‘Desolation sounds’ is de tweede cd van de Engelse punk/metalhardcore Gallows uit Watford. De band doet het nu al twee platen zonder hun Frank Carter , maar heeft met zanger/gitarist Wade MacNeil , die heel wat samenwerkingen had o.m. met Alexisonfire, een nieuw evenwicht . De muziek heeft tien nummers lang een aanhoudende dreigende, donkere spanning en klinkt stevig , fel , broeierig , gedreven; de screamo’s leveren een positieve bijdrage. De single “Bonfire season” is een ode aan Siouxie Sioux. Kwalitatief meer dan de moeite … én een stijl dat de band nu zeerzeker verder zal doen … 

De NY se sing/songwriter Sufjan Stevens is al zo’n vijftien jaar bezig . Laatste groot wapenfeit ‘The age of adz’ en ‘All delighted people (EP)’ dateren al van zo’n vijf jaar terug. Hij is nu terug , waarbij zijn songschrijverstalent opnieuw tentoon wordt gespreid in een reeks kale , sober gehouden indiefolknummers verweven  in vederlichte gitaarmelodieën, - getokkel, piano, elektronica soundscapes en z’n fluisterstem. Geen uitbundig of rijk geschakeerd georkestreerde songs.  
Het is een intieme , intense plaat, ragfijn uitgewerkt met elf sterkhouders in het genre en met pijnlijke herinneringen in de teksten .

Eigenaardig genoeg wordt de muzikale carrière van de Britse sing/songwriter in onze Lage Landen erg goed gerespecteerd , en in thuisland wordt het hoog tijd dat ze eens worden wakker geschud . Hij heeft al een paar platen uit en geeft z’n melanchole, dromerige pop een orkestrale draai . De nieuwe cd is bescheidener van opzet en brengt ‘de man met z’n gitaar’ nog meer naar boven ( “The birds”, “Rising up” , “the devil’s hillside” en de titelsong). De  rootsamericana en de orkestrale klanken worden  toegevoegd naar een totaal geluid toe als op  “Wild fire” en “Walking on air” .
De songs klinken aangenaam , vermakelijk door die bredere opzet en bevestigen mans veelzijdigheid in het genre . Toergegeven , niet echt verrassend , maar algemeen hebben we een goede plaat uit van deze sympathieke Britse songwriter die de kunst van popsongs schrijven uitermate goed beheerst !

Blij dat we opnieuw een Macy Gray als vanouds horen . De nieuwe plaat , na nogal wat ups en downs , refereert naar de begindagen van ‘How life is’ . We hebben hier een reeks spannende , lekkere , sfeervolle en groovende soulpop/r&b . In haar kenmerkende , doorleefde, lichthese, krakende vocals zit er meer variatie en dynamiek dan ooit , wat de songs een aangename boost geeft.
Op opener “Stoned” zingt,  speelt ze letterlijk het roemruchte verleden van haar af . De eerste songs zijn alvast meer dan de moeite. Ze maken de sound voldoende kleurrijk. Gospel overheerst op de titelsong. De spanning zakt duidelijk naar het eind , maar het is nog net genoeg om mee te geven dat Macy Gray ‘back in town’ is.

Het Canadese Purity Ring rond de tandem Corrin Roddick en Megan James hebben hun tweede cd uit , die ‘Shrines’ opvolgt . Een doorbraak naar een breder publiek lonkt alvast . We krijgen een rits onschuldige , sfeervolle , fris tintelende popelektronische songs te horen. Een etherisch geluid en indringende , mierzoete vocals bepalen het. Een droomwereld opent zich. Dreampop in z’n totaliteit dus ..
Purity Ring leunt het nauwst aan Lykke Li en is een toegankelijke versie van elektronica wizzards The Knife of The xx .
De eerste songs op de cd, “Heartsigh”, “Bodyache”, “Push pull” , “Repetition” en “Stranger than earth” zijn hier het interessantst , daarna zakt het wat ineen en klinken de daaropvolgende songs iets teveel van hetzelfde . Verrassend is het alleszins niet meer …
Goed plaatje , maar ook niet meer dan dat .

Lamb en A Soldier’s Heart
OLT Rivierenhof
Deurne

Lamb is het Britse duo rond zangeres Louise Rhodes en computerfreak Andy Barlow. Midden de jaren 90 gaven ze de triphopscene van Massive Attack, Tricky, Portishead een voorname touch; de donkere dreiging die over de songs heen dwarrelde , werd geïnjecteerd door rollende drum’n’bass en etherische pop , die innemend , kwetsbaar kan zijn . Een evenwicht realiseren tussen melodie en elektronica, vol melancholie en (krankzinnige) geluidjes , een chemie die kan exploderen .
De twee zelf lasten  een break , adempauze in; tien jaar terug gingen ze hun eigen weg en kruisten elkaar opnieuw in 2012 , wat meteen de return was om er volle gas  tegen aan te gaan  met het album ‘5’ .
Een goed afwisselend album weliswaar , die net als het vorig jaar verschenen ‘Backspace unwind’ op de radio als door een breder publiek bizar genoeg geweerd werd .
Lamb verdient meer , afgaand op het werk , hun enthousiasme , spontaniteit, speels- en gretigheid. Lamb heeft een trouw publiek , na hun AB concert was vanavond hier ook heel wat volk opgedaagd in het pittoreske Rivierenhof …

Ze creëerden een broeierige spanning in die unieke combinatie van pop en  elektronisch vernuft , dat innemend, pakkend, melancholiek en extravert klinkt; elementen uit de folk, jazz, klassiek , techno en drum’n’bass weten ze bijzonder goed te versmelten . De sound is sfeervol, lieflijk, aanstekelijk, grillig en dansbaar.
Barlow wil geen barrière tussen z’n band en z’n publiek , en dat zagen en hoorden we al bij de eerste twee songs “In binary” en “We fall in love”  . Hij hitste het publiek op met z’n knopgefreak, een derde man op staande elektrische bas en cello vulde aan,  en de warme , indringende , bezwerende hemelse stem van Rhodes ontroerde.  Maagdelijk wit was ze  gekleed .
Nummers als “Strong the root” en “What sound” ( in de bis) klonken intenser en hadden een diepere inhoud en vorm , tussen toegankelijkheid en experiment, door het bijhorende drumstel en de (elektronische) djembé.
De drie speelden ontspannen en amuseerden zich , een glimlach , een mop , een plaagstootje,  een valse start of een gemiste loop … kijk, het kon allemaal en werd probleemloos opgevangen. Het droeg bij tot de charme van dit concert , dat balanceerde tussen dynamiek en ingenomenheid , en zeggingskracht kreeg door de lichteffects en volle maan  .
De crescendo opbouw en de lichte explosies toonde de veelzijdigheid, zorgde voor een heupwieg , een dansmove  en hield ons bij de leest; oudjes als “B-line” , “God bless” of het  recentere “Seven sails” en “Backspace unwind” , waren erg mooi en geslaagd binnen dit concept .
En soms mocht het wat ‘completely different’ zijn … Een andere wending dus bij de  breekbare , tedere , emotievolle nummers; de stem van Rhodes en de sobere aanpak waren hier het raamwerk, ongrijpbaar zelfs als “As satellites go by,  “Nobody else” en die gekende single “Gabriel” .
Er viel nog meer  moois te noteren, een “Butterfly effect” en “ What makes us human”, huiverden door de intieme en krachtige triphop. “Gorecki”, doorbraaksingle toen,  en het apocalyptisch slepende , bezwerende,  hitsende soundtrackachtige  “Trans fatty acid” , met Rhodes die gitaareffects toevoegt, besloten de set .

Live was Lamb de moeite , het nieuwe materiaal moet niet onderdoen en zat mooi verdeeld in de set. Lamb tekende voor een fijn, leuk , gevoelig, krachtig concertje .


A Soldier’s Heart was op zijn plaats als support … Zij hebben zalvende , pompende psychedelische , kosmische elektronische sounds in hun dreampop verweven . Een groovende, huppelende ritmiek , die kon overslaan op de bandleden , en een zangeres die haar publiek meetrekt in die wondere klankenwereld. Terecht waren ze StuBru’s Nieuwe Lichting , een paar jaar terug …
De elektronica is hen genegen en ze nestelen zich naast geestesgenoten Amatorski en Sx. Ze hebben al een paar aardige nummers uit , die live overtuigen , “African fire”, “Ears & eyes”, “New housie” ; en hoorden we niet ergens middenin een “Broad daylight”?! Aangenaam concertje!

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/soldiers-heart-29-07-2015/
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/lamb-29-07-2015/

Organisatie: OLT Rivierenhof (ism Arenbergschouwburg , Antwerpen)

Al bijna vijftien jaar schrijft en brengt Jasmien Aernout haar eigen nummers op gitaar. Eerst in het Engels , dan in het Nederlands en nu in het West-Vlaams , haar moedertaal . Uiteindelijk zijn negen songs terecht gekomen op haar debuut , ‘Geboetseerd’ , een afwisselende plaat , die gaat van intimiteit , gevoeligheid via een sobere , ingehouden aanpak (akoestische gitaar en stem) naar een bredere omlijsting van keys , drums , bas en mondharmonica .
Ze observeert  en maakt beschouwingen van de dingen om haar heen en geeft er een laconieke draai aan. Fijne teksten dus , tja, soms nummers met nen hoek af . Haar nummers in het West-Vlaams zitten verdomd goed in elkaar , zijn spitsvondig qua inhoud , vorm en  mogen (dus duidelijk meer) gehoord worden .
Laat U onderdompelen in die unieke muzikale wereld van Jasmien …

http://www.jasmienaernout.be

De Brusselse band PAON komt aandraven met een fijne, titelloze debuutplaat . Eerder verscheen al een beloftevolle EP , en nu overtuigen ze sterk met een handvol  nummers,
“Teevee”, “Plastic flower”, “Cool spot” en “Shine over me” . Aanstekelijke gitaarpop , die een psychedelische ondertoon heeft en niet vies is van wat exotica ritmes . Songs die door de  opbouw en de ritmiek verslavend inwerken en balanceren tussen catchy, broeierige pop en een meer grimmige , grillige aanpak .
Girls In Hawaii en Ghinzu hebben een bandje bij  in de rij, die tegen hen aan kan hotsen en botsen . Puik werk van het kwartet !
Info http://www.paonband.com