Villagers - Vertrouwde melancholie met duistere wendingen

Melancholische mijmering en een balans tussen warmte, romantiek en kille realiteit. Dit is in een notendop wat Conor O’Brien van Villagers ons serveert in ‘That Golden Time’ (2024). In deze zesde plaat diept hij zijn typische alternatieve folk verder uit met een eclectische en soms duistere sound. Een passage in de Ancienne Belgique was dus een logische zet om zijn nieuwe materiaal voor te stellen.

In een zeldzame opstelling met vooral zitplaatsen, nam Hamish Hawk de opwarming voor zijn rekening. De praatgrage en sympathieke Schot bracht zijn unieke folksongs, die vaak boeiende lyrics bevatten. Opener “Dog-Eared August” klonk als een rijkelijk beschilderd tafereeltje waarin Hawks unieke baritonstem al schitterde. De vroege muziekliefhebbers genoten merkbaar tijdens het glijdende “Bridget St. John”. Hawk was duidelijk in zijn element en bedankte ons in vloeiend Frans en Nederlands, waarna hij indrukwekkend zong in “Bakerloo, Unbecoming”. In een halfuurtje won hij heel wat zieltjes en bezorgde hij ons een meer dan geslaagd voorprogramma.

Onder een licht enge track en met de spots op de grote mot op de achtergrond, betraden O’Brien en zijn vier kompanen rustig het podium. Opener “Nothing Arrived” was meteen een verrassing en etaleerde het sterke muzikale geheel met de typerende stem van de Ier. Daarna was er veel ruimte voor nieuw materiaal met onder andere het duistere en wat vreemde “Truly Alone”, het gelaagde “First Responder” en het opwekkende “Brother Hen”. Al huppelend en met lang uitgesponnen vocals toonde de aanstekelijke frontman zijn goede humeur en enthousiasme.
Het nieuwe materiaal klonk soms ver van wat we gewend zijn van Villagers, maar dat bleek een succesformule in "That Golden Time". Ideaal om vervolgens “Everything I Am Is Yours” als publieksfavoriet gezwind en pakkend te brengen. “Pieces” moest qua overgave zeker niet onderdoen voor de langgerekte wolfkreten en de opzwepende muzikale uitspattingen van de drummer en de pianist.
Van dat gekletter gleden ze vlotjes naar het sterke “You Lucky One” dat ook een rustige, ingetogen tweede helft van de set inluidde. Innemendheid stond centraal in het pareltje “Courage” terwijl de lichte funk met altsaxofoon het vrolijke “So Simpatico” extra vulling gaf.
Als vreemde eend in de bijt klonk “No Drama”, maar het rode lichtspel en de duistere sfeer maakten het des te interessanter. Het publiek toonde zich al meermaals zeer dankbaar totdat “Twenty Seven Strangers” laaiend en enthousiast applaus losweekte.
O'Brien, die nog meer in zijn element zat, liet zijn stem nog eens de vrije loop in “Becoming A Jackal”, waarbij hij noten indrukwekkend lang aanhield. Tijdens “Waves” baadde de zaal in diepblauw licht en de licht elektronische met stevige rock-outro sloeg in als een stortgolf.
Een eigenzinnige maar geslaagde keuze in de encore met het nieuwe “Keepsake” en “Behind the Curtain” met opnieuw een freewheelende outro. De band kon zelfs tot het einde verrassen. Zo staken ze “Trick of The Light” in een volledig nieuw jasje dat nu eens sneller en funkier klonk.
Het nieuwe materiaal mag dan wel dieper en duister klinken, toch slaagde Villagers erin om een zeer uitgebalanceerd en aangenaam concert te brengen.

Setlist: Nothing Arrived - Truly Alone - First Responder - Brother Hen - That Golden Time - Everything I Am Is Yours - Pieces - You Lucky One - I Want What I Don’t Need - Courage - So Simpatico - No Drama - Twenty-Seven Strangers - Becoming A Jackal - The Waves - Keepsake - Behind That Curtain - A Trick of the Light

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel