Het eerste Belgische concert van Ford’s Fuzz Inferno, het laatste van Sovjet War
Sovjet War + Ford’s Fuzz Inferno

Het eerste Belgische concert van Ford’s Fuzz Inferno en het laatste Belgische concert van Sovjet War, daarvoor waren heel wat mensen naar de Djingel Djangel in Antwerpen gekomen. Voor de ene band is het het begin van een nieuw hoofdstuk, voor de andere willen we ervoor pleiten dat dit misschien slechts het voorlopig laatste concert was.

De eigenaar van de Djingel Djangel kondigt de eerste band aan en omdat het de avond is dat Sinterklaas op pad is, polst hij even bij het publiek of er toch geen stoute kinderen in de zaal zijn, waarop dan 'ja, toch wel' volgt. "En zijn er ook hele stoute kindjes in de zaal?", vraagt hij daarop en als dan de hele zaal 'ja' brult is de toon al gezet voor de rest van de avond. Dit wordt gewoon leuk.

Ford’s Fuzz Inferno was lange tijd de duo-band van Hans Ford (Waste, Betty Ford Clinic, …) en Patrick Delabie (Scoundrels, Betty Ford Clinic, …), twee veteranen van de Nederlandse scène. Als Ford’s Fuzz Inferno brengen ze fuzzpunk. Sinds de aanvulling met de Belgische drummer Bootsy (Scoundrels, A Clean Kitchen Is A Happy Kitchen, ZOOL, …) surft deze Nederlandse band op een golf van meer media-aandacht en meer concerten in het buitenland. Met name in de UK willen heel wat fans zich warmen aan deze brandhaard van fuzzy, punky garage. Ondanks dat de Belgische drummer al even aan boord is, is het concert in Antwerpen nog maar het eerste Belgische concert.
De sfeer is goed bij het enthousiaste publiek in de Djingel Djangel, maar ze mochten met iets meer geweest zijn. Er was blijkbaar wel wat concurrentie van net iets populairdere bands in dezelfde genres in de nabije omgeving. Een paar fans van Ford’s Fuzz Inferno zijn helemaal vanuit Nederland afgereisd om hun band aan het werk te zien. De tijd dat Nederland Antwerpen zag als geannexeerd gebied is dan misschien wel voorbij, het toont toch de toewijding van de fans.
Het Nederlands-Belgische trio laat de iets mindere opkomst niet aan zijn hart komen, met de gedachte dat het een volgende keer wel beter zal zijn. Ze stappen enthousiast het podium op in hun schreeuwerige hemden, slechts één van hun handelsmerken, naast bijvoorbeeld dat ze voor elk van hun releases een nieuwe naam uitvinden voor hun ‘platenmaatschappij’ in eigen beheer.
Ze brengen in Antwerpen een lange set van 17 korte nummers die enthousiast onthaald worden bij het publiek. Het is een dwarsdoorsnede van alle releases die de band sinds 2022 uitgebracht heeft, met wel slechts twee songs van het recentste album Ultimate Fuzz Frequencies. Maar als je de setlist van Antwerpen naast de tracklist legt van het album ‘Fuzz Up Your Electric Chair, Baby! (Live at Studio 195)’, dan kan je driekwart van de songs aanvinken. Hilariteit op het podium en in de zaal als de band hun “Throwing Stones” at Drones aankondigt. “Hebben jullie nog problemen met drones aan jullie luchthavens? Jullie kunnen ons inhuren!”. De leukste momenten voor mij waren “Fuzz Dogs”, “Body Functions”, “Leisure Class Saturday” (een nummer over black friday) en het afsluitende lijflied “Eternal Circles of Fuzz”. Dit was een prima concert van een band die in België nog wel meer fans zal weten te vinden. Het is alleen een kwestie van tijd.

