Portland - De pieken en dalen van het leven

In juni 2025 hoorden we Portland op de kiosk van De Casino al enkele nummers uitproberen die later op ‘Champain’ zouden belanden. “Lay Me Down” kon zich toen al meten met het oudere werk. Bij het herbeluisteren van de plaat raakte die weemoed ons opnieuw.
 Ook voor het voorprogramma keerden we graag terug naar De Casino, waar de Sint-Niklase FINN in eigen stad voor Portland opende.

FINN (xxxxx) was ruim een jaar eerder in diezelfde zaal een van onze ontdekkingen tijdens de voorronde van Sound Track. Toen viel op hoe vlot ze van dansbare pop naar intieme momenten achter de toetsen schakelde. Ze haalde de finale en won intussen de Wase muziekwedstrijd Lawijtstrijd. Deze keer wisselde haar begeleider tussen verschillende keyboards, terwijl FINN zelf ook met klanken speelde. In die bredere arrangementen hoorden we meer de kleurrijke vocals dan bij de voorronde.
Halverwege haar set vertelde FINN dat een van haar nummers over de pieken en dalen van het leven ging. Die afwisseling hoorden we de hele avond terug. Bij FINN viel ze het meest op toen ze na de dansbare nummers vooraan op de boxen ging zitten. Daar bracht ze een nummer zo intiem dat we er een krop van in de keel kregen. Tegelijk straalde ze zoveel warmte uit dat we er ook bij glimlachten.
Op haar negentiende hield ze De Casino moeiteloos in haar greep. Dat was ook Jente Pironet opgevallen, zo zou later blijken.

Toetsen en bas zetten “Aurora”, de opener van Portland (xxxxx), indringend in. Drums en gitaar pikten in en pas daarna gingen de registers helemaal open. Portland stond als een blok op dat podium. Jente Pironet praatte de nummers met warmte aan elkaar. Hoe charismatisch hij ook is, de kracht van deze set zat in het samenspel. Op ‘Champain’ horen we hoe Pironet na een zware periode pijn en verdriet een plaats probeert te geven. In “Time Is Now” hoorden we live vooral de vastberadenheid waarmee hij weer vooruitkeek.
Portland zocht de intimiteit op en sprak even later evengoed de dansheupen aan. In die afwisseling herkenden we de pieken en dalen waarover FINN het eerder had.
Ook “Exactly What I Need” liet horen waarom het nieuwe werk ons zo raakt. De songs vertrekken vanuit Pironets eigen verhaal en laten ruimte om er iets van onszelf in te herkennen. Bij “Pouring Rain”, het voorlaatste nummer van de reguliere set, nodigde Pironet FINN uit om mee te zingen. Hij sprak openlijk zijn bewondering voor haar uit. Daarna sloot Portland de set af met “Lay Me Down”, voor ons een van de mooiste nummers op ‘Champain’. De weemoed die ons op de kiosk al had geraakt, kwam weer boven.
Bij het eerste bisnummer, “Ally Ally”, gingen de gsm-lichtjes de lucht in. Een vertrouwd concertgebaar kreeg in De Casino iets persoonlijks toen we zagen hoe het Pironet raakte. Met “Until I Find Some Bigger Fears” konden de benen nog één keer los. Die omslag van ontroering naar danslust maakte de finale voor ons onvergetelijk.

Setlist: Aurora - Time Is Now - Killer's Mind - Matilda - Pure Honesty - Lady Moon - Good Girls - Deadlines - Lucky Clover - Exactly What I Need - Pouring Rain - Lay Me Down
Bis: Ally Ally - Until I Find Some Bigger Fears

Pics homepag @Hannelore Dieleman

Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas