YOKAI is een collectief muzikanten die in verschilllende projecten bezig zijn. Toch vinden ze de tijd voor YOKAI, die in 2019 al een titelloos debuut uithadden. ‘Sentinelle’ volgde in 2021. Eerder dit jaar kwam de derde worp, 'Groupe de Grâce', een kruising van jazz en psychedelica, waarin deftig geïmproviseerd wordt.
"Hun muziek reist door delicate composities, hypnotiserende grooves en grove improvisaties, waarbij de luisteraar wordt blootgesteld aan een nieuwe mix van jazz, etnische muziek en psychedelica" lezen we in de bio.
We kunnen dit beamen door de platen heen. Ook de hoes , een foto met natuurpracht, liet een tipje van de sluier los. « Mascotte », « Roubaix » zijn meteen oorstrelend, een trip in de schoonheid van de natuur, het zijn bedwelmende, hypnotiserende soms licht dreigende klanken.
« Laika »  heeft een jankend gitaartje, en de blazers zorgen voor een groovy tune – zoals op » Ledeberg ». Percussie en drums vormen de boventoon. Na de weemoedige parel « Laika », volgt een vrolijker »Amazonas ».
YOKAI biedt een veelzijdige deels sprookjesachtige sound in het genre, luister maar eens « Cheval de rëve » en « Sentinelle » en het afsluitende, de genadebeker, « Coup de Grâce ».
Een diversiteit is te vinden van trommelgeroffel, sierlijke geluiden uit het bos, bevreemdende klanken tot mars muziek. Een ritmische totaalbeleving.

Tracklist: Mascotte 06:33 Roubaix 04:10 Het Bos 08:35 Laïka 02:59  Amazonas 02:51  Ledeberg 06:03 Cheval de rêve 02:57 Sentinelle (Album version) 04:17 Coup de grâce 03:04

Marcia Bassett kan één van de ontdekkingen van het jaar worden … De veelzijdige componiste, producer en muzikante is van alle markten thuis. We zagen haar live aan het werk op KRAAK festival, en schreven daarover: '' Haar optreden op KRAAK wordt begeleid door multidimensionale projecties van videokunstenaar Ursula Scherrer. Het zorgt voor een unieke driedimensionale totaalbeleving. Beide performers zitten op de grond en voelen elkaar perfect aan. Een emotievolle, hypnotiserende  soun,. We werden meegezogen door klank en beeld, een onaards klankentapijt van  een mysterieuze wereld. Onwerkelijk, imaginair en toch indrukwekkend.''

'Mignight Xpander' is een erg persoonlijke plaat geworden.
‘Verleden en heden, geassimileerd door de menselijke geest, roepen het onzichtbare op. Een herinnering aan het staan aan de rand van Brunnsviken terwijl bladeren in de kleur van goud door mijn focusframe vallen. Een seizoen in overgang tegen een donker wordende hemel, de opkomst en ondergang van herhalingen strekken zich uit door en tussen de tijd.’ zegt ze er zelf over.
Ze drukt haar emoties uit in de muziek. Het maakt de plaat bijzonder. Het wondermooie “Brunnsviken” raakt je, dat je er helemaal zen van wordt. Rustgevend dus.
Minimalistische drones worden verweven met bruisende klanken,  “Greenness Once More'” is een mooi voorbeeld.
Emoties van angst en geladenheid … elk geluidje , klank is uitgebalanceerd, wat een muzikale confrontatie, prikkeling van stiltes en crescendo tunes oplevert in het twaalf minuten lange sluitstuk “Nocturne after Tyra kleen”. Een filmisch geheel.
Pijnbeleven en gemoedsrust vinden elkaar, na elke donkere wolk het zonlicht terug zien , dat is wat we ervaren in haar unieke sound.