Daarna is het aan Sovjet War. Die band uit de regio Leuven kende een eerste leven begin jaren ’80, met enkele cult-hitjes en legendarische supports van bekendere bands. Na een lange pauze was er de wederopstanding in 2017 – min de coronajaren. Ze speelden in de reünie een reeks leuke concerten, brachten oud en nieuw werk samen uit op het album ‘Psychopuppets’ en voegden daar nog de EP ‘Suburbia’ aan toe. Het concert in Antwerpen valt naast twee supports die ze in Nederland (Nieuwe nor, Slachthuis) spelen voor hun Britse collega’s van Peter & The Test Tube Babies. Dat leek hen wel een mooi hoogtepunt om de band op te doeken. Ook leuke momenten in de reünieperiode waren hun passage op Geleen Calling en die keer dat ze met de Nederlandse postpunkers van Desinteresse in Duitsland speelden.
Hun postpunk brengen ze bij Sovjet War met de nadruk op punk: elk nummer heeft een pittig tempo. Frontmand Rudy vecht op het podium als een leeuw voor de aandacht van het publiek en lukt daar prima in. Al na een paar nummers wordt er flink gedanst voor het podium en naarmate de set vordert wordt het publiek enthousiaster. Toegegeven, Sovjet War is op het podium een beetje een diesel. Het duurt even voor iedereen in de band in de juiste flow en vibe zat. Behalve voor de zanger is er ook een dikke pluim voor de bassist en voor de drummer. De ritmes werden heel strak gelegd en beiden deden hun best om het publiek er bij te betrekken.
In de afscheids-set komen heel wat tracks langs die we kennen van ‘Psychopuppets’ en ‘Suburbia’ en nog een paar echt oude nummers, van toen de band nog The Sovjets noemde. Ik heb het hardst genoten van “The Nuthouse”, “DNA” en “In The Name Of Progress”. Hun grootste hit – “Guns For Fun” – spaarden ze op voor de bisronde.
Frontman Rudy heeft nog geen zin om met muziek maken te stoppen en is daarom het soloproject Gutter Smell gestart dat misschien ooit kan uitgroeien tot een volledige band om dan ook live mee te gaan optreden. Maar eigenlijk zie ik vandaag geen reden waarom ze Sovjet War nu zouden opdoeken. De bandnaam is nog nooit zo controversieel geweest als vandaag, misschien net iets te, maar kom.
De band speelt nog prima en ze zitten vandaag vermoedelijk in die fase van hun leven dat ze als een makkelijker een weekend vrij kunnen maken om concerten te gaan spelen. En er is – geografisch dan – nog wel wat gebied dat veroverd kan worden, zowel in eigen land als in het nabije buitenland.
Ik zou denken dat er nog wel een hoger hoogtepunt in zit dan dit afscheidsconcert in de Djingel Djangel.

Organisatie: Djingel Djangel, Antwerpen

Oproer – Klaar voor de doorbraak, indrukwekkende live ervaring  
Oproer + Sad Boys Klub

Sad Boys Klub - Fun fact: 20 november 2024 , Sad Boys Klub speelt, samen met Ciggy Sunday bij de kleine buur van de AB, de Bonnefooi. Even een ‘belletjetre’ om te laten weten aan de grootste club van het land: Interesse? Whe’re ready!!
Guess what : op 06/12/2025 speel je dan de support voor Oproer in de grote zaal (ABBox )… Big dreams come true!
Voor dit evenement werd alles uit de kast gehaald,  zelfs een nieuwe banner!
De Gentse band Sad Boys Klub zette afgelopen weekend met overtuiging hun eerste stappen op het podium van de Ancienne Belgique, en dat debuut voelde allerminst als een proefrit. De zaal vulde zich met verwachtingsvolle spanning, die meteen werd aangescherpt toen de lichten uitgingen en de band opkwam op het pulserende, melancholisch-elektronische “A New Error” van Moderat. Een keuze die perfect aansloot bij hun eigen esthetiek: donker, intens, emotioneel – maar altijd met een verfijnde onderlaag.
Vanaf de eerste klanken van “Cry scene” werd duidelijk dat Sad Boys Klub hun liveset tot in de puntjes hadden opgebouwd. De song zette de toon met scherpe gitaren en een vocal delivery die tussen fragiliteit en woede balanceerde. Het publiek werd moeiteloos meegezogen in hun wereld: gruizig, eerlijk en gelaagd.
Met “Promised land” toonde de band hun meer dromerige kant. De synthlagen en de subtiele opbouw gaven het nummer een bijna filmische kwaliteit, waarbij de spanning bleef groeien tot de laatste noot wegstierf. Het daaropvolgende “A calling” bracht dan weer een duistere energie, gedragen door een krachtige ritmesectie en een frontman die zijn emoties voelbaar door de zaal stuurde.
“Ballet dancer” en “No narrative” vormden het emotionele hart van de set. Het eerste klonk bijna breekbaar, met delicate zanglijnen die contrasteerden met de rauwere momenten elders in de show. Het tweede liet dan weer horen hoe goed Sad Boys Klub is in het bouwen van spanningsbogen: stiltes, uitbarstingen, onverwachte wendingen — ze zaten er allemaal in.
De band schakelde vervolgens een versnelling hoger met “Captain”, een nummer dat live nog aan kracht won. De gitaren sneden scherper, de drums duwden de zaal vooruit en het publiek liet zich volledig meeslepen.
Met “God is insane” zorgden ze voor een van de meest intense momenten van de avond. Het nummer klonk in de AB groter en dreigender dan ooit, en bewees dat Sad Boys Klub in staat is om zowel muzikaal als thematisch diep te gaan zonder zichzelf te verliezen in dramatiek.
De band rondde hun set af met een knipoog naar hun oorsprong: “Concrete man”, hun allereerste single. Het nummer werd onthaald met luide herkenning en bracht de zaal in beweging. Het was een krachtige, bijna symbolische afsluiter — alsof ze wilden zeggen: hier zijn we begonnen, maar kijk waar we nu staan.
Een band klaar voor grotere podia dus. Met hun debuut in de AB heeft Sad Boys Klub bewezen dat ze niet langer enkel een belofte uit Gent zijn, maar een band die klaar is voor een groter publiek. Hun combinatie van emotionele intensiteit, zorgvuldig opgebouwde songs en meeslepende performance liet een blijvende indruk achter.
Als hun eerste AB-show een voorsmaakje is van wat komen zal, dan staat Sad Boys Klub aan de vooravond van iets groots.

