Het is ondertussen bijna vijftien jaar geleden dat An Pierlé zich voor het eerst liet opmerken in de Rock Rally met haar pianoversie van Gary Numan’s “Are friends electric?”. Ook al won ze toen niet, zorgde haar deelname er voor dat Pierlé één van de meest besproken Belgische zangeressen werd.
Kwatongen durfden toen beweren dat ze niet meer was dan een Tori Amos doorslagje, maar ondertussen bewees de 37-jarige diva dat ze haar strepen meer dan verdiend heeft in de Belgische muziek. Strepen die verstevigd werden door het recente ‘Hinterland’, waar de nadruk evenveel op het gitaarspel van Koen Gisen als op An’s merkwaardige stem kwam.

De Handelsbeurs heeft ondertussen geen geheimen meer voor An en hoewel zij daar nog maar pas een half jaar geleden stond in het kader van het Boomtown Festival, was de zaal opnieuw goed gevuld.
Van An Pierlé moet je rustig genieten en dat hadden ze in de Handelsbeurs maar al te goed begrepen want in de zaal stonden tientallen tafeltjes met bijbehorende stoeltjes. Een meer dan ideale gelegenheid dus om je met een pint neer te ploffen en volop te laten meeslepen door de (bij momenten) sprookjesachtige klanken.
Zonder voorprogramma begon An stipt op tijd waarbij zij sober het eerste romantische liedje van de avond aankondigde. “Wounded heart” is als opener niet slecht, maar het was vooral bij “Where did it come from” dat wij herinnerd werden aan de katachtige stem van An Pierlé, die wellicht eeuwig zal verbonden blijven met die van Kate Bush.
Ten andere, waarom zou ze daarvoor treuren? Kate Bush is en blijft één van de grootste dames uit de muziekgeschiedenis en met deze diva vergeleken worden, is meer dan een eer.
Niet dat ze steeds dat niveau bereikt, want een nummer als “How does it feel?” blijft niet meer dan wat vervaald behangpapier, terwijl je een moment later zit af te vragen waarom deze blondine met een nummer als “Medusa” niet plaats kan nemen naast de grote internationale acts…
Zit An Pierlé meestal (op springbal) achter de piano, dan greep ze bij “Helium Sunset” de accordeon; ze liet zich van haar rockkant zien, terwijl we tijdens “Wakery Wakey” konden genieten van An als gedreven drumster!
Spijtig genoeg besloot An na een halfuur kleine magie, de betovering te doorbreken met gezwets van de bovenste plank. Het was, naar eigen zeggen, haar droom om tegen het eind van dit jaar 11 keer het Antwerps Sportpaleis te doen vollopen als stand-up comedian.
Een paar mensen vonden de interlude best grappig, maar bij ons was het niet meer dan wat gegeeuw met de hoop dat het concert opnieuw de goede richting uitging. Soms gebeurde dat, zoals op het magistrale “Lonely One & One” waarbij we vooral wegdroomden op Koen’s gitaarspel maar het leverde ook enkele missers op als het niemendalletje “Little by little” of een overbodige versie van Jacques Dutronc’s “Paris s’eveille”.
Na een dik uur kwam ze tot tweemaal terug waarbij we vooral de afsluiter “Mud stories”, in een intimistische versie de volle duim gaven, een An Pierlé zoals we haar leerden kennen, alleen achter de piano. Figuurlijk naakt.

An’s optreden gaf een dubbel gevoel … Een vrouw die tot veel in staat was, maar door nonchalance ging de professionaliteit wat verloren. Jammer An, want je kan veel beter en zeker met een talent als Koen aan je zij!

Setlist
Wounded Heart, Where did it come from, How does it feel, Everything is new again, Fort Jerome, Medusa, Helium Sunset, Wakery Wakey, Sorry; Hide & Seek, Broke my bones, Lonely one & only, It’s a jungle, Little by little, Paris s’eveille
Bis: Mean’s red, Nobody’s fool, Mud stories

Neem gerust een kijkje naar de pics
Eerder waren er pics van haar optreden in de Kortrijkse Schouwburg in Kortrijk

Organisatie: Handelsbeurs, Gent