Use Knife & Saif Al-Qaissy - livestream - Een culturele kruisbestuiving!

Ter introductie citeren we even: ''Use Knife is het alter ego van Stef Heeren en Kwinten Mordijck van Kiss The Anus Of A Black Cat. Beide heren delen een liefde voor analoge modulaire synthesizers en elektronische outsider muziek. In maart 2020 bracht de band een eerste EP 'Tropentarn' uit bij het Engelse 'House Of Mythology' (Current 93, Zu) en het Gentse 'Wool-E Discs'. Postpunk, experimentele pop en newer new beat smelten samen tot een uniek geheel. Afgelopen zomer ontmoetten Heeren en Mordijck de Iraakse muzikant Saif Al-Qaissy tijdens audities voor een nieuwe dansvoorstelling van Seppe Baeyens en Ultima Vez. Saif speelt onder meer darboeka en en is tevens lid van Babylon Trio en Nawaris. Hij kwam na tal van omzwervingen in België terecht.''
(Bron: https://www.n9.be/nl/concerten/concert/use-knife-saif-al-qaissy )

Deze samenwerking biedt een experimentele trip die je doet zweven in een walm van Oosterse percussie. De drie muzikanten zijn meesters in experimenteren, het tot kunst verheffen, gedrenkt in een Oosters badje. Een totaalbeleving, een culturele kruisbestuiving van de Westerse en Oosterse cultuur!
Als je elektronisch vernuft, postpunk en die Oosterse elementen vermengt, krijg je een kleurrijk allegaartje van alle klanken en beats. In een overvolle N9 zouden we een kolkend dansfeestje hebben. Thuis ervaren we een wereldlijk gevoel,  een genieten van een intrigerend experimentele kruisbestuiving van de Westerse en Oosterse cultuur , die elkaar de hand reiken. Je krijgt een vrij uniek concept van culturen die perfect met elkaar worden verbonden .

Use Knife & Saif Al-Qaissy (****)  stralen tonnen spelplezier uit; alsof er een publiek in de N9 staat , dat kan genieten, dansen en springen; ze spreken hun publiek online aan. Mooi .
De culturele kruisbestuiving was een uiterst overtuigende live ervaring , een duizend-en-één-nacht sprookje. Sjiek!

Organisatie: N9 + Soundstorm

Ansatz Der Maschine - Sound of Ghent - Intensiteit in het kwadraat

De West-Vlaamse band Ansatz Der Maschine (*****)  brengt een soort meditatieve ambient met een klassieke, theatrale inbreng. Vier jaar na 'Tattooed Body Blues' bracht  Ansatz Der Machine met 'Burial Songs' begin 2020 een album uit , opgebouwd als een klassiek requiem. 'Burial Songs' is niet meteen de meest opgewekte naam voor een album en toch is het geen gitzwart album geworden. Ook al is het thema ‘omgaan met verlies, dood en verdriet’. Je hoort en ziet veel lichtjes aan het einde van die tunnel.
De recensie kun je hier nog eens nalezen: http://www.musiczine.net/nl/cd-reviews/item/77847-burial-songs.html  
Ook live blijft dat bevreemdend en intens mooi gevoel overeind staan. Een eerste verslag kun je hier nog eens nalezen: http://www.musiczine.net/nl/concertreviews/item/79598-ansatz-der-maschine-de-ideale-soundtrack.html  
Ondertussen is live optreden niet meer mogelijk. Maar via Sound Of Ghent kreeg de band de mogelijkheid van een streaming concert . Wij waren er bij om deze bijzondere band live aan het werk te zien.

Ons verslag
Sfeerschepping is bij Ansatz Der Maschine zeer belangrijk, daarvoor heb je toch een publiek nodig , liet bezieler Mathijs Bertel in een interview vooraf optekenen. De blijdschap om , ondanks alles, te mogen optreden was uiteraard ook groot. Vanuit de huiskamer luisterden we naar de sprankelende elektronische kunstwerkjes die ze tentoon spreidden. De muzikanten zijn virtuozen in het klankenspectrum; de sound is zo intens mooi dat ik er stil van werd en een traan wegpinkte. We zijn er zeker van dat iedere luisteraar met ditzelfde gevoel achterbleef. En het tempo kon soms subtiel de hoogte ingaan. Mooi.
De indrukwekkende , intens mooie , kristalheldere stem van zangeres Sophia Ammann wist je letterlijk te hypnotiseren . Ze kon je op afstand die langverwachte,  innige knuffel geven Sophia is ook zangeres en muzikante van het project 'Sophia Ammann plays Leonard Cohen'. Cohen’s unieke stem en talent om de songs zo mooi te laten klinken, vind je ook in de uitstraling en stem van Sophia.

