Little Big – Een handleiding voor totale chaos in Kavka Zappa

Sommige bands nemen zichzelf bloedserieus, andere lijken er vooral plezier in te scheppen om alle mogelijke conventies aan hun laars te lappen. Little Big behoort zonder twijfel tot die laatste categorie. Ik ben altijd al een liefhebber geweest van bands die zichzelf niet te serieus nemen en die met een flinke dosis humor, absurditeit en zelfrelativering hun publiek weten in te pakken.
Little Big volg ik al sinds 2018, toen de virale hit “Skibidi” en de bijhorende knotsgekke videoclip de band bij een veel groter publiek introduceerden. Sindsdien is hun combinatie van elektronische beats, punkattitude, provocatie en bijzonder absurde humor moeilijk te negeren.

Little Big ontstond in 2013 in Sint-Petersburg en bouwde een eigen universum uit waarin rave, punk, elektronische pop, hardstyle en een flinke dosis satire elkaar ontmoeten. Frontman Ilya Prusikin, beter bekend als Ilyich, is het gezicht en de creatieve motor van het project. Met zijn expressieve verschijning, theatrale bewegingen en gevoel voor absurditeit is hij de ideale aanvoerder van dit muzikale circus. Sonya Tayurskaya vervoegde de band in 2014 en groeide uit tot een tweede bepalende stem binnen de groep. Haar vocals en podiumprésence zorgen voor een mooi tegengewicht voor de soms behoorlijk ongeremde energie van Ilya.
De internationale doorbraak kwam er met “Skibidi”, waarvan de videoclip in oktober 2018 verscheen. De bijhorende dansrage ging viraal en maakte van Little Big in één klap een internetfenomeen. Ook hun deelname aan de Russische preselectie voor het Eurovisiesongfestival met “Uno” in 2020 zorgde voor extra bekendheid. De groep zou Rusland vertegenwoordigen in Rotterdam, maar door de coronapandemie werd het festival dat jaar geannuleerd.
Achter het feestelijke en vaak provocerende imago schuilt overigens ook een politiek verhaal. Na de Russische inval in Oekraïne op 24 februari 2022 sprak Little Big zich nadrukkelijk uit tegen de oorlog. De band publiceerde de boodschap 'No War' en kreeg kort daarna te maken met intimiderende telefoontjes. Ilya Prusikin en Sonya Tayurskaya besloten daarop Rusland te verlaten en verhuisden naar Los Angeles.
In juni 2022 maakten ze hun standpunt nog eens duidelijk met de videoclip “Generation Cancellation”, een uitgesproken anti-oorlogsstatement waarin ook kritiek op de Russische overheid en haar propaganda doorklonk. Ze lieten daarbij verstaan dat ze hun land niet afzwoeren, maar zich niet langer konden vinden in de politieke koers. Een moedige keuze die uiteraard ook gevolgen had voor de verdere werking van de band en de samenstelling van de oorspronkelijke bezetting.

