The The - De oudjes halen het van het nieuwe werk

35 jaar geleden was het dat The The nog in de AB gestaan had. Begin september kwam ook voor het eerst in 25 jaar nog eens een plaat uit van Matt Johnson en co.: ‘Ensoulment’. The The kozen er voor om de show vanavond in twee delen te splitsen. Voor de pauze kregen we een integrale uitvoering van die nieuwe plaat, na de pauze een terugblik op het werk van de jaren tachtig en negentig.

Het beste nummer van de nieuwe plaat was meteen de opener vanavond, “Cognitive dissident” , met zijn pulserende baslijn, is een oorwurm die muzikaal blijft hangen, maar je mag niet te veel op de teksten letten: The The is altijd al een politieke band geweest, maar scherpe of grappige analyses ontbreken volledig op de nieuwe plaat, gemakkelijke maatschappijkritiek van de Aldi is het, die het niveau van de gemiddelde toogfilosoof niet haalt. Matt Johnson is hier de zatte nonkel op het trouwfeest, overtuigd van zijn eigen scherpe tong. Er zit niemand te wachten op een zestiger die Tinder aanklaagt in een nummer als “Zen & the Art of Dating”. Ook compositorisch vervelen de teksten, door een overmatig gebruik van tegenstellingen. Goed dus dat Matt Johnson’s stem wat gezakt is met de jaren, dicht aanschurend tegen Daan Stuyven, zodat je als niet Engelsprekende niet alles verstaat.
Over naar de muzikale invulling, vijf man brachten hier strak in het pak stekende laatavondblues, die je kan situeren in de driehoek Bad Seeds, Leonard Cohen en Tindersticks. Het tempo mocht wat ons betreft gerust wat hoger, op den duur kabbelde deze eerste set wat onbestemd naar zijn einde, ondanks het bespelen van de gitaar met een strijkstok.

De tweede set was waar iedereen voor gekomen was, met de beste nummers uit ‘Soul mining’, ‘Dusk’ ‘Infected’ en ‘Mindbomb’. De jaren tachtig en negentig productie hadden ze herwerkt tot bluesy rock met warme klanken ipv de overstuurde sampling of de kartonnen drumklank van de platen. Het tempo lag strakker, en Johnson’s stem was ook hoger omdat hij hier doorzong ipv de parlando-stijl die hij op ‘Ensoulment’ hanteerde.
Het hoogtepunt van de set was het treintje “Slow Emotion Replay”- “This is the day”  en “Dogs of lust”, alleen jammer dat de gitaarsolo van Johnny Marr ontbrak, omdat die niet meer bij The The speelt.
Daarna zakte het weer wat in, om te herleven in de bis met “Uncertain smile” en “Giant” , beide nummers ruim veertig jaar oud. Spijtig genoeg kregen we vanavond geen “The Beaten Generation”, maar voor de rest konden we niet klagen.

Conclusie, set twee was goed, set een was te lang, en was beter geweest door hier en daar te snoeien in de luisterliedjes.

Setlist
Ensoulment: Cognitive Dissident - Some Days I Drink My Coffee by the Grave of William Blake - Zen & the Art of Dating - Kissing the Ring of POTUS - Life After Life - I Want to Wake Up With You - Down by the Frozen River - Risin’ Above the Need - Linoleum Smooth to the Stockinged Foot - Where Do We Go When We Die? - I Hope You Remember (The Things I Can’t Forget) - A Rainy Day in May

Retrospect : Infected - Armageddon Days Are Here (Again) - The Sinking Feeling - Heartland - The Whisperers - Love Is Stronger Than Death - August & September - Slow Emotion Replay - This Is the Day - Dogs of Lust - Sweet Bird of Truth - Lonely Planet
Bis : Uncertain smile – Giant

Pics homepag @Kristof Acke

Organisatie: Greenhouse Talent (ism Ancienne Belgique, Brussel )