Intensiteit in het kwadraat is de rode draad  in de korte set, een set die een diepe indruk naliet. Om de sfeer te creëren hoorden we sprankelende gitaarriedels, piano, harp , viool en percussie die ons wist te raken. Alles zit perfect in elkaar bij Ansatz Der Maschine.
Die perfectie zorgt niet voor een routineuze inkleding, nee , dit is warm en doorleefd. Het materiaal van Ansatz Der Maschine is een filmische verhaallijn, een trip die je in een soort diepe trance doet belanden. Een magisch mooi geheel.
De klankentapijtjes verwarmen je, breekbaar als porselein en krachtig als het sterkste staal. Ansatz Der Maschine is onder deze noemer te plaatsen , in al zijn intense pracht, praal en schoonheid.

Organisatie: Vooruit, Gent (ism Sound of Ghent)

Karen Willems - Sound of Ghent -  Wat een klankenbord binnen een kleurrijk kader!

Wij houden van muzikanten die niet enkel hun muziekinstrument bespelen, maar klankentovenaars zijn , die durven grenzen te verleggen. Wat drum en percussie betreft behoort Karen Willems (*****) zeker tot deze categorie. Wat een virtuoze. We citeren: 'Gefascineerd door harmonie en saxofoon maakt  Karen Willems composities geïnspireerd door prachtige natuur en lange wandelingen. Het verkennen van een kleurrijke wereld aan mogelijkheden. ‘Terre Sol Four’ is een nieuw avontuur die Willems aangaat samen met de uitmuntende saxofonisten Marc De Maeseneer, John Snauwaert en Vincent Brijs.'
Via ‘Sound of Ghent’ stelde het kwartet dit voor in Handelsbeurs, Gent. Het werd een uur lang genieten van wat de natuur te bieden heeft, vanuit het oogpunt van iemand die niet alleen kijkt met het oog, maar vooral ook met het hart …

Die uiteenlopende geluiden die je in de natuur tegenkomt , kunnen je tot rust brengen, of  ze slaken van bewondering een zucht van opluchting. De natuur kan ook zeer onstuimig zijn, met onverwachte wervelstormen of donderslagen bij heldere hemel. De natuur is voor de mens echter nog steeds een ongrijpbaar , onbereikbaar fenomeen.
Al die aspecten worden uit de doeken gedaan door dit talentvol kwartet. Een snerpende saxofoon, waarbij Karen haar stem fragiel klinkt of  waarbij ze haar onmacht uitschreeuwt, worden gecombineerd met intieme , intense momenten; op een bevreemdende wijze word je tot rust gebracht door de uiteenlopende saxklanken en drumvellen van Karen . Trouwens, ze is ook een percussie tovenares.
De drie saxofonisten Marc De Maeseneer, John Snauwaert en Vincent Brijs ondersteunen haar en samen verleggen ze grenzen in die sound , die de oorschelpen doen trillen.
Het kwartet gaat  in uiteenlopende lagen te werk, wat wordt  omgevormd en zelfs vervormd tot een kleurrijk geheel
Elke laag is een onderdeel van de chaos die je dus ook terugvindt in de natuur, zoals de kleuren van de bladeren , die elk seizoen veranderen. Of zoals bij een roofdier dat zijn slachtoffer verscheurt … En er is meer om het je maar voor te stellen, de kleuren van de regenboog , die schitteren als regenwolken, verbonden met de brandende zon. De verschroeiende kracht van een orkaan en het ruisen van de wind door de vallende bladeren in de herfst.
Het komt allemaal terug in het  klankenbord van  Karen Willems en de drie saxofonisten. Ze stelt een energiek kader voor, waarbij een orkaanuitbarsting zorgt voor vernietigende tsunami's. Of  zoals het water van de zee , dat zachtjes tegen de kaai aanduwt. Een helse intensiteit! En zo kunnen we nog even doorgaan …