Maar terug naar Antwerpen, waar Little Big met Ilya, Sonya en DJ Godzilla neerstreek in Kavka Zappa. Dat het publiek niet zomaar een traditioneel concert voorgeschoteld zou krijgen, werd al duidelijk nog voor de eerste noot had geklonken.
De show begon met een filmpje waarin Ilya, verkleed als stewardess, het publiek op bijzonder ludieke wijze wegwijs maakte in de geplande concertactiviteiten. Met bijhorende handgebaren demonstreerde hij hoe hij zou aangeven dat het allemaal nog wat luider mocht, of net een beetje stiller. Ook voor een circle pit, een wall of death en zelfs het collectief neerzitten waren er duidelijke instructies voorzien. Het leek wel een veiligheidsbriefing voor een vlucht waarbij de passagiers zich moesten voorbereiden op een turbulente reis. Alle ingrediënten voor een volledig uit de hand gelopen concertavond waren alvast aanwezig.
Met “We Are Little Big Remix” werd de avond vervolgens op gang getrokken. De toon was meteen gezet: pompende beats, veel beweging en een publiek dat zich gewillig liet meeslepen. “Adidas”, “Hardstyle”, “I'm the Best” en “Antipositive” volgden elkaar in sneltempo op. De nummers werden ondersteund door visuals op het scherm en hier en daar zorgden kostuumwissels voor een extra komische toets. Het geheel had iets weg van een kruising tussen een raveparty, een cabaretvoorstelling en een uit de hand gelopen internetmeme.
Ilya nam daarbij met zichtbaar plezier de rol van entertainer op zich. Hij wist perfect hoe hij het publiek moest bespelen en maakte van ieder nummer een klein spektakel. Sonya vormde met haar zang en uitstraling een uitstekende aanvulling. De twee vullen elkaar goed aan en houden de show voortdurend in beweging. Het is precies die combinatie van muziek, humor en zelfrelativering die Little Big zo herkenbaar maakt. Je hoeft niet ieder nummer even serieus te nemen om er volop van te kunnen genieten. Integendeel, hoe absurder het wordt, hoe beter het lijkt te werken.
Ook de setlist was een bonte verzameling van ouder en nieuwer werk. Na “Adidog” volgden onder meer “Guinness”, “Meat to Roast” en “Tchaikovsky”. Met “Rock-Paper-Scissors”, “Ramones”, “Turn It Up” en “Money” bleef de vaart erin. De muziek laveerde voortdurend tussen elektronische dansbeats, stevige gitaren en opzwepende rave-invloeden. Het publiek kreeg nauwelijks de kans om op adem te komen.
Halverwege de set werd het muzikale roer even helemaal omgegooid. DJ Godzilla nam het voortouw en zorgde voor een stevig hardcore-intermezzo. De beats werden nog een serieus aantal versnellingen hoger geschakeld en de sfeer evolueerde richting een behoorlijk intense rave- en hardcoreparty. Een opvallende passage die het publiek op een andere manier wist op te zwepen.
Na dit intermezzo werd de feesttrein opnieuw op gang getrokken met “Lobster”, gevolgd door de nummers uit het ‘Skibidi’-universum. “Skibidi” zelf kon uiteraard niet ontbreken en zorgde voor een van de herkenbaarste momenten van de avond. Ook “Pendejo”, “Tacos”, “Kurwa”, “Banana”, “Big Dick” en “Faradenza” passeerden de revue. Het was een aaneenschakeling van catchy refreinen, stevige beats en de nodige visuele gekkigheid. Af en toe verscheen er opnieuw een ander kostuum op het podium, wat de show een extra theatraal karakter gaf.
Toch was er ook een kleine kanttekening. Met een ticketprijs van 69 euro verwacht je een productie die net dat tikkeltje meer biedt. De muzikale energie en het enthousiasme van de artiesten waren absoluut aanwezig, maar de totale podiumproductie bleef eerder bescheiden. De visuals en kostuumwissels zorgden voor afwisseling, maar op technisch en scenografisch vlak had het allemaal wat indrukwekkender gemogen. Zeker voor een band die zo sterk inzet op spektakel en visuele humor, voelde de productie soms wat licht aan in verhouding tot de toegangsprijs.
Dat neemt niet weg dat de sfeer in Kavka Zappa uitstekend zat. Tussen de nummers door waren af en toe Russische gesprekken te horen. Blijkbaar waren er ook wat fans met Russische roots aanwezig, die de band vanuit een andere hoek kwamen ondersteunen. Het zorgde voor een bijzonder internationaal publiek, al bleef de gemeenschappelijke taal van de avond uiteindelijk die van de muziek en de ongeremde feestvreugde.
Na “Faradenza” leek het verhaal afgelopen, maar uiteraard had Little Big nog een verrassing in petto. De band verdween van het podium en liet het publiek ongeveer vijf minuten lang applaudisseren en om een bisnummer roepen. In plaats van meteen terug te keren, verscheen er eerst nog een filmpje op het scherm. Ilya dook opnieuw op in zijn stewardessenkostuum, ditmaal om op geheel eigen wijze de merchandise van de band aan te prijzen. T-shirts en andere hebbedingen werden voorgesteld alsof het om een speciale service aan boord ging. Een grappige commerciële tussenstop die perfect aansloot bij de openingsscène en bewees dat bij Little Big zelfs de merchandising deel uitmaakt van het entertainment.
Daarna volgde alsnog de bisronde met “Uno”, “I'm OK” en “Hypnodancer”. Vooral “Uno” herinnerde nog eens aan het Eurovisieverhaal dat de band in 2020 een enorme internationale boost had kunnen geven. Met “Hypnodancer” werd de feeststemming nog een laatste keer opgedreven. Als afsluiter kregen we nog de “Outro Mamacita”, waarna het muzikale gedeelte er definitief op zat.

Wat vervolgens gebeurde, was misschien wel een van de sympathiekste momenten van de avond. In plaats van onmiddellijk achter de coulissen te verdwijnen, namen Ilya en Sonya nog uitgebreid de tijd om langs de eerste rij te passeren. Er werden handen geschud, selfies genomen en fans kregen de gelegenheid om hun idolen van dichtbij te ontmoeten. Een mooi gebaar dat duidelijk maakte dat de band ondanks het soms wat theatrale en extravagante karakter van de show ook oog heeft voor het publiek dat hen al die jaren is blijven volgen.

Little Big bracht in Antwerpen geen perfect uitgebalanceerde megaproductie, maar wel een avond die helemaal in het teken stond van plezier, absurditeit en muzikale overdaad. De setlist bood voldoende herkenningspunten, de afwisseling tussen de verschillende muziekstijlen hield de vaart erin en Ilya en Sonya bewezen dat ze nog altijd weten hoe ze een zaal moeten entertainen.
Voor iemand die de band al sinds “Skibidi” volgt en een zwak heeft voor artiesten die zichzelf vooral niet te serieus nemen, was dit dan ook een bijzonder vermakelijke avond.
Little Big blijft een buitenbeentje dat met een flinke knipoog de draak steekt met zowat alles en iedereen. En soms is dat precies wat een concert nodig heeft.

Neem gerust een kijkje naar de pics:
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/10416-little-big-04-11-2026?Itemid=0

Organisatie: Kavka Zappa, Antwerpen + Evennta booking