Die Gentlemen of Verona moeten we goed in het oog houden , hoor . Ze zijn al toe aan hun derde cd, die het titelloze debuut en het in 2010 verschenen ‘Brutally honest’ opvolgt .We hoorden ruwe melodieuze gitaarrock, spannende melodieën en een zangeres, Debby Termonia, die over een emotievolle, heldere stem beschikt en kan hijgen, zuchten en kreunen, wat de songs een meerwaarde bezorgt! Hier zouden  Polly Harvey (plaats haar debuut ‘Dry’ er maar eens naast!), de  rauwe Kills Alison ‘VV’ Mosshart, Karen O  van The Yeah Yeah Yeahs en de  onvolprezen nineties ladybands L7 en Babes In Toyland goedkeurend ja knikken.
Die lijn van de vorige cd’s wordt voortgezet , indiegaragerockend , maar iets subtieler en verfijnder soms dan voorheen; een aanstekelijke, broeierige en bezwerende sound , een intense opbouw die durft te exploderen; stevige, snedige hitsige ritmes door de rauwe melodieuze gitaren, pompende bas, denderende drums  en een zang om U tegen te zeggen . “Oh” en “Beg” zetten deze  toon , en klinken indrukwekkend . Heerlijk . De andere songs moeten echt niet onderdoen en met “Daylight” , “Rachel” , “Get it on”  en “I wanna have” is hun visitekaartje onkreukbaar .
Sterk nieuwe  plaat trouwens, al voor de derde keer, en dat doen weinigen hen na …