Een heel uur lang blijven we intens genieten van de veelzijdige aanpak van de percussie en de  drums van virtuoze Karen Willems. Karen  laat zich naar goede gewoonte omringen door muzikanten met dezelfde ingesteldheid.
Wat een klankentapijt biedt men , laagje na laagje. Het kwartet beklemtoont de natuurpracht, tijdens een wandeling in een donker bos. We zijn diep onder de indruk van de  muzikale, kleurrijke veelzijdigheid, die Karen en C° aanbiedt. We doken dus met plezier in een droom  van pracht en praal …

Organisatie: Handelsbeurs, Gent (ism Sound of Ghent)

De Belgische bands Cut Here en Furious hadden hun set al afgewerkt toen we vorige vrijdag door weer en wind rond 21h00 toch nog Antwerpen bereikt hadden op een stormachtige herfstavond. Bij navraag bleken beide bands niet onverdienstelijk. Aan de plakkerige biervloer in de Trix Bar te voelen, waren er al menige liters bier gevloeid tijdens het eerste uur van deze uitverkochte affiche.

Blunt Force Trauma uit Austin, Texas (USA) draaien al 10 jaar mee in het circuit en hebben sinds 2007 niemand minder dan ex-D.R.I. crossover drummer Felix Griffin in hun gelederen. En dat was eraan te horen. Eén brok energie op het podium met zanger Bobby Fuentes en gitarist Slaytoven (de oprichters van BFT) in een leidinggevende rol. De nieuwe bassist Craig Holloway die BFT vervoegde in december 2009, was ook verantwoordelijk voor de brutale cover art van hun laatst uitgebracht muzikaal wapenfeit ‘Hatred for the State’. Straight forward hardcore-metal die deed denken aan de hoogdagen van Sheer Terror. “Modes of Control”, “Revolution” en titelsong “Hatred for the State” werden keihard in het publiek gespuwd. Fuentes kreeg er dorst van en maakte een deal met het publiek: diegene die hem als eerste op een biertje trakteerde kreeg er in ieder geval 2 terug. Dit zorgde voor hilarische taferelen tijdens het daaropvolgende nummer. Van alle kanten werd er bier aangevoerd en op een bepaald moment stonden er zeker 10 pinten voor de zanger zijn voeten. Hij kon een big smile niet onderdrukken, maar kon niet direct repliceren daar hij het te druk had met zijn hate-lyrics. Na de song werd iedereen die hem een biertje aanbood uitgebreid bedankt. Na 30 minuten was het optreden, dat het publiek zéér wist te appreciëren, al terug afgelopen en werd het podium vrijgemaakt voor de volgende band op de affiche.

Na ook nog eens de vloer van de moshpit voor de zoveelste maal gedweild te hebben (een plakkerige bierlaag was de boosdoener van de avond) was het de beurt aan de zweden van AC4 en die gingen al direct los van bij de opener ‘Fuck the pigs’ een ode (J) aan de politie aller landen. Zanger Dennis Lyxzén sprong als een gek heen en weer om dan tijdens het refrein zijn middelvinger aan elke hoek van de zaal te tonen.
De met hanenkam getooide gitarist Karl Backman ramde zijn gitaar alsof hij er nog een eitje mee te pellen had. De kale bassist David Sandström was gehuld in een blauwe overal (cf. Munky van KoЯn) en plukte aan de bassnaren alsof hij in een overdrive modus zat. Drummer Jens Nordén deed denken aan Jack Black van Tenacious D. (zelfde haarsnit maar iets minder in omvang). Hij hield het na het tweede nummer echter al voor bekeken, duwde de helft van zijn drumstel weg en liep het podium af richting kleedkamer.
Daar stonden ze dan, de andere leden van de band, flabbergasted door deze hevige reactie van hun drummer. Maar het kwam toch nog goed en de woede van Nordén kwam alleen maar ten goede aan het verdere verloop van de set. Nog meer agressie was het gevolg in de daaropvolgende nummers "Let's Go To War", "This Is It" and "It's Over In A Second". Lyxzén vroeg daarna aan het publiek in het Engels wat het Vlaamse woord voor “No” was. Toen bleek dat “nee” ook hetzelfde werd uitgesproken in het Zweeds, nl. nej of neej kon de zanger zijn geluk niet op! Hij vond dit namelijk één van de mooiste woorden die er bestonden. Daarop werd het gelijknamige nummer ingezet en in een moordend tempo afgewerkt.
Na een halfuur kwam er ook aan dit energieke optreden een einde. Gezien en goedgekeurd. Het was tijd om het podium te ontruimen voor de hoofdact van de avond.

