Trentemøller - Een weergaloze muzikale elektronische (pop) trip

De Deense elektronische muzikant Anders Trentemøller is al zo’n 25 jaar bezig verschillende dance stijlen als downtempo deep house, synthwave, 80spop, triphop met zweverige indie rock in elkaar te verweven. De concertmachine die Trentemøller uitstraalt, hield al eens halt in Gent en op de Lokerse Feesten . En nu gaat een uitverkocht AB Brussel voor de bijl ...

Trentemøller weet de dansvloer te vullen of weet ons in een dromerige filmische sfeer van melancholie en weemoed te brengen; het is een stijl die varieert van minimalistische elektronische beats tot complexere composities, live weergegeven in een bredere instrumentatie en variërende, stemmige vocals. Een toegankelijk, alternatief, experimenterend geluid, zonder de gevoelsmatigheid te verliezen en die de emotionaliteit weet hoog te houden.
We krijgen een intense confrontatie tussen licht en donker, oplawaai en intimiteit; een mooie afwisseling in het songmateriaal , tussen schoonheid en alternatief dus, met enkele ferme uppercuts die tekenen voor een hypnotiserende, boeiende, broeierige, wervelende set.
In de loop der jaren heeft hij een trouwe aanhang en heeft hij zich gepositioneerd als een van de meest originele en invloedrijke personen in de elektronische muziek.
De stem van nachtegaal Disa Jakobs deed ons eerder baden in een wit landschap die tegelijk koud-warm aanvoelde. De live band rond z’n keys, die centraal staat, tilt het materiaal naar een hoger niveau; de (bass)gitaar en de drums maken onmiskenbaar de link naar een rock/surfpunk aanvoelen, o.m. op “Dead or Alive” en de cover “Cops on our tail” van hun Deense collega’s The Raveonettes. Het maakt nu net zijn werk melodieus, gewaagd, creatief en uitdagend. Zijn aandacht naar detail in productie en geluid is een belangrijk kenmerk van zijn muziek. “Still on fire” is toepasselijk hierin, éénvoudig en geniaal tegelijk, terwijl het nummer letterlijk en figuurlijk een zwart-wit uitstraling kent; een donkere muzikale tunnel, zonder al te lichtvoetig te klinken.
“Take me into your skin” is misschien wel de perfecte weergave waarvoor deze band staat: dromerig, ingetogen, intens, bedwelmend, opbouwend als groovy explosief, verweven in een zeven minuten song. “Silver surfer, ghost rider go” idem dito, die de genialiteit onderstreept. Oja, natuurlijk was de klassieker “Moan” intussen ook al gepasseerd. Kortom, zondermeer synthwave spektakel.

Trentemøller is dus duidelijk een artiest die in staat is de grenzen van elektronische muziek te verleggen. Zijn werk is een diepgaande ervaring in groove en introspectie. Een weergaloze muzikale elektronische (pop) trip het gevolg.
Ondanks het feit dat sommige nummers van de latere albums meer richting indie/rock en elektronische pop neigen, blijft hij zich invloedrijk onderscheiden, met een knipoog naar andere elektro vrienden als oudjes Bauhaus, New Order en generatiegenoten Boards Of Canada, Underworld en dichter bij huis voor ons Goose, Vive La Fête, Daan en Soulwax. Mooi toch!

Organisatie: FKP Scorpio