Deze avond stonden 3 groepen geprogrameerd in JC De Klinker te Aarschot. Het Belgische Generation 84 stak van wal, gevolgd door het britse Crazy arm. De Amerikaanse band Against me! zou de avond afsluiten. Het beloofde een goede avond te worden.

Generation 84 uit Heist-op-den-Berg vloog er als eerste groep stevig in. Van deze groep had ik eerlijk gezegd geen voorkennis. De groepsnaam was me niet vreemd maar wat ik van muziek mocht verwachten was me een raadsel. Terwijl ik hun muziek over me heen liet komen, realiseerde ik me dat ik de zanger al eens eerder aan het werk gezien had. Namelijk in het voorprogramma van Make do and mend en Hot Water Music. Maar die keer was het met zijn andere groep (Break of day genoemd).
Net zoals Break of day brengen ook Generation 84 een mengeling van rock, punkrock en melodische hardcore in de lijn van Rise against en Comeback kid. Deze jonge bende slaagt erin om energie uit te stralen zonder dat dit afdoet aan de techniciteit van de nummers, waarbij vooral de zanger toont wat hij in zijn mars heeft door vlot te wisselen tussen screams en cleane zangstukken. Iemand die een liefhebber is van dit genre moet zeker dit Belgisch equivalent van Rise against leren kennen.

Crazy arm was als 2^e aan de beurt. Eerlijk gezegd was ik al even geïnteresseerd in deze groep als in de hoofdgroep. Dit 4-tal uit Plymouth, England brengt een nauwkeurig uitgebalanceerd evenwicht tussen rock, punk, country, Britse folk en soms hier en daar wat gospel-achtige gezangen. Het is iets speciaals dat je moet horen om te weten wat het is en meerdere malen aandachtig moet beluisteren om het ook echt te apprecieren. Van deze groep had ik een uitgebreide voorkennis. Het feit was eigenlijk dat ik wel eens nieuwsgierig was of zij ook live konden brengen wat op cd te horen was … En of die meerdere vocalen ook daadwerkelijk konden samengebracht worden.
Wel van dit optreden kan ik maar 1 ding zeggen: WAAUW! Ik werd letterlijk omver geblazen. De samenzang zat nagenoeg perfect. Beide gitaristen speelden met een precizie en tecniciteit die ik zelden gezien heb bij een groep binnen het ‘punk’ genre.
Er was ook nog een 5^e muziekant mee die hier en daar meezong wat alleen maar bijdroeg aan het geheel. Dit was nog niet alles, er waren ook nog stukken waarbij een orgel voor opvulling zorgde en zelfs een viool werd in het werk geroepen om de vrouwelijke vocalen te vervangen die op cd soms te horen zijn.
Ze brachten een goede afwisseling van nummers van op de eerste cd ‘Born to ruin” en van op de onlangs verschenen ’Union city breath”. Het openingsnummer was “Ambertown”. Dit is echt een groep die zeker de moeite is om te leren kennen.

Against me! was echter de groep waarvoor de meeste liefhebbers waren komen opdagen. En dat was dan ook te merken aan de sfeer. Er werd gretig ‘gedanst’ en gecrowdsurft. Against me! is een band waarbij het echt moeilijk is om alle materiaal te kennen. Het is namelijk zo dat ze een aantal full albums uigebracht hebben maar daarnaast doet deze band nog talloze nevenprojectjes zoals split-plaatjes, singles en noem maar op. Op de koop toe spelen ze ook hun oude nummers nu op een andere manier, gezien deze groep oorspronkelijk enkel drum, gitaar en zang bevatte.
Maar dit deed niets aan de beleving van deze band live aan het werk te zien. Wat een band! Ik had hiervan reeds de live dvd gezien die destijds te verkrijgen was bij de cd ‘New wave’ en daarop was duidelijk te zien dat dit kwartet uit Gainesville, Florida cd kwaliteit weet af te leveren op het podium.
Normaal gezien nemen deze gasten altijd in een opstelling aan waarbij beide zanger-gitaristen aan de buitenkanten van het podium staan en de bassist in het midden, maar van deze regel werd om welke reden dan ook afgeweken en dus nam frontman Tom Gabel de centrale positie in.
De groep speelde haast anderhalf uur zonder ook maar 1 woord te zeggen tussen de nummers door. Alle nummers liepen vlot in elkaar over waarbij de meeste aandacht uitging naar het werk van de latere albums zoals ‘New wave’ en ‘White crosses” zonder het oudere werk uit het oog te verliezen. Against me! speelde zelfs nog 3 bis-nummers wat ze zelden of nooit doen.

Dit was echt een avond om niet snel meer te vergeten. Mijn advies zou zijn: als je de kans krijgt om zowel Crazy arm als Against me! nog eens live aan het werk te zien moet je dit gewoon meepikken want het zijn 2 bands die live beter zijn dan op cd.

Organisatie: Heartbreaktunes