Wehrmacht - Fast As A Shark Attack- European Tour -
Het was natuurlijk voor het in 1985 (!) opgerichte Wehrmacht, gelegerd in Portland, Oregon in de VS, dat het overgrote deel van het talrijk opgekomen publiek was afgezakt naar Antwerpen. En dat het een grensoverschrijdend publiek was, konden we al opmerken aan de vele Nederlandse en Franse nummerplaten op de parking langs de Trix.
Voor de duidelijkheid: in tegenstelling tot wat de naam van de groep zou kunnen doen vermoeden, hebben de heren van Wehrmacht niets te maken met uiterst rechts en aanverwante sympathieën! Het werd hun eerste gig op het Europese vasteland na 20 jaar afwezigheid en dit in de originele bezetting, zijnde: Mezzi 'Tito' Matos – Vocals, Marco 'Sharko' Zorich – Guitar, John Duffy – Guitar, Shann Mortimer – Bass en Brian Lehfeldt – Drums.
Met hun combinatie van trash/speedcore/crossover/speedmetal en hardcore punk zijn ze dé grondleggers van dit melting-pot genre. Voor elk wat wils! Komt daar nog bij dat ze een leeftijdscategorie aanspreken van 15 tot 45 jaar (T-shirts rond zowel jonge als iets oudere lijven konden dit alleen maar bevestigen).
Klokslag 23h00 zette gitarist Zorich de overbekende tune van de thriller ‘Jaws’ in en kwamen de andere bandleden onder luid applaus het podium opgelopen om direct de klassieker “Shark Attack” uit de boxen te laten schallen.
Wat volgde was een gevarieerde set waar het publiek wel pap van lustte. Er werd gretig geput uit de enige twee (2) albums die ze ooit uitbrachten. De anthems “Drink beer Be free”, “You broke my heart (so I broke your face)” en “Biermacht” uit het gelijknamige album van 1988 werden luidkeels meegezongen.
De moshpit stond constant in rep en roer en op de eerste rij stonden langharige fans van het eerste uur hun kapsel in de monitors te headbangen. De eerste crowdsurfers werden gesignaleerd en de pret kon niet op. Zowel bij het publiek als bij de leden van de band niets dan lachende gezichten: wat Matos de woorden “we feel like we’re still 18 after all these years” ontlokte.
Uit hun debuut album ‘Shark Attack’ van 1987 speelden de ‘oude jongeren’ de klassiekers “United Shoebrothers”, “Jabberjaw”  en “Barrage of Skankers” met dezelfde gretigheid als in de begindagen. Dit werkte aanstekelijk op de talrijke fans die dan ook geen moment verloren lieten gaan om zich volledig uit te leven in de vorm van het maken van circle pits, het onveilig maken van de moshpit en het van het podium afspringen om crowdsurfend ergens tussen de hevig headbangende menigte te belanden. De fans van het eerste uur werden slechts 45’ verwend.
Uitsmijter werd “Everb” uit de “Biermacht” album. Toen hield Wehrmacht het voor bekeken en ondanks de honger naar meer verkozen de pioneers van het genre zich in de kleedkamer tegoed te doen aan meerdere alcoholische dranken. Jammer, want het publiek bleef zo op zijn honger naar meer zitten.

We kunnen besluiten dat Wehrmacht na meer dan 20 jaar hun klassiekers nog altijd fris van de lever brengen en dit goedgemutst en met de nodige zin voor humor! Ondanks hun leeftijd gingen ze tekeer als een bende jonge wolven die voor het eerst werden losgelaten in een weide vol met schapen. Een schitterend concert dat in het geheugen gegroefd zal blijven. Leve Wehrmacht!

Setlist Wehrmacht:
[1] Shark Attack [2] You broke my heart (So I broke your face) [3] Drink beer, be free [4] The Wehrmacht [5] Drink Jack [6] Gore flix [7] Napalm shower [8] Barrage of skankers [9] Balance of opinion [10] Radical neck dissection [11] Jabberjaw [12] United shoebrothers [13] Biermacht // [14] Fast as a shark [15] Night of pain [16] Everb

Organisatie: Trix, Antwerpen (ism Heartbreaktunes)