Stoner-Garage-Punk, zo zou je de muziek kunnen omschrijven van het Berlijnse trio DxBxSx (de afkorting staat voor Drive By Shooting), een opmerkelijke combinatie van enkele genres die verduiveld goed uitpakt. De band mengt stevige ‘woestijnrock’-riffs met authentieke punk, Black Sabbath meets The Stooges zou je kunnen zeggen. Daarenboven worden alle songs in het Duits ingesproken. Frontman Tom Haarbrücker zingt namelijk niet echt maar debiteert zijn maatschappijkritische teksten op een manier die we ook al bij andere Duitse punkbands hoorden. Met songs als “Tick Tick Tick”, “Sie werden sagen!” en “Liebesgrübe nach Neukölln” en met de ondersteuning van Elektrohasch Records kan het niet anders of dit trio moet de Berlijnse undergroundscène ontgroeien.
‘Ihr! Alle! Immer’ is voor ons een geslaagde kennismaking met deze Duitse punkers. Meer info vind je op http://www.dxbxsx.de/ .
Tomorrowland 2013 - ‘Yesterday is History, Today is a gift, Tomorrow is Mystery’
Tomorrowland 2013
Recreatiedomein De Schorre
Boom
2012-07-26 & 27
‘Yesterday is History, Today is a gift, Tomorrow is Mystery’ – Tomorrowland - Een sprookjesachtig totaaldecor, de mooiste podia en de beste dj’s ter wereld zorgen voor betovering en een ongekende beleving.
Dit jaar is Tomorrowland aan zijn negende editie toe . Iedereen die van EDM (Electronic Dance Music) houdt, wil op dit festival zijn, dat terecht het walhalla wordt genoemd … De klemtoon kwam op de Belgische DJ scene , maar ook de internationale top DJ’s die elk groot festival, podia of club gezien hebben ter wereld, kijken uit naar dit festival. Ze komen er elkaar tegen, slaan een praatje en maken er samen één groot feest van.
Het was dit jaar opnieuw niet normaal om aan tickets te geraken , ook al wordt de voorverkoop wat opgesplitst . Op nog geen tien minuten was het festival uitverkocht. Per jaar wordt het dus gekker. Op Ebay werden woekerprijzen gevraagd! De organisatie raadde het ten stelligste af !
Voor de festivalganger is het Recreatiedomein ‘De Schorre opnieuw omgetoverd tot een waarlijk sprookje. ID&T nam de aandachts- en minpunten van de vorige edities ter harte en probeerde alles nog beter te organiseren. O.m. moest het publiek niet meer lang aanschuiven om z’n festivalbandje te bemachtigen. De meeste waren per post opgestuurd.
Aan de ingang moest enkel nog je bandje worden gescand, wat de wachtrijen tot een minimum beperkte! En op het terrein word je letterlijk het sprookje binnengezogen. … Beleven en Genieten dus!
Het thema dit jaar was ‘the arising of live ‘ - ‘het ontstaan van het leven’ met lichtgevende watervallen en lavaspuwende elementen . Het domein telde 15 podia en allemaal waren ze in de gekende stijl van Tommorrowland ingekleed: verrassend en tot in het detail uitgewerkt. De meeste mensen van de organisatie waren in een speciaal plunje gekleed en geschilderd, wat meer elan bood aan het geheel . De 3 grote podia (Q-Dance, Mainstage en The Castle) waren adembenemend! De 1 een reuzengrote vlinder, de andere een vulkaan die kon uitbarsten en de derde een reusachtige spin! Er was een nieuw podium te water, ‘The Garden Of Madness’, dat werd ingericht en verzorgd met maar liefst 4000 lelies door Hofleverancier Daniël Ost . De catering was van hoogstaande kwaliteit en er was voor elk wat wils (Korean food, frietjes, BBQ…). Bars naar genoegen die lekkere cocktails en drankjes serveren.
Sterrenchefs kwamen koken, en soms werkten ze met een DJ. O.a. Roger Van Damme bood samen met Like Mike voor een dessertbord.
Het KMI voorspelde een onweersweekend. De organisatie had hierop geanticipeerd door grote hagelkanonnen in te zetten die de festivalgangers konden vrijwaren van hagelstenen. Een pluim naar de organisatie ook als je wat tegenkwam; dit jaar had ik mijn voet bezeerd en liep ik met een wandelstok het terrein op. Ik werd snel persoonlijk aangesproken en begeleid naar de weg de lift te nemen. We werden opgewacht en geholpen naar het terrein! Zelfde scenario trouwens als ik huiswaarts ging. Chapeau dus voor de organisatie en z’n ondersteunend team!
Deze dingen en zoveel meer zorgden voor dat stukje uniciteit van dit internationaal gerenommeerd festival, en ‘don’t forget ‘ het draait ‘em hier ook om de ‘core business’: elektronische muziek! En dit konden 180000 bezoekers ervaren …
Een greep van ons parcours van twee dagen TML:
dag 1 – vrijdag 26 juli 2013
Afrojack is er dit jaar in geslaagd zijn eigen stage te huisvesten op Tomorrowland. Hij deed het vroeger al op andere grote EDM festivals, dus kon het hier zeker niet ontbreken: The Jacked Stage. Hij bracht DJ’s mee van zijn eigen label en liet hen hun ding doen. Zijn eigen set bracht hij in een clubby sfeertje. Geen grootse intro’s zoals we gewoon zijn van hem. Quasi onmiddellijk vollen bak beats & bleeps ertegenaan met zijn ‘Afrojack Music’. Wel vonden we zijn de herkenbare visuals terug op de grote schermen, iets wat hij tenslotte zelf creëert. Eigen nummers hoorden we in zijn set: o.a. “No Beef”, “Air Guitar”, “Can’t Stop Me”… De ‘Garden Of Madness’ was volgelopen en het publiek wist geen blijf met zichzelf. Eén van de zovele hoogtepunten dit weekend!
Een volgende top DJ uit de Lage Landen is Tiësto. Hij was de headliner van de eerste dag. Tijs Verwest is een ervaren rot in het vak. Hij staat al sinds eind de jaren 90 aan de top. Een man ‘in the business’ want hij bracht al eigen kledij, koptelefoons e.d. meer op de markt. Deze man heeft het gemaakt, da’s duidelijk, maar toch blijft hij telkens gemotiveerd om plaatjes te draaien op ’s werelds grootste festivals en clubs. Hij speelde in de stijl van het house genre met af en toe een knipoog naar zijn roots, de trance music. Hij speelde, zoals in elke set, ook op Tomorrowland “Adagio For Strings” & “Lethal Industry” , wat een feestje opleverde. Vuurwerk, rook en lasers werden toegevoegd. Op technisch gebied is er aan zijn set niets aan te merken, maar het wordt duidelijk dat de man toch op zijn naam begint te teren. Niet altijd even gesmaakt en ook weinig nieuw werk.
Afsluiten op vrijdag mochten de ‘Kings of Tomorrowland’, Dimitri Vegas & Like Mike. Deze mannen breken helemaal door dit jaar. Ze kregen al een award op de International Dance Music Awards als Break Through DJ. Op deze uitreiking kreeg Tomorrowland trouwens ook een award als Best Music Event.
Deze twee zijn ‘hot’ in de Beatport lists , en ze mixen het ene na het andere nummer aan elkaar. Hun tweede woonst lijkt wel een jet, gezien ze vliegen van de ene naar de andere plaats in de wereld. Hier op de ‘Holy grounds of TML’ gingen ze er totaal voor en zorgden voor een spetterend feestje. Mike bracht het zelfs zo ver dat hij rechtopstaand bovenop het publiek liep, terwijl zijn broer pompte met de beats. In de set een handvol eigen nummers als “Wakanda” en “Mammoth”. De uitgeteste lichtshow op “Rock Werchter” was ook hier te vinden en zorgde voor spektakel. Ze zijn top en wie weet waar hun avontuur eindigt …
Een geslaagde afsluiter van dag 1!
dag 2 – zaterdag 27 juli 2013
Al vroeg op zaterdagmiddag stond D-Wayne, een Nederlandse DJ, amper 18 , die ik vorig jaar leerde kennen . Hij speelt al in clubs in Barcelona, Ibiza, Griekenland… Hij scheerde hoge toppen met zijn nummers en is gerespecteerd voor de technisch verfijnde (re)mixen. Top DJ’s als Tiësto en Afrojack spelen zelfs zijn nummers in hun set. Bij Afrojack tekende hij dit jaar z’n platencontract. Een mooie toekomst gaat deze jonge gast tegemoet.
Hij liet zich volledig gaan op de V Sessions stage gehost door Belgische DJ en Tomorrowland resident Yves V. , met eigen werk en mixes van een Afrojack met vocals van o.a. Sebastian Ingrosso. Het eigen nummer “Ammo” was 1 van de topmomenten . Hij amuseerde zich enorm, bracht een volwassen set, en had het publiek naar zijn hand gezet. Met een knipoog van enkele schoonheidsfoutjes , die we er gerust bijnamen. Stress en geconcentreerd bezig zijn. Een nieuw Nederlands toptalent stond hier en waarschijnlijk kunnen we hem binnen afzienbare tijd op de de mainstage horen en zien!
Eerste grote naam was Laidback Luke. Hij kreeg de gelegenheid zijn eigen stage te hosten, de Super You & Me stage. Zelf zagen we hem in een machtig superhelden pakje! Helemaal in het groen, met het eigen logo op de borst. De Nederlander met Filippijnse roots is tevens een meester in Kung Fu. Eerder dit jaar deed hij mee aan het WK Kung Fu met een Nederlands Team. Ze behaalden 17 gouden, 4 zilveren en 2 bronzen medailles. Wat de ‘Superheld verkleedpartij verklaart …
Een harde house set, waarin een aantal eigen nummers werden in verwerkt ( “My G*O*D”, “1234 s show me love”). Verder was ook de Tomorrowland Anthem 2013 “Chattahoochee” geproduceerd door de Belgische DJ’s Dimitri Vegas en Like Mike te horen . De naam “Chattahoochee” is tevens een mooie verwijzing naar de plaats waar later dit jaar Tomorrowworld in de Usa zal plaatsvinden. De set was strak en hard in zijn gekende dubbele L draaien met de hand – we hadden niks anders verwacht - en de interactie met het publiek was sterk. Een Grondlegger van de Nederlandse top DJ’s, die hij hier zeker en vast toonde!
Op de mainstage stond Axwell ‘behind the decks’, één van de leden van de Swedish House Maffia, die het vorig jaar voor bekeken hielden. Hij werd altijd als de grote man achter het trio bestempeld. En dit was hier te merken. Op de DJ Mag Top 100 prijkt hij op de 23ste plaats. Hier solliciteert hij voor een paar plaatsen hoger. Hij speelt met hart en ziel en heeft geen tierlantijntjes nodig om zijn set op te fleuren of het publiek op te zwepen, enkel zijn nummers en goede mixen zijn al meer dan genoeg, in tegenstelling tot SHM, die altijd teruggrepen naar hun gekende nummers, lichtjes uitdeelden voor extra sfeer en groots vuurwerk nodig hadden… Vanavond kreeg je het gevoel dat het vuurwerk ter ere van hem werd afgeschoten. Een grote meneer dus ! Leuk hoe hij ook zijn koptelefoon hanteerde als haarband!
Hij opende met “Center of the Universe”. Hij bracht verrassend weinig eigen werk, maar eerder nummers die op z’n eigen Axtone label te vinden is, als “Starlight” van Don Diablo & Matt Nash Feat. Noonie Bao en “Sunrise” van The Ashton Shuffle & Tommy Trash. Ook Daft Punk was te horen, “Doin It Right”, en werk van de SHM kon niet ontbreken op de setlist, “Don’t you worry child” in de mix met “Sweet Disposition” van Temper Trap bracht op het eind het publiek en Axwell helemaal in extase! Wat een closing final!
Avicii nam over , maar in de beginfase liet hij zijn publiek minutenlang wachten. Hij startte met “I could be the one” , voor ‘the People of Tomorrowland’. Hij had hen meteen mee. Feest dus! Ook zijn eigen “Long road to hell” & “Silhouettes” waren sterke opwarmers. Petje op, handje tikkend in de lucht, luid meezingen… Dit was Avicii op en top, geklommen tot plaats 3 op de lijst van beste Dj’s. Zijn keuze om meer commerciële muziek te maken ( cfr. zijn laatste plaat ‘Wake me up’) zit daar zeker voor iets tussen. Een grote DJ en producer, die kon samenwerken met o.m. Aloe Blacc, de rapper/soulzanger.
Spijtig genoeg konden we onvoldoenden profiteren, opgaan en genieten van de puike overtuigende set door het onheilspellende nieuws van de nakende regenval.
De rest hoorden via de livestreams op de radio. Hier zat ook de set van de topDJ van Armin Van Buuren tussen en hoorden we hem zeggen dat hij net van het ziekenhuis kwam; hij was opnieuw vader geworden en toonde hulde aan z’n pasgeboren zoontje!, met een ‘statue of trance & dance’ . We konden nu enkel maar meeleven in de wondere beats, die hij afvuurde .
… Een gepaste drukte en een leuke sfeer . Graag waren we er twee dagen bij . We enjoyed the Madness of TML! Op naar volgend jaar voor een nieuwe editie van dit ‘neverending’ sprookje!
Organisatie: ID&T – DP Communications - Tomorrowland
Boomtown 2013 - The Black Heart Rebellion – AmenRa
Boomtown 2013
Handelsbeurs
Gent
Er hangt iets vreemd aan The Black Heart Rebellion. We hebben al enkele malen toeschouwer mogen zijn van een immer fascinerende show, doch niet altijd even innemend. Er moet niettemin iets verslavends aan hangen, want hoe meer we ze zien, hoe meer fan we worden. Ze behoren tot het Church Of Ra collectief wat werkt als een soort garantielabel. Een charismatische zanger, muzikanten die samenvallen met hun instrument en een spetterende lichtshow is wat TBHR uniek maakt.
Qua sound komen ze sterk uit de hoek door in tempo te variëren. Rustgevende intro’s worden teniet gedaan door zinderende donderslagen. De hemel is even nabij als de hel, en tussenin blijft het vuur branden. Ook experimenteren ze graag met geluid en zetten zo hun eigen stempel op de muziek die ze brengen. Ze worden gesitueerd ergens op de grens van postmetal en postindierock. Hun tweede plaat ‘Har Nevo’ ligt al even op de markt, en TBHR vult terecht zalen.
Dat het een goede zet was van de organisatie achter Boomtown om de zwarte raven van Amenra in hun Zaal neer te laten dalen op deze derde dag van Boomtown bleek al snel door een uitverkochte set. Voor zij die houden van religieuze symboliek weten dat drie onder meer symbool staat voor de drie-eenheid, ofte het leven, de dood en wedergeboorte. En dat is meteen ook een korte samenvatting van wat een optreden van Amenra ten berde brengt. Tussen rook en wierook gaan zowel band als publiek op in de zinderende postmetal flow. Rauw, doch verzachtend en altijd samenhangend.
Het publiek toonde zich bereid om op te gaan in de energie die Amenra teweegbrengt door repetitieve, haast hypnotiserende ritmes te combineren met de stem der wanhoop van zanger Colin H van Eeckhout.
De hitte in de zaal intensifieert de ervaring en zo hoort het. Voor een dik uur is het naar adem snakken, om na de show meer vrijuit dan voordien uit te blazen.
Zij die te laat waren voor een ticket krijgen de belofte van de band een nieuwe kans te krijgen voor een speciale show, ergens te Gent. Zij die hier niet op kunnen wachten, hebben echter kansen ten over om Amenra de komende maanden her en der live aan het werk te zien.
Hun volgende Belgische shows zijn op Ieperfest en Pukkelpop waar ook The Black Heart Rebellion zal spelen. Twee vliegen in één klap dus.
