Er zit iets in het water in Gent waardoor getalenteerde bands zomaar uit het niets tevoorschijn komen, rode draad is jazz …De gerelateerde artiesten in het genre houden en vinden elkaar in het oneindige improviseren van uiteenlopende projecten. Een gloednieuw project is SUMI. We citeren: ''Gitarist Cyriel Vandenabeele en bassist Mattias Geernaert kennen elkaar van de succesvolle jazz-dub band Kosmo Sound. Daarmee groeiden ze in korte tijd uit tot een vaste waarde binnen de hedendaagse dub scène. Zo goed kunnen ze het met elkaar vinden dat ze nu ook SUMI in het leven hebben geroepen. Samen met drummer Elias Devoldere (bekend van bands zoals Nordmann, Hypochristmutreefuzz, John Ghost, ...) vormen ze een straf instrumentaal trio dat van de eerste slag weet te overtuigen.''
Dat deze jongen verdomd goed weten waar ze mee bezig zijn bleek al uit het interview dat we onlangs hadden met SUMI: http://www.musiczine.net/nl/interviews/item/78284-sumi-we-zien-ons-zelf-ook-niet-als-muzikanten-die-een-bepaalde-stijl-spelen-of-zoiets-het-houdt-ons-niet-bezig-dit-is-ook-waar-sumi-de-beer-als-symbool-voor-onschuldige-waarneming-over-gaat.html . Diezelfde zelfverzekerdheid straalt dit trio ook op hun debuut 'SUMI' uit.
Het interessante aan deze schijf is dat de plaat live is opgenomen, met publiek. De ingetogen songs worden dus vaak afgesloten met een sober maar zeer gemeend applaus. Ook wij applaudisseren al bij het eerste pareltje “Green Road”, een waar oorgasme voor elke muziekliefhebber die graag buiten de lijntjes kleurt. Ook al worden de oorschelpen vaak ingetogen gestreeld, de band durft flirten tussen de dunne lijn van intimiteit en geluidsmuren afbreken, en het voortdurende schipperen tussen uiteenlopende tempo wisselingen, binnen een improviserende omkadering. Het is de   rode draad in elke songs opnieuw. Ook “Blue Road”, “Ristorante”, “Kowboy” gaan diezelfde intens mooie richting uit. De live sfeer zorgt voor een extra sterretje op het plantsoen.
Het extra mooie aan deze plaat, elk puzzelstuk binnen deze band blijkt perfect te kloppen en is even belangrijk. Het is niet zo dat de drums de gitaar of bas lijn overstijgen. Het is de samensmelting tussen al die elementen dat dit project zo bijzonder maakt. De heren hebben al heel wat uiteenlopende watertjes doorzwommen, en zijn binnen die andere projecten ook niet vies om op avontuur te trekken door het ‘muziek’landschap. Samengevoegd zorgt het voor  uitzonderlijk pareltjes dat je muzikaal niet kunt labelen, gelukkig maar. In de grenzen , , die worden verlegd tussen een oorverdovende en verstilde sfeer , die je hart beroeren, blijft SUMI gewoon aanhouden tot het einde met knappe songs als “Kowboy”, “Dessert” en “Ballade”.
Conclusie: SUMI brengt met 'SUMI' wondermooie schoonheid in een kunstvorm gegoten, door talentvolle muzikanten die muziek spelen én muziek -letterlijk- doen leven; het zorgt voor een intens mooi kunstwerkje dat aan onze ribben blijft kleven en ons met een gelukzalig gevoel vanbinnen achterlaat. Puurder dan dit kan improviserende ingetogen muziek niet klinken. Het applaus is ook bij ons dus even oprecht als bij het publiek tijdens de opname van deze klasse plaat.

Tracklist: Green Road 05:27 - Blue Road 04:58 - Ristorante 05:10 - Kowboy 06:26 - Dessert 04:45 - Bao 04:16 - Ballade 04:17