die in het verleden grenzen verlegde waar geen grenzen waren, en er dus toch in slaagt dat opnieuw te doen. Zonder rekening te houden met de regels van het spel, doet de band  daarbij voortdurend aan stijlbreuken. Ze gaan op avontuur doorheen dat oorverdovende landschap van eerder vernoemde waanzin die je kunt lezen in de ogen van Jan Coudron op dat podium. Tot ook u, de luisteraar, eveneens tot diezelfde waanzin bent gedreven.