De Ancienne Belgique stond gisteravond volledig in het teken van Oproer, dat zijn gloednieuwe album ‘The Catch’ aan het publiek voorstelde. De zaal (ABBox) was uitverkocht,  en vanaf de eerste noot maakte de band duidelijk dat dit geen doorsnee releaseconcert zou worden, maar een energieke en emotioneel geladen showcase van hun meest ambitieuze werk tot nu toe.
Bij het opengaan van het gordijn dacht ik me even vergist te hebben van zaal … 5 man, strak in het pak. Het leek alsof Das Pop de scéne had betreden. Niet dus, maar qua kledingstijl een big match!
Oproer opende strak en zelfverzekerd, waarna ze meteen diep doken in het nieuwe materiaal.
“Was It Worth a War” zette de toon: melancholisch, breekbaar, maar met de krachtige stem en gedreven ritmes die het handelsmerk van de band vormen. Met “I Hold No More Grudge” en “If You Change Your Mind” trokken ze de lijn door, waarbij vooral de dynamiek opviel—van ingetogen coupletten naar explosieve refreinen.
Frontman Dries Van Der Schueren had zowaar z’n elastieken benen aangetrokken, kronkelde en vloog bijtijds door de lucht. Geweldige energie. Halverwege de set volgden publieksfavorieten zoals “Coldfeet”, “Something to Die For” en het vinnige “Not Me Sir”.
De AB ging los bij “Sure You’ve Heard About Enough” en “You’re Too Much”, nummers waarin zowel de gitaar partijen als de ritmesectie perfect samensmolten tot een strakke en meeslepende sound.
Een band die verhalen vertelt … Oproer bewees nog maar eens dat ze uitblinken in het combineren van emotie en rauwe energie. Het poëtische “Rosaline” bracht een moment van verstilling, spijtig van het rumoer tijdens de stille pauzes,  terwijl “In Royal Blue”  ( wat een fenomenaal instrumentaal tussenstuk!! ) en “Say It Out Loud” opnieuw de volle kracht van het nieuwe album naar voren brachten.
Met “Sweet Fame”, het ironisch getitelde “I Think Your Mother Wants Me Dead” en het oppeppende “Get Back on Your Feet” liet de band zien dat ‘The Catch’ een veelzijdige plaat is, vol scherpe teksten en slimme melodieën.
Een daverende afsluiter … Na een oorverdovend applaus keerde Oproer terug voor een dubbele encore. Het publiek zong uit volle borst mee met “Money”, dat live nog potiger klonk dan op plaat.
Met “Different Realities” sloten ze de avond af—een epische finale die de AB nog één keer volledig op zijn grondvesten deed daveren.
Oproer bewees in de AB dat ‘The Catch’ niet alleen een sterke studioplaat is, maar vooral een indrukwekkende live-ervaring. De belichting was vooral opgebouwd om de contouren te benadrukken, en gaf zo meer speelsheid een de bewegingen van Dries. Ook speciaal : het 2-maal verplaatsen van de platformen. ( Volgens de verkregen playlist eerst van dambord naar V-vorm, en dan naar 1 lijn. Voor de ene storend, voor de ander geeft het een extra dynamiek aan de show, want ondertussen bleef de band lekker voortspelen. Misschien eens bellen naar Studio 100, die hebben ervaring met automatische verrijdbare platforms …).

De band speelde met overtuiging, emotie en een volwassenheid die hun muziek naar een hoger niveau tilt. Het publiek kreeg een avond die nog lang zal nazinderen, en Oproer bevestigde dat ze klaar zijn voor grotere zalen en een nog breder publiek.

Neem gerust een kijkje naar de pics
Sad Boys Klub
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8917-sad-boys-klub-06-12-2025?Itemid=0

Oproer
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8918-oproer-06-12-2025?Itemid=0
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel