Arno - Vivre, een 3 gangen-menu op sterrenniveau
 
Arno, notoir Brussels Oostendenaar, begroette een bomvol Kursaal met de universeel verstaanbare Oostendse quote "Zet ulder". Zet jullie neer voor een 3 gangen-menu op sterrenniveau.

Een rustig, intiem, gevoelig voorgerecht. Een broze stem in een gebroken lichaam, sober begeleid door piano en bas. Arno zat breekbaar, voorovergebogen neer op een stoel. “Solo Gigolo”, “Je Veux Vivre” en “Lonesome Zorro” raakten gevoelige snaren en dan hadden we “Les Yeux De Ma Mère” nog niet gehad... Ode aan zijn moeder....'Ik ga je binnenkort bezoeken, maar nu nog niet, ik ga eerst optreden'...
Dit emotioneel moment werd op zijn Arno's onmiddellijk gerelativeerd en gecounterd met een grappige anekdote over een reis met een vriendin naar St-Tropez, begin jaren '70, lastig gevallen door seksueel geobsedeerde muggen (“Quelqu'un a touché ma femme").
Het hoofdmenu was ondertussen ingezet met een surrealistisch, Belgisch liedje met oneliners uit andere meesterwerken van de meester himself : "Do the Kangaroo" was de perfecte overgang van het intiem voorspel naar de stomende apotheose. Mirko sloeg bezeten op zijn bas, een dreigende bas die deed denken aan Ferre Baelen tijdens de betere TC Matic periode.
Na "Do the Kangaroo" vlogen de gordijnen omhoog, werd met "Meet the freaks" een stevige beat en scherpe gitaren aangesneden. Een recept dat tijdens het hoofdmenu werd aangehouden, efkes afgewisseld met een rustiger "Lady Alcohol" en "Oostende bonsoir".
Arno wilde weten of er Oostendenaars in de zaal zaten. Trots vertelde hij dat hij in Oostende geboren is, in een taxi, want hij wilde heel rap de wereld zien.... "Vives les moules", Arno gaf toe verslaafd te zijn aan "mussels", maar ze moe'n nat zijn... "Oostende bonsoir", een tweede rustbaken in een stomende tweede deel.
"Ratata" zette de climax in, een song die uitblonk qua opbouw en arrangement. "The Parrot Brigade", misschien wel het beste nummer van TC Matic, zette de tent in vlam. In "Funky You're not" konden we genieten van de fantastische gitaarsound van Bruno Fevery. Arno weet zich zoals altijd te omringen met bijzonder sterke muzikanten : Mirko Banovic is sinds jaar en dag zijn vaste 'orkestleider', Sam Gysel mocht plaatsnemen achter de drums.
De obligatoire eindsprint werd ingezet met "Oh la la la" en  "Putain". Iedereen recht, inclusief de meester himself. Hij genoot duidelijk van het oorverdovend enthousiaste publiek.

Als dessert kregen we een funky en metal uitsmijter : "Whoop that thing" en "Hahaha" illustreren de veelzijdigheid van één van de belangrijkste figuren in de Belgische music-scene.
Moe, maar tevreden verliet Arno het podium, nadat hij nog een keer of 5 'Merci Oostende' had gemompeld …

Neem gerust een kijkje naar de pics @Wim Heirbaut (set 25.02, Kursaal, Oostende)

http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/kursaal-oostende/arno-25-02-2022.html

Organisatie: Kursaal, Oostende