Het verheugt ons enorm om te mogen vaststellen dat de vuile garagerock helemaal terug is. Een band als The Wytches haalt zijn smerige tonen bij The Cramps, The Gun Club en The White Stripes en voegt daar een gulp scheurende Nirvana gitaren aan toe. In de Bota resulteerde dit in een extreem vettig potje garage-venijn waarbij de rock’n’roll in vette lagen van de randen afdroop.
Het bandje heeft nog niet eens een plaat uit maar staat bij ons nu al genoteerd als één van de revelaties van het jaar, samen met The Amazing Snakeheads, ook zo’n gore bende garagerockers die u best eens gaat checken tijdens Les Nuits Bota.

De nieuwe plaat van Blood Red Shoes is er alweer eentje om van te smullen. Het vurige duo heeft resoluut terug voor het vertrouwde geluid gekozen, wat zich heeft vertaald in een stel compacte en hitsige rocksongs. De plaat wordt misschien een klein beetje ontsierd door een enkele missertjes, maar deze werden wijselijk uit de setlist geweerd waardoor we een lekker stomend optreden kregen met nauwelijks tijd voor enige rustpuntjes.

De rauwe brok instrumentale garage rock van amper twee minuutjes “Welcome Home”, waarmee ook de nieuwe plaat inzet, was een binnenkomer van formaat. Het tempo zat direct op kruissnelheid en de zaal ging al meteen uit de bol op “I wish I was someone better” , “Don’t ask”, “Speech Coma” en “Everything all at once”. Ondanks een knoert van een kater bij Laura Mary Carter, ging het fervente duo aan een rotvaart door. Een drummer zo bedrijvig als Steven Ansell  hadden we ook nog maar zelden meegemaakt, de dynamiek die uit die kerel stroomde werd binnen de kortste keren naar de zaal overgezet en de Orangerie kookte meermaals over.
Blood Red Shoes bedankte het uitzinnige publiek met onder meer een schitterend “Cigarettes in the dark”, een nieuwe song met laat ons zeggen iets meer diepgang dan zijn spitse en hitsige broertjes en zusjes. Zo een heethoofdig broertje was bijvoorbeeld “An Animal”, een wel zeer aanstekelijk beestje die het kot op stelten zette, net als de klassieker “Light it up” en een onbesuisd “Colours Fade” waarbij Carter haar gitaar door de geluidsmuur loodste.
In de bisronde werd nog een tandje bij gestoken met een strak “The Perfect Mess”, een heavy “Red River” en de heetgebakerde ultieme punk-kopstoot “Je me Perds”.

Een fel concertje van een hevig duo.
Op 17 juli kan u Blood Red Shoes nog eens van jetje zien geven op het Dour Festival.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/the-wythches-18-04-2014/
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/blood-red-shoes-18-04-2014/
Organisatie: Botanique, Brussel