Tracklist: Glacial Scar 10:36 Brunnsviken 09:10 Greenness Once More 07:25 Nocturne After Tyra Kleen 12:47

Experimenteel/ambient/drones
Midnight Xpander
Marcia Bassett


 

Grid Ravage  is Gino Coomans op cello, Louis Evrard op drums en Yves De Mey op elektronica. Drie muzikanten die verdomd goed weten waar ze mee bezig zijn. Toen we de band twee jaar geleden zagen op de 'The Sound of the Belgian Underground' schreven we: ''Een groovy klinkende cello aangevuld met strakke drums, aangesterkt door elektronische klanken. Je bent vol bewondering voor zoveel virtuositeit. Een intens genot. Grid Ravage zorgt voor een veelkleurig klankentapijt dat emoties bindt met dansbare beats. Prachtig!"

Twee jaar later stelt de band zijn debuut plaat voor, in een overvolle Club op het festival BRDCST in de AB . "Ze klinken groovy, aanstekelijk en brengen oorverdovende soundscapes aan. Op verpletterende wijze gaat het trio als wilde buffels tekeer. Het denderde en donderde", schreven we erover…

Naar aanleiding van dit optreden, en de release van het debuut album hadden we een fijn gesprek met Yves De Mey dat je hier nog eens kan nalezen  

De muziek van Grid Ravage moet je ondergaan, in de messcherpe klanken wordt  de pijngrens benaderd, in de verstilde stukken ervaren we een ‘overleven’.
Een bedwelmend klankentapijt brengen ze , maar evenzeer zijn er de crecendo’s die oorverdovend kunnen worden.
Ze experimenteren ten volle en weten ons diep te raken.
De songtitels tonen aan dat je de plaat in zijn geheel moet beluisteren, het is een langgerekte, avontuurlijke trip, die je confronteert met je eigen ik en persoonlijkheid ; van waanzin, de dood, de diepste pijn van verlieservaringen , alsook de schoonheid van het leven, de geboorte,, de opkomende zon bij het ochtendgloren, het samen met familie of vrienden genieten van de kleine dingen van het leven.
Grid Ravage weet de realiteit, de levensloop van ups en downs te onderstrepen in een fantasieprikkelende, filmische sound. Prachtig.

Grid Ravage
Experimenteel/Elektronica
Dropa Disc


Tracklist
SIDE A: 1. GR 2.GRR 3.GRRR 4.GRRRR
SIDE B: 1. GRRRRR 2. GRRRRRR 3. GRRRRRRR 4. GRRRRRRRR

Tom Kristiaan is een klassiek pianist, die klassieke muziek aan een breed publiek wenst voor te stellen. Best een moeilijke opgave, maar bij vorige releases slaagde de man met brio in zijn opzet. Na de mooie parel 'In Deep Woods'(2019) en zijn ode aan Erik Satie 'Tom's Gymnopédies', slaat Tom op 'Petites Danses et rëveries' terug nieuwe wegen in, maar blijft hij trouw aan zijn roots.
"Gaandeweg komen er veel noten en fragmenten bij en ontstaat een volwaardig stuk. Maar in dit album heb ik vooral gezocht om zoveel mogelijk noten weg te laten en de pure essentie over te houden: enkel die noten die ertoe doen. Het resultaat? Sobere nummer met een pure melodielijn." , zegt Tom er zelf over.

“Berceuse”, “Moi, toi et la danse” en het wondermooie “La Ballerine” tekenen voor die essentie, ontdaan van weerhaken. Ze klinken intiem, zachtmoedig, gevoelig, pakkend en aangrijpend. De pianoklanken zijn weemoedig. Een rustgevend klankentapijt. Je voelt gelukzaligheid. Even weg van de harde realiteit.  “La boite a musique“ en “Fantaisie de mons zetten de lijn verder. Mooie beklijvende songs dus.
Best is de plaat in z’n geheel te beluisteren. We worden een kleine twintig minuten volledig meegesleept in z’n wondere klankenwereld. Hij schittert in eenvoud, zonder al teveel fransjes. Fijne plaat.

Tracklist: Berceuse 02:23 La ballerine 03:01 Moi, toi et la danse 02:21 Ma première danse 02:31 Un sourire et une larme (valse) 02:26 Danser sur l'eau 03:06 La boîte à musique 03:10 Fantaisie de mons 02:19

Neo-klassiek
Petites danses et rêveries
Tom Kristiaan