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/boomtown-2013/
Organisatie: Boomtown, Gent
Met ’21st Century Loser‘ is Sir Reg al aan zijn derde full album toe. Het betreft hier een Iers-Zweedse band die op een zeer bijzondere manier een flink potje Celtic Punk Rock componeert. De band weet enthousiasme en professionaliteit op een dergelijke manier te vermengen zodat ze vergelijkingen met de groten in het genre (lees: Flogging Molly en Dropkick Murphy’s) probleemloos kan doorstaan. Op het plaatje staan er heel wat snelle en uiterst meezingbare punktracks zoals opener “Emigrate“, “We’ll Rise Again“ en Banquet For Dreamers“. Op andere songs zoals “Walking into Doors“ en “At The End Of The World“ weten ze zachte melodieën te combineren met een lichte portie punkrock waardoor men een opvallende toets geeft aan de zogeheten folktraditie. Sir Reg is voorlopig geen grote naam binnen de folkpunkscène maar beschikt over de nodige troeven om dat wel te worden ...
Via Wolverine Records kregen we een opmerkelijk plaatje binnen van ene Mike Zero. Over meer info dan dat de man uit Duitsland komt en dat ‘Now’ zijn derde plaat is, beschikken we niet. En eigenlijk hoeft dat niet, want de muziek op dit album spreekt voor zich! Zo zullen fans van Turbonegro smullen van de openingstracks “Modern World” en “Doctor Doctor” terwijl liefhebbers van Social Distortion hun gading vinden bij nummers als “Sick Sick Kaputnigue” en “Gimme More”. Misschien wel het meest verrassen deed de fantastische INXS-cover “Mistify”. Voeg daarbij nog een rustige maar puntige ballad als “Lost in The Moment” en het is duidelijk dat deze Duitser een prima album heeft gecomponeerd. Wie ook wil verrast worden door Mike Zero kan dat door te surfen naar www.mike-zero.com .
Doorgaans hebben wij het niet zo begrepen op luchtige popmuziek. Groepjes die zomerse en hitgevoelige deuntjes voortbrengen gaan er in combinatie met een zwoel temperatuurtje en een gekoelde pina colada wel vlotjes in, maar dikwijls vallen die muziekjes te licht uit om echt te blijven boeien.
Met Crystal Fighters kunnen we echter wel leven, omdat dit groepje voldoende verfrissende elementen en aangename niet-opdringerige beats binnenloodst in hun goedgeluimde en zonnige songs. De feelgood muziek is nog net voorzien van voldoende spitsvondigheden en verrassende wendingen om, net als bij Vampire Weekend bijvoorbeeld (een bandje die in dezelfde windrichting waait), niet van een plat zomerplaatje te spreken.
Ze blazen ons er nu ook niet mee uit onze hangmat, maar dat is nu net de plaats waar we rustig willen blijven rondlummelen met deze huidige temperaturen. En waarom dan niet met Crystal Fighters op onze koptelefoon ?
Crystal Fighters komen op 31/10 naar De Vooruit. Het wordt een halloween met een feestneus op.
Volgens eigen zeggen is Escape The Fate, een vijfkoppige band uit Las Vegas dé toekomst van rock and roll. Laat het wat ons betreft houden op de stelling dat deze posthardcoreband een verdienstelijk vijfde studio album heeft gemaakt. Wie houdt van bands als Bullet For My Valentine, Balck Veil Brides en andere Asking Alexandria’s zal zeker zijn gading vinden bij ‘Ungrateful’. Echte metalheads zien we daarentegen niet meteen overstag gaan bij deze melodieuze metalcore...
Anyway, wij vonden een aantal songs zeker te pruimen. Stevige tracks als opener en single “Ungrateful”, het catchy “Until We Die” en afsluiter “Fire It Up” luisteren lekker weg en vinden een mooie balans tussen melodie en agressie.
Ook een track als “Chemical Love” weet door zijn hoge Depeche Mode-gehalte te verrassen... Jammer genoeg zijn er ook een aantal nummers die dit hoge niveau weten aan te houden en ervoor zorgen dat je als luisteraar bij momenten dreigt in te dommelen.
Indien er één constante is op ‘Ungrateful’, dan zijn wel het de prima vocalen van Craig. Zowel bij zijn cleane zangstukken als bij zijn screams toont hij een begenadig zanger te zijn. Wie meer info wil, kan terecht op www.escapethefate.com.
Een overtuigende indie ontdekking is alvast Brns (spreek uit Brains) , uit het Brusselse die sterk voor de dag komen met de plaat ‘Wounded’ van zeven nummers . Gespierde, dynamische, frisse broeierige songs , met hooks , weerhaken, die onstuimig en toch poppy klinken. Een gelaagde chaos , beheerst overstuurd en avontuurlijk , waarbij ze fel van leer kunnen trekken en oog hebben voor subtiliteit en finesse . Net als Tortoise niet steeds te vatten, ergens tussen mathrock , postrock met psychedelica invloeden .
De songs intrigeren door de percussie , keys, melodica en de boeiende, indringende gitaar –en baspartijen die onverwachtse wendingen ondergaan. De beklijvende zangpartijen en de toegevoegde meerstemmige zang geven elan en kleur . “Deathbed” en “Mexico” zorgden voor de doorbraak; het combo biedt live extravertie aan hun materiaal .
Brns - Een gretig spelend band & must see!
Felix Van Groeningen is alvast geen onbekende in de filmmakerij. Hij regisseerde eerder al ‘Dagen zonder lief’ en ‘De helaasheid der dingen’ . Opnieuw komt hij aandraven met een fraaie film ‘The Broken Circle Breakdown’, het tragische liefdesverhaal van Elise (Veerle Baetens) en Didier (Johan Heldenbergh) en hun zieke dochtertje.
Naast het goede acteerwerk van beiden is ook de soundtrack meer dan de moeite . Vijftien country, bluegrass , gospel nummers van bandleider Bjorn Eriksson, geschreven nummers en verzamelde traditionals en covers van o.m. Lyle Lovett, Townes Van Zandt tot Bruce , op banjo , dobro en ga zo maar verder . Lonely prairiesongs door indringend gitaargetokkel … Sfeervolle en uptemposongs , met oog voor de melodramatiek die in de film afspeelt . Baetens en Heldenbergh nemen ook hier een prominente rol in en hebben met “If I needed you” een aardige hit op zak . Naast de film is er hier muzikaal wat moois te ontdekken van de uptempo’s “Will the circle be unbroken” , “The boy who wouldn’t …”, tot het sfeervol pakkende “Wayfaring stranger”; of iets verder de broeierige “Country in my genes” , “Further up the road en “Over in the gloryland”.
The Broken Circle Breakdown Bluegrass Band , rond het trio Baetens – Heldenbergh en Eriksson, biedt een emotievolle trip.
Het Amerikaanse !!! (Chk chk chk ) komt met de nieuwe plaat ‘Thr!!!er’ terug op het voorplan binnen die goed gekende punkfunk stijl. Deze vijfde cd is duidelijk beter dan de twee voorgaande platen en sluit eerder aan hun vroegere werk .
We horen opnieuw een reeks aanstekelijke , opzwepende en opwindende nummers , die intrigeren , en minder aanmodderen en stuurloos zijn. Prettig in het gehoor liggende songs , die een goede groove , een stuwende lijn , en ergens de ruimte laten aan pop en rock . De toegevoegde percussie , synths en blazers geven kleur elan en kleur . “Get the rhythm right”, “One girl/one boy” en “Slyd” zijn de sterkste nummers , ze hebben tintelende funky rockende jams , vettere housebeats en werken in op de dansspieren . De andere nummers zijn goed , fris en catchy . Nic Offer zorgt als vanouds voor de sensuele dance moves , gekke acts en waait door z’n brabbelzang en kreten over de nummers heen .
Tja, door de jaren zijn ze bijna de enige overlevenden van het genre , en met deze slaan ze bikkelhard terug . Puike return!
Pop/Dance
Random acces memory
Daft Punk
Columbia/Sony Music
Het is intussen al zo’n goed vijf jaar leden dat heren Thomas Bangalter en Guy-Manuel de Homem-Christo nieuw werk hadden uitgebracht . Inderdaad ergens tussen in was er nog die gewaagde soundtrack van ‘Tron-legacy’ , maar de jaren stilte zorgden voor een ware hype , want iedereen hunkert naar die een mix aan stijlen binnen de trancegerichte techno en hun kenmerkende funk/disco’kitsch’ tunes.
We vallen maar met de deur in huis . Een album als ‘Homework’ zit er eigenlijk niet meer in, maar die laatste liveperformance van ‘Human after all’ is & blijft in het geheugen gegrift .
De nieuwe plaat is algemeen goed; de heren hebben een uitgebreide gastenlijst aangesproken . De sound blijft boeiend en is zeker breder , gevarieerder geworden, en soms kan het duo nog knallen. Het geduld wordt pas écht beloond op de schitterende afsluiter “Contact”. Toegegeven , ook de eerste songs “Give life back to music” en “The game of love” werken in op de dansspieren.
De hippopnumers met Pharrell zijn uitermate geslaagd . De single “Get lucky” is sterk om Daft Punk een nieuw jasje aan te meten , of verder ook nog een “Lose yourself to dance” en “Doin’ it right” .
Hun hitech wordt omfloerst van synths – keys – violen , naast zelfs een traditioneel instrumentarium . Ze klopten zelfs aan bij Nile Rodgers . Er valt leuks te beleven op “Giorgi by Moroder” , een gevat eerbetoon aan de man.
Vocoder vocals en robot tunes vullen aan en klinken niet storend binnen de nummers . De gasten zetten in , de robots nemen over . En tot slot is er ook ruimte voor enkele loungy nummers .
Kortom, Daft Punk heeft een gevarieerd evenwichtig album uit.
Geen idee waarom iedereen zo vol lof is over dit plaatje van de jonge folkzangeres Laura Marling. Toegegeven, het klinkt allemaal zeer innemend, mijmerend en intens, maar muzikaal is het toch een beetje te dunnetjes om een hele plaat te blijven boeien, en dan nog wel 16 songs lang. Laura Marling klinkt soms als de alternatieve versie van Suzanne Vega of Joni Mitchell, maar helaas ook een iets minder geïnspireerde versie ervan. Bovendien is het overduidelijk dat Marling een ongetwijfeld grijsgedraaid exemplaar van Pink Floyds meesterwerkje ‘Meddle’ in huis heeft, het gitaarloopje van “Fearless” wordt hier net iets te veel gebruikt om nog van toeval te kunnen spreken.
Er zit te weinig variatie in dit nochtans ambitieuze album, het blijft maar voortkabbelen op datzelfde akoestische gitaartje en op Marling’s fluweelzachte stem die, hoe gevoelig ze ook moge zijn, op den duur eentonig begint te klinken. Een stel strijkers voegt af en toe wel een extra kleurenpalet toe maar desondanks blijft alles (te) netjes binnen de plooien.
Een sober plaatje kan in veel gevallen een welgekomen rustpunt zijn, maar hier mocht er toch wat meer animo in want we dreigden in slaap te vallen.
Laten we toch niet te hard zijn, het jong is amper 23 jaar oud (en dit is al haar vijfde plaat!) en ze heeft wel degelijk potentieel.
Het fijne Graspop-festival ligt ondertussen al een paar weken achter ons. Heel wat bekende en minder bekende namen uit de metalwereld tekenden er acte de présence in één van de tenten of op het hoofdpodium. Voor de volgende editie kunnen we de organisatie al één naam tippen die perfect zou passen in de Metal Dome: Fat Bastard.
Dit vijftal uit Antwerpen is actief sinds 2007 en brengt met ‘Feel The Pain’ een eerste cd uit. Hoewel we weinig verwachtingen hadden (we hoorden al iets teveel debuutplaten van beginnende bands die ons amper wisten te boeien) gooien we met veel plezier onze scepsis overboord.
Fat Bastard heeft namelijk met ‘Feel The Pain’ een visitekaartje afgeleverd om U tegen te zeggen. De muziek van de Antwerpenaren is duidelijk beïnvloed door fijne bands uit de vorige eeuw. Namen die ons spontaan te binnen schieten zijn Motorhead, Metallica, Bodycount, Prong, Iron Maiden, Channel Zero en Pro Pain.…
Ondanks de inspiratiebronnen pakt de band uit met een opvallend fris en eigen geluid wat ze zelf Rawk n Roll noemen. Wat ons betreft is het een opmerkelijke mix van metal, hardrock, rock-n-roll en een streepje hardcore. Songs zoals “Instant Shame”, “Bastard”, “Burn” en “Kickoff Party” zijn opgebouwd uit stevige, repetetieve gitaarrifs, een energieke ritmesectie en passende vocalen. Frontman Jorn is geen wereldzanger maar zijn ietwat aparte strot matcht perfect bij de sound van de muzikanten.
Fat Bastard levert zo de ideale muziek waarbij ieder rechtgeaard metalhead gegarandeerd stevig uit de bol gaat. Meer info op Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of http://www.fatbastard.be .
Boomtown 2013 – Iceage - DIIV
Boomtown 2013
Handelsbeurs
Gent
Ter bevordering van het algemeen muzikaal welzijn wordt elk jaar in de rand van de Gentsche Fieste met Boomtown een alternatief op mensenmaat georganiseerd. Op en rond de Kouter, en net ver genoeg verwijderd van de mensenzee die 10 dagen lang de Gentse binnenstad overspoelt, kan de meerwaarde zoeker zich vergapen aan de ruim 50 bands en artiesten die de Boomtown programmatie uit binnen- en buitenland wist te strikken.
De eerste dag van de Boomtown vijfdaagse werd in de Handelsbeurs op gang getrokken door Iceage. Dit vierkoppige avant garde punk gezelschap uit Kopenhagen heeft inmiddels twee albums op de teller staan, waarvan vooral het vorig jaar verschenen ‘You’re Nothing’ niet bepaald in dovemansoren is beland. Wie nog aan het bekomen was van een zwoele zomernacht werd met de uppercut “Ecstasy” zonder pardon met de kater van de dag geconfronteerd. Hard, ruw en met een rotvaart raasde het onbezonnen viertal door hun set, wat met de Sturm und Drang van “Burning Hand” en “Everything Drifts” aanvankelijk nog wel op onze goedkeuring kon rekenen. Beetje bij beetje gleden de Denen echter weg van het strakke melodieuze pad, en kreeg een nihilistische attitude de overhand op muzikaal vermogen. Het publiek stond er bij en keek er naar toen na een dik half uur de groep er de brui aan gaf. Met een beetje goede wil kunnen we hierop terug kijken als een halfgeslaagde aanval van hondsdolheid, meer niet.
Als hoofdact in de Handelsbeurs werd uit Brooklyn de chillwave sensatie DIIV overgevlogen. Tussen het touren met het al even lichtvoetige indiebandje Beach Fossils door hield gitarist Zachary Cole Smith zich vorig jaar onledig met het nieuwe project Dive, dat omwille van verwarring met een gelijknamige industrial band uiteindelijk werd herdoopt tot DIIV. Debuutschijf ‘Oshin’ haalde prompt menig eindejaarslijstje, en sindsdien worden Smith & co zowat doodgeknuffeld door het Europese clubcircuit. Een blijvertje kan je ‘Oshin’ echter bezwaarlijk noemen. Daarvoor zijn diens ijle indiepop songs wat te eenvormig en missen ze de spanningsboog die het prille werk van Lush, The Chameleons en The Cure wel tijdloos en onmisbaar maken. Dankzij de knappe atmosferische gitaarpop pareltjes “Past Lives”, “Air Conditioning” en “How Long Have You Known?” bleef de band bijwijlen goed bij de les, maar daar tegenover stonden evenveel momenten waar spanning het moest afleggen tegen oppervlakkigheid.
Vanavond passeerden twee jonge bands die wel in het hetzelfde bedje ziek bleken: een beloftevolle start werd gaandeweg ingeruild voor verveling en onbezonnenheid. Terug naar dat repetitiehok dan maar?
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/boomtown-2013/
Organisatie: Boomtown, Gent
Nederlands